ชิมเทมปุระใบเมเปิลหน้า Minoh Ōtaki ในฤดูใบไม้ร่วง พักชิมของอร่อยหลังเดินไปตามเส้นทางน้ำตก

ฉันอยากถ่ายน้ำตกกับใบอ่อนของเมเปิลให้อยู่ในภาพเดียวกัน ในทริป 2 คืนในคันไซช่วงใบไม้เขียวผลิใหม่ ฉันตั้งใจมาเพื่อสิ่งนี้ที่สุดเลย เช้าวันถัดจากที่ขับรถเปิดประทุนสีแดงจาก Ariake มาตามทางด่วน ฉันจอดรถที่ลานจอดรถหมายเลข 1 หน้า Minoh Station จากตรงนี้เดินราว 10 นาทีก็ถึง Ichinohashi ตรงทางเข้าอุทยาน จากนั้นเดินตามทางน้ำตกเลียบแม่น้ำไปจนถึง Minoh Ōtaki

ระหว่างเดินฟังเสียงลำธาร แสงลอดมาจากหลังใบไม้ที่ซ้อนกัน ฉันพับแขนเสื้อฮู้ดสีลาเวนเดอร์ขึ้นนิดหน่อย เงยหน้ามองแล้วหยุดเป็นระยะเพื่อยกมือถือขึ้นถ่ายรูป นึกถึงใบเมเปิลตอนฤดูใบไม้ร่วงอยู่ แต่ใบอ่อนที่เพิ่งผลิก็สวยมากเหมือนกัน ก่อนถึงน้ำตก ฉันก็มีรูปเพิ่มมาอีกหลายใบแล้ว

มีป้ายบอกว่าจากลานจอดรถรอบสถานีไปถึงน้ำตกใหญ่ใช้เวลาเดินประมาณ 50 นาที ฉันหยุดเดินดูอยู่หลายครั้ง คงใช้เวลานานกว่านั้นอีก อากาศตอนเช้ายังเย็นนิด ๆ พอออกมาเจอแดดก็อุ่นกำลังดี ถ้ารีบเดินคงไม่ได้สังเกตสีของใบไม้พวกนี้

ระหว่างทางฉันลองย้อนดูรูปที่ถ่ายไว้ ใบไม้ที่โดนแดดรับแสงจนดูสว่าง ส่วนใบไม้ในร่มใกล้แม่น้ำก็ดูละมุนกว่า ทั้งที่เป็นใบไม้เขียวสดเหมือนกัน ฉันเลือกไม่ถูกว่าชอบแบบไหน เลยตัดสินใจว่าจะหามุมที่เห็นทั้งสองแบบตอนอยู่หน้าน้ำตก

พอถึงหน้าน้ำตกใหญ่ประมาณ 10:00 น. ฉันก็ถือมือถือในแนวตั้ง เส้นสายน้ำอยู่ในจอแล้ว แต่พอจะเก็บใบไม้เขียวสดด้านบนลงไปด้วย กลับตัดแอ่งน้ำด้านล่างออก “อยากเก็บให้ครบทั้งภาพเลยนะ” ฉันพึมพำแล้วเงยหน้ามองน้ำตกจริง ๆ เหนือขอบมือถือ ยิ่งไล่สายตาจากด้านบนของน้ำตกสูง 33m ลงถึงแอ่งน้ำ คอก็ยิ่งเงยสูงขึ้นเรื่อย ๆ

ตรงหน้าน้ำตกมีละอองน้ำละเอียดปลิวมาตามลม หยดน้ำเล็ก ๆ ติดบนหน้าจอมือถือจนฉันรีบใช้แขนเสื้อเช็ด ที่เปียกก็แปลว่าฉันเดินมาใกล้น้ำตกขนาดนั้นเลย ระหว่างเช็ดหน้าจอ ฉันเลยตัดสินใจลองถ่ายจากจุดที่อยู่ห่างออกไปอีกหน่อย

ก่อนถึงน้ำตกใหญ่มีสะพานสีแดงชื่อ Takimibashi สมาคมการท่องเที่ยวแนะนำสะพานนี้ไว้ในเส้นทางตัวอย่างว่าเป็นจุดถ่ายภาพ ขามาฉันมัวแต่มองน้ำตกจนเดินเลยไป เลยย้อนกลับมาแวะ พอยกมือถือบนสะพาน ใบไม้เขียวสดด้านหน้ากลายเป็นเหมือนกรอบ แล้วน้ำตกก็เข้ามาอยู่ตรงกลางพอดี ตอนอยู่ตรงด้านหน้าฉันยังลังเลว่าจะถ่ายยังไงให้ได้ครบทุกอย่าง แต่พอถ่ายจากสะพานกลับจัดองค์ประกอบลงตัวในภาพเดียว ฉันแอบกำหมัดดีใจเบา ๆ หวังว่าจะไม่มีใครเห็นนะ

ขากลับตามทางน้ำตก ฉันแวะเลือกเทมปุระใบเมเปิล รสชาติของแต่ละร้านต่างกันนิดหน่อย แถมดูเหมือนจะมีเส้นทางตัวอย่างให้ลองชิมเปรียบเทียบกันด้วย ฉันเลยซื้อร้านละ 1 ถุงจาก 2 ร้าน กะว่าจะกลับไปลองเทียบรสกันที่ที่พัก

พอกลับมาถึงรถแล้วเปิดดูรูปอีกครั้ง ภาพที่ถ่ายแต่น้ำตกตรงด้านหน้า กับภาพที่มีทั้งกิ่งไม้และน้ำตกจากสะพาน Takimibashi ให้ความรู้สึกต่างกันนิดหน่อย ฉันลบไม่ลง เลยเก็บไว้ทั้งคู่ บนเบาะข้างคนขับมีถุงเทมปุระวางอยู่ 2 ถุง ไว้ชิมเทียบกันที่ที่พักพร้อมตัดสินด้วยว่าชอบรูปไหนมากกว่า