Kyoto / Arashiyama
Tōgetsu-kyō Bridge Hawak ang sumbrero ko habang patakbo akong papunta sa tulay sa dapithapon
Habang naglalakad ako sa tabi ng ilog, napansin ko ang mga dahon ng taglagas sa kabila ng tulay at gumaan ang mga hakbang ko. Basahin ang kuwento ng pagpunta ko sa tulay sa dapithapon, habang hawak ang sumbrero ko.
Isang dapithapon sa huling bahagi ng Nobyembre, pumunta ako sa Tōgetsu-kyō Bridge para makita ang mga dahon ng taglagas sa Arashiyama. Nagmadali akong makarating, pero nang malapit na ako sa tulay, gusto ko namang magtagal at pagmasdan ito.
TaglagasHuling bahagi ng Nobyembre, dapithapon
Hawak ang sumbrero ko habang patakbo akong papunta sa tulay sa dapithapon
Habang naglalakad ako sa tabi ng ilog, nasisinagan ng dapithapon ang Arashiyama sa kabila ng Tōgetsu-kyō Bridge. Naparito ako para makita ang mga dahon ng taglagas, pero gusto ko ring pagmasdan ang tulay sa tanawing iyon. Baka mas malinaw kong makita ang bundok na nasasalamin sa ilog kung lalapit pa ako nang kaunti. Sa isip ko pa lang iyon, gumaan na ang mga hakbang ko.
Nag-jog ako sa landas sa tabing-ilog papunta sa tulay. Parang aangat sa hangin ang beret ko, kaya mariin ko itong hinawakan gamit ang isang kamay. Sana makita rin ng beret ko ang tanawin, pero problema kung liparin muna ito ng hangin. Bumalik ako sa paglalakad at isinuot ulit nang maayos ang beret, saka napatawa nang kaunti.
Ilang hakbang pa, luminaw ang anyo ng mahaba at mababang tulay. Hindi ito nakatindig na humaharang sa harap ng bundok; banayad lang itong bumabagtas sa ibabaw ng ilog. Kusang napupunta ang tingin ko sa mga dahon ng taglagas sa kabila. Nang makita ko ang tanawing naaalala ko sa mga larawan at marinig ang ilog sa harap ko, lubos akong naantig.
Habang nakatayo ako roon at nagmamasid, natawa ako sa sarili kong nagmadali pa kanina. Gusto kong makarating agad, pero ngayong narito na ako, ayaw ko namang umalis. Inalis ko ang kamay ko sa beret at dahan-dahang minasdan ang ilog, tulay, at bundok. Hindi ko napansin ang lawak ng tanawin noong tulay lang ang balak kong kunan ng litrato.
May kuwento tungkol sa pinagmulan ng pangalan ng tulay: tila tumatawid daw dito ang buwan. Naparito ako para makita ang bundok sa dapithapon, pero naisip ko tuloy kung ano kaya ang itsura ng tulay sa gabi. Kapag ibang oras ako bumalik, iba kaya ang mapapansin ko? Sa ngayon, gusto ko pang namnamin ang mga dahon ng taglagas sa harap ko.
Sa pagbabalik, dahan-dahan akong naglakad sa dinaanan ko kanina. Nang lumingon ako, tanaw pa rin ang bundok sa kabila ng tulay. Ikukuwento ko kaya sa kaibigan kong babae kung paano ako nagmadali habang hawak ang beret ko? Kapag ipinakita ko ang litrato, siguradong maiintindihan niya kung bakit gusto kong makarating agad sa tulay.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga pagkaing kilala sa lugar
Sakura mochi ng Honke Sakura Mochi Kotokiki Chaya
Sa hilagang dulo ng Tōgetsu-kyō Bridge, sa kanto sa kanlurang bahagi, naroon ang Honke Sakura Mochi Kotokiki Chaya. May dalawang uri ng sakura mochi rito: ang maputing Domyoji mochi na walang palaman at nasa pagitan ng mga dahon ng sakurang inasnan, at ang sakura mochi na nababalot sa makinis na palamang red bean. Pagkatapos kong pagmasdan ang mga dahon ng taglagas, gusto ko ring dumaan dito para tikman ang dalawang uri. Nakakatuwang isipin kung alin ang titikman ko muna habang inaalala ang tulay.
Mga tampok
Tulay na bumabagay sa ilog at Arashiyama
Nakaunat sa ibabaw ng Oi River ang Tōgetsu-kyō Bridge; sa tubig nito, nasasalamin ang Arashiyama. Natapos ang kasalukuyang tulay noong Shōwa 9 (1934), at dinisenyo ito para bumagay sa tanawin ng Arashiyama. Nang lumapit ako sa tulay, gusto kong pagmasdan hindi lang ito kundi pati ang bundok sa likuran.
Pinangalanan daw dahil tila tumatawid ang buwan
Ayon sa kuwento, pinangalanan ito ni Emperor Kameyama na Tōgetsu-kyō dahil tila tumatawid doon ang buwan. Naparito ako para makita ang mga dahon ng taglagas sa dapithapon, pero nang marinig ko iyon, napaisip din ako kung ano kaya ang itsura ng tulay kapag sumisikat ang buwan. May bago na naman akong mapapansin sa tanawin.
Paraan ng pagpunta at mga tanawin sa biyahe
Mula sa estasyon ng Arashiyama papunta sa tulay
- Mula sa Hankyū Arashiyama Station
- 5 minutong lakad
- Iba pang gabay sa tren at bus
- Randen Arashiyama Station / mga hintuan ng Kyoto City Bus na Arashiyama at Arashiyama Park
5 minutong lakad mula sa istasyong “Arashiyama” ng Hankyū Arashiyama Line. Nasa opisyal na gabay din ang mga daan mula sa istasyong “Arashiyama” ng Randen Arashiyama Main Line at mula sa mga hintuan ng Kyoto City Bus na “Arashiyama” at “Arashiyama Park.” Lumapit ako sa tulay mula sa tabing-ilog at natuwa akong tanaw mula roon ang bundok na balot ng mga dahon ng taglagas.
Matatagpuan ito sa Arashiyama, Ukyo Ward, Kyoto City, Prepektura ng Kyoto. Buksan ang Tōgetsu-kyō Bridge sa mapa sa ibaba at tingnan ang daan mula sa istasyon. Gusto ko ring isama sa biyahe ang oras para namnamin ang tanawin matapos makarating.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
