Tokyo, Pekan Okutama dan Kampung Hinohara
Ke Jalan Okutama Shūyū Dōro Berehat di bawah dedaun muda sampai saya asyik menarik nafas dalam-dalam
Musim bunga, saya memandu di Jalan Okutama Shūyū Dōro dan berehat lama selepas menyusuri jalan pergunungan. Sebaik meletakkan kereta di sisi pepohon yang menghijau pada bulan Mei, saya terus hilang keinginan untuk cepat-cepat ke tempat seterusnya. Saya nak bercerita tentang seronoknya menjelajah pergunungan dan tasik Okutama, bermula dengan saat saya menarik nafas dalam di Kawasan Letak Kereta Tsukiyomi Daiichi.
Pada hari musim bunga itu, saya turun dari kereta di bawah dedaun muda lalu membuka sedikit kedua-dua tangan. Cubalah nikmati kedua-duanya: masa memandu dan saat berhenti untuk berehat.
Musim bungaTengah hari pada awal Mei
Berehat di bawah dedaun muda sampai saya asyik menarik nafas dalam-dalam
Sambil mendaki Jalan Okutama Shūyū Dōro, saya memandang ke hadapan dan menggenggam stereng. Setiap kali cahaya mula muncul di sebalik selekoh, sinar yang menembusi dedaun turut menyelinap masuk ke dalam kereta. Apabila masuk ke Kawasan Letak Kereta Tsukiyomi Daiichi dan mematikan enjin, barulah saya benar-benar sedar betapa sunyinya suasana di sekeliling. Kesan pemanduan tadi masih terasa di tangan saya, jadi saya tak terus keluar dari kereta.
Sebaik sahaja membuka pintu dan melangkah keluar, saya nampak pagar kayu terbentang di sebalik penghadang roda berwarna hijau. Angin menyusup melalui lengan blaus putih saya. Nasib baik saya pakai rompi juga. Saya berdiri di sisi pepohon dengan tangan terbuka sedikit, lalu terasa hendak menarik nafas sedalam-dalamnya. Saya cuma mahu menarik nafas dalam 1 kali, tetapi tanpa sedar saya mengulanginya—1 kali lagi, kemudian 1 kali lagi.
Sambil memejam mata, saya menumpukan perhatian pada rasa angin yang menyentuh pipi. Bila membuka mata, saya nampak langit di celah dedaun muda. Di bandar, daun-daun selalunya hanya saya pandang sepintas lalu; hari ini pula saya ingin menatapnya lama-lama. Walaupun hanya berehat di tempat letak kereta, kegembiraan kerana sudah sampai ke sini baru terasa.
Dari Kawasan Letak Kereta Tsukiyomi Daiichi, saya juga dapat melihat Tasik Okutama dan pergunungan. Saya menarik nafas dalam di sisi hutan, kemudian berpaling untuk menikmati pemandangan tasik sepuas hati. Berbeza daripada ketika memandu, di sini saya boleh terus memandang gunung yang menarik perhatian tanpa perlu bergegas. Rupanya, berhenti dan meletakkan kereta juga memberi saya masa untuk menikmati pemandangan.
Sebelum pulang, saya ternampak kereta merah di hujung tempat letak kereta, lalu terasa ingin memandu lagi. Sebentar tadi saya tak mahu bergerak langsung; lucu pula bila saya sendiri rasa nak kembali ke jalan. Selepas menarik nafas dalam dan menikmati pemandangan gunung, saya pun kembali ke jalan. Saya memandang ke hadapan dan menggenggam semula stereng; senyuman saya tak hilang sampai kereta memasuki selekoh pertama.
Bahagian cerita ialah rekaan yang diilhamkan oleh tempat ini. Untuk maklumat yang tepat, sila semak laman pelancongan rasmi atau laman maklumat.
Makanan tempatan yang ingin dicuba sepanjang perjalanan
Okutama Yamame
Okutama Yamame ialah sejenis ikan trout gunung yang dibangunkan pada 1998. Di rumah penginapan tradisional Jepun (ryokan) dan restoran di pekan itu, ikan ini boleh dihidangkan sebagai sashimi atau sushi, dimasak secara meunière atau digoreng. Saya mahu menikmati hidangan ikan sungai dalam perjalanan di pergunungan ini. Selepas pulang pun, saya terus terfikir tentang persinggahan seterusnya.
Tarikan utama
Selepas jalan berliku, menikmati pemandangan tasik
Kawasan Letak Kereta Tsukiyomi Daiichi ialah tempat tinjau yang menghadap Tasik Okutama. Pemandangan yang mencuri perhatian saya semasa memandu dapat saya nikmati perlahan-lahan selepas turun dari kereta. Rasa tergesa-gesa pun hilang, sampai saya tak mahu cepat-cepat beredar dari sini.
Menuju ke Genting Kazahari, titik tertinggi laluan wilayah Tokyo
Tempat letak kereta Kazahari Tōge terletak di titik tertinggi Jalan Okutama Shūyū Dōro dan juga di titik tertinggi jalan raya metropolitan Tokyo. Bila membayangkan jalan yang mendaki jauh ke dalam pergunungan hingga ke tempat ini, saya makin tak sabar hendak melalui selekoh seterusnya.
Data pemanduan dan berjalan kaki
Jalan Okutama Shūyū Dōro
- Panjang jalan
- 19.7km
- Ketinggian titik tertinggi jalan
- 1,146m
Laluan pergunungan dari Kawano ke Jambatan Kuzuryū. Berhenti berehat di tengah perjalanan membuatkan saya sempat mengimbas semula jalan yang dilalui untuk mendaki dengan lebih santai.
Jarak jalan ini diambil daripada panduan tarikan Biro Pembinaan Kerajaan Metropolitan Tokyo; ketinggian yang dicatat ialah ketinggian Tempat Letak Kereta Kazahari Tōge. Nilai 1,146m merujuk kepada Genting Kazahari, bukan ketinggian Kawasan Letak Kereta Tsukiyomi Daiichi. Saya berhenti berehat di tengah perjalanan, jadi keseronokan memandu di sepanjang jalan terasa lebih lama.
Artikel destinasi lain
Kalau anda suka artikel ini, apa kata terokai destinasi lain pula? Saya pernah kembali ke setiap tempat ini berkali-kali, pada musim yang berbeza.
