Lambak ng Hinoji Pagmasdan bilang iisang agos ang ilog na nakikita sa magkabilang panig ng bundok

Sa bahaging maluwag ang tanawin, huminto ako habang hawak ang strap ng maliit kong bag. Umuusli sa gitna ng lambak ang bundok sa harap ko, at sa ibaba nito, tanaw ang ilog sa magkabilang panig. Noong una, mukha silang dalawang magkaibang agos, pero iisang ilog pala iyon na umiikot sa bundok. Unti-unti ko nang nauunawaan kung bakit Hinoji ang tawag sa lambak—kahugis pala ng “ひ” ang kurba nito.

Nakatayo ako sa tabi ng kaibigan kong babae habang sinusundan ko ng tingin ang ilog mula kaliwa hanggang kanan. Maputi-puti ang mabatong pampang malapit sa tubig, at sa itaas nito ay ang dalisdis na nagbago ang kulay sa taglagas. Habang sinusundan ko ang kurba ng ilog, mas nahalata ko rin kung gaano kalaki ang bundok. Mas malalim pala ang lambak kaysa inaasahan ko; natigilan akong magsalita.

Hinila ko nang bahagya palapit sa katawan ko ang harap ng itim na jacket, at dumampi ang hangin sa pisngi ko. Kahit maulap, malinaw ang kulay ng ilog. Hindi lang mga dahon sa malapit ang puwede kong pagmasdan dito; nakikita ko ang kulay ng taglagas sa buong dalisdis ng bundok. Hawak ko pa rin ang strap sa balikat habang dahan-dahan kong sinuyod ng tingin ang tanawin mula sa tagaytay hanggang sa ilog.

“Gaano kaya kalaking bahagi ng ilog ang maisasama sa litrato?” tanong ng kaibigan ko habang itinataas ang telepono. Sumilip ako sa screen niya at hiniling kong mas malaking bahagi ng kuha ang bundok sa gitna. Gusto kong maipakita hindi lang ang kurba ng ilog kundi pati ang bundok sa pagitan ng dalawang bahagi nito. Pati pagpili ko ng kuha, nagbago dahil nakita ko mismo ang tanawin.

Pagkatapos pagmasdan ang lambak, naisip ko ring huminto para kumain ng Iya soba. Habang ninanamnam ang maiikli at makakapal na noodles, gusto kong pag-usapan namin ng kaibigan ko ang hugis ng ilog. Dati, pangalan lang ang Lambak ng Hinoji para sa akin; ngayon, nakikita ko na sa isip ko ang kurba ng ilog at ang bundok sa gitna ng mga dahon ng taglagas. Pag-uwi, kapag nakita ko ulit ang pangalang ito, maaalala ko ang tanawing iyon.