Lake Ashi Sinundan ko ang hamog sa ibabaw ng lawa at nakalimutan ko na ang oras ng pag-uwi

Noong bukang-liwayway sa unang bahagi ng Nobyembre, pinagmasdan ko ang Lake Ashi. Pagkababa ko ng kotse, mas tahimik ang lawa kaysa sa inaasahan ko. Sa bahagi ng tubig na nasasalamin ang bundok sa kabila, dahan-dahang dumaraan ang manipis na hamog. Sasabihin ko sana, “Ang lamig, ano?” pero bago ko pa mabuka ang bibig, napako na ang tingin ko sa tanawin.

Hinawakan ko ng isang kamay ang kuwelyo ng amerikana ko at nagtagal pa sa tabi ng lawa. Nanlalamig ako sa hangin, pero ayaw ko namang lumayo rito. Habang sinusundan ng tingin ko ang hamog sa tubig, unti-unting nagbabago ang repleksiyon ng bundok na tanaw ko kanina.

Huminga ako nang malalim at dahan-dahang nagbuga ng hangin. Lumabas sa harap ko ang maputing singaw ng hininga ko. “Ay, pati ako pala, nakapagbuga rin ng hamog,” naisip ko at napangiti nang mag-isa. Kung ikukumpara sa hamog sa lawa, isang bugang hininga lang iyon. Pero dama kong kabahagi rin ako ng malamig na umagang iyon.

Maya-maya, unti-unti nang lumiwanag ang langit. Mababa pa rin sa tubig ang hamog at dahan-dahan pa rin itong gumagalaw. Nag-iiba ang hugis nito sa bawat sandali, kaya sinundan ko ulit ng tingin para matandaan ang tanawing nasa harap ko. Naisip ko ring kumuha ng litrato, pero mas gusto ko munang pagmasdan ito nang ganito.

Bahagya akong humarap para bumalik sa kotse, pero muling napalingon sa lawa. Mas malinaw na ngayon ang hugis ng mga bundok kaysa kanina. Akala ko babalik na ako, pero natigilan na naman ako. Habang pinagmamasdan ko ang pagbabagong hatid ng umaga, mas nanaig sa akin ang kagustuhang huwag makaligtaan ang tanawin kaysa sa lamig na nararamdaman ko.

Sa huli, nagbuga ako ng malalim na hininga at inayos ulit ang kuwelyo ng amerikana ko. Hindi sapat na sabihing nakita ko lang ang lawa ngayong araw. Gusto kong maalala nang buo ang tagpong ito pag-uwi ko: ang paggalaw ng hamog, ang pagliwanag ng langit, at ang sandaling ayaw ko nang umalis. Pagkasakay ko ulit sa kotse, napatingin na naman ako sa lawa sa labas ng bintana.