Rehiyon ng Tōhoku · Lungsod ng Nikaho, Prepektura ng Akita
Kujukushima (Kisakata) Unti-unting nagmukhang mga dating isla ang kakahuyan sa palayan
Maagang umaga noong unang bahagi ng Hunyo, minamaneho ko ang pulang kotse sa tabi ng palayang may tubig. Pagkababa ko ng kotse, saka ko pagmamasdan ang tanawin at iisipin kung ano kaya ang hitsura rito noong dagat pa ito.
Sa unang bahagi ng tag-init, kapag may tubig na ang palayan, magandang pagmasdan kung paanong nagmumukhang mga isla ang mga kakahuyan. Masarap namnamin ang tanawin ng Kisakata sa isang maaraw na umaga, habang tanaw ang natitirang niyebe sa Chōkai-san.
Tag-arawMaaraw na umaga sa unang bahagi ng Hunyo
Sa daan sa palayan, habang iniisip ang dating dagat
Umalis ako nang umaga para makita ang Kujukushima ng Kisakata. Isinuot ko ang mapusyaw na lilang hoodie at naupo sa likod ng manibela. Presko pa ang hangin noong umagang iyon; sarap sa pakiramdam. Pagpasok ko sa kalsadang katabi ng palayan sakay ng pulang kotse, may nakita akong maliliit na kakahuyan sa unahan. Hawak ko ang manibela at nakatingin sa daan, kaya nagpatuloy muna ako.
Napagmasdan ko lang talaga ang paligid nang maiparada ko na ang kotse. Sa palayang nilagyan na ng tubig, nakahanay ang maliliit na punla ng palay. Sa bandang unahan, may ilang kumpol ng mga puno—hindi pala magkakadugtong ang mga ito bilang iisang gubat. Para silang mga islang lumulutang sa tubig; parang nagkaroon na tuloy ng saysay ang pangalan ng lugar.
Dito raw umangat ang ilalim ng dagat dahil sa lindol noong 1804 at naging lupa ang lugar. Habang pinagmamasdan ko ang mga palayan ngayon, naisip ko: dagat ang narito noon. Inisip ko ang mga kakahuyang nasa harap ko bilang mga isla sa gitna ng dagat. Hindi ko maisip ang ganitong tanawin noong pangalan lang ng lugar ang narinig ko; ngayon, unti-unti nang nagkakaugnay-ugnay ang lahat.
Sa ilalim ng maaliwalas na langit, tanaw din sa gawing kaliwa ang Chōkai-san na may natitira pang niyebe. Nagsisimula nang tumubo ang mga punla sa palayan, pero may niyebe pa sa bundok. Gusto ko kapag sabay kong natatanaw ang dalawa sa iisang umaga. Tiningnan ko ang repleksiyon ng langit sa tubig, saka minsan pang pinagmasdan ang hugis ng mga kakahuyan. Simula nang dumating ako rito, mas tumatagal ako sa pagtingin bago ko maisipang kumuha ng litrato.
Gusto ko ring matikman ngayon ang mga rock oyster ng Nikaho. Ayon sa gabay pangturismo ng lugar, napapanahong pagkain ang mga ito simula sa unang bahagi ng Hunyo, kaya isa rin ito sa mga inaabangan ko sa biyahe. Kapag pinagsama ko ang pagtanaw sa palayan at pagtikim ng pagkaing kilala sa lugar, mas malinaw kong maaalala ang araw ko sa Kisakata.
Bago ako bumalik sa kotse, may kakaiba akong nadarama—palayan nga ba ang tinitingnan ko ngayon, o ang mga dating isla? Siyempre, palayan ang nasa paanan ko, pero sa tuwing tumitingin ako sa mga kakahuyan, sumasagi rin sa isip ko ang dating dagat. Gusto ko ring dumaan sa lugar na matatanaw ito mula sa itaas. Umupo ulit ako sa likod ng manibela, tumingin sa unahan, at nagtungo sa susunod kong pasyalan sa Kisakata.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Rehiyon ng Tōhoku · Lungsod ng Nikaho, Prepektura ng Akita · Palayan at mga isla sa unang bahagi ng tag-init
Pagkaing kilala sa lugar
Mga rock oyster ng Nikaho
Ayon sa asosasyon ng turismo ng Nikaho, napapanahon ang mga rock oyster mula sa unang bahagi ng Hunyo hanggang sa huling bahagi ng Agosto. Bagay sa biyahe sa Kisakata sa unang bahagi ng tag-init ang malinamnam nilang lasa.
Mga tampok
Mga dating isla sa gitna ng palayan
Umangat ang ilalim ng dagat sa Kisakata dahil sa lindol noong 1804, kaya naging lupa ang dating bahagi ng dagat. Habang pinagmamasdan ko ang mga gilid ng kakahuyan, naiisip ko kung ano kaya ang itsura ng mga islang dating lumulutang sa dagat.
Palayang may tubig at bundok na may niyebe
Sa unang bahagi ng tag-init, magkasama sa tanawin ang mga palayang may tubig at bundok na may natitira pang niyebe. Pagkatapos itong pagmasdan mula sa ibaba, puwede ring namnamin ang lawak ng tanawin mula sa silid-tanawan sa Nemu-no-Oka.
Tinatayang ruta sa palibot ng mga palayan sa Kisakata
Estasyon ng Kisakata → Paligid ng Kujukushima
- Mula sa Estasyon ng Kisakata, sakay ng kotse
- Humigit-kumulang 5 minuto
- Anyong-lupa sa paligid ng kalsada
- Maliliit na burol ng mga dating isla, nakakalat sa mga palayan
Papunta sa tanawin ng Kisakata, kung saan nakakalat ang mga kakahuyan sa gitna ng palayan. Kapag alam mo kung paano nabuo ang lugar, maiisip mo rin kung ano ang hitsura ng dating look dito.
Opisyal na pagtataya ang oras ng biyahe sakay ng kotse mula sa estasyon. Mga palayan at maliliit na burol ng dating mga isla ang anyong-lupa rito.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
