Tsuruga, Iro-ga-hama
Nishiura Coast Malapit na agad ang dagat mula sa paradahan. Pahinga habang pinagmamasdan ang Mizushima
Sa tag-araw sa Nishiura Coast, gusto kong bumaba ng kotse sa Iro-ga-hama at pagmasdan ang Mizushima. Sa kabila ng Tsuruga Bay, patong-patong sa tanaw ang mababang isla at mga bundok. Ngayon, puwede kong masdan uli nang dahan-dahan ang baybaying dinaanan ko. Sa tabi ng pulang kotse, habang inaayos ko ang bag ko, nagsisimula ang tanawin ng tag-araw sa maikling pahingang iyon.
Umaga ng tag-init. Sa paradahan sa Iro-ga-hama, bumaba ako mula sa pulang kotse na nabubuksan ang bubong nito at pinagmamasdan ang Mizushima.
Tag-arawMaaraw na umaga sa tag-araw
Napatigil ako sa pag-aayos ng bag nang mapatingin sa isla
Tinahak ko ang baybayin hanggang Iro-ga-hama. Ipinarada ko ang kotse at pagkababa ko, bumungad agad sa akin ang dagat sa kabila lang. Sinubukan kong isukbit muli sa balikat ang strap ng maliit kong bag, pero naagaw ng dagat ang pansin ko at napatigil ang mga kamay ko.
Mababa ang isla sa harap ko, na may makitid na pahabang buhanginan sa tabi ng mga punong tumutubo roon. Parang lumulutang ang Mizushima, kapantay ng dagat. Nasa likuran din ang mga bundok sa kabilang pampang, kaya mas may lalim ang tanawin kaysa sa larawang isla lang ang laman.
Nang tumayo ako sa tabi ng pulang kotse, dama ko ang hangin ng tag-araw. Noong nagmamaneho ako, nakatuon ang tingin ko sa kalsada sa unahan; ngayon, dahan-dahan kong sinusundan ng tingin ang hugis ng isla. May mga tanawing saka ko lang nagugustuhan kapag huminto ako.
Sinabi ko sa kaibigan kong babae kung saan ako pupunta ngayon, at sabi niya, gusto rin niyang makita ang Mizushima. Kung magpapadala ako ng larawan ngayon, baka isama ko sa kuha kahit kaunti ang kotse. Parang maibabahagi ko sa kaniya pati ang pakiramdam ng biyahe hanggang dito, kaya inaabangan ko ang sagot niya.
Nalaman kong bumisita rin si Bashō sa Iro-ga-hama at nag-iwan doon ng haiku. Kapag naiisip kong may taong tumingin din sa dagat dito noong unang panahon, gusto ko pang pagmasdan ang Tsuruga Bay nang mas matagal. Tatandaan ko muna ang hugis ng islang nakikita ko ngayon.
Pagkatapos nito, gusto kong bumalik sa sentro ng Tsuruga para kumain ng sauce katsu-don. Gusto kong namnamin ang tanawin sa baybayin at tikman ang pagkaing kilala rito. Kahit naayos ko na ang strap ng bag ko, napapatingin pa rin ako sa Mizushima bago umalis.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Pagkaing gusto kong tikman dito
Sauce katsu-don
Gusto kong tikman sa Tsuruga ang katsudon na may sarsang Worcestershire. Pagkatapos magpahinga sa tabing-dagat, gusto kong magtanghalian ng malutong na katsu.
Mga lugar na gusto kong puntahan
Magmaneho sa kanlurang bahagi ng Tsuruga Bay
Nasa kanlurang bahagi ng Tsuruga Bay ang Nishiura Coast. Pagkababa ko ng kotse sa Iro-ga-hama, napatigil ako sa pag-aayos ng strap ng bag ko. Habang nagmamaneho, nakatingin ako sa daan; dito, nasundan ko nang dahan-dahan ang hugis ng Mizushima.
Iro-ga-hama, pinuntahan din ni Bashō
Dumalaw din si Bashō sa Iro-ga-hama at nag-iwan doon ng haiku. Kapag pinagmamasdan ko ang tanawing magkapatong ang isla at bundok, gusto kong magpahinga nang mas matagal.
Pahinga sa Iro-ga-hama para pagmasdan ang dagat
Mula Prepektural Road Blg. 141 papuntang Iro-ga-hama
- Palatandaan sa pasukan ng paradahan
- Karatula ng Omoya Ryokan sa tabi ng kalsadang prepektural
- Tanawing pagmamasdan
- Mizushima na lumulutang sa Tsuruga Bay
Pumasok sa paradahang bukas sa publiko na itinuro ng pasilidad, saka bumaba ng kotse at pagmasdan ang Tsuruga Bay.
Mula sa Prepektural Road Blg. 141, gusto kong dumaan muna sa paradahan sa Iro-ga-hama at magpahinga habang pinagmamasdan ang dagat. Sa pagkakataong ito, mula sa lupa, dahan-dahan kong sinusundan ng tingin ang hugis ng Mizushima.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.