Prepektura ng Aomori
Tsuru-no-Mai Bridge Sa lawa sa taglamig, itinapat ko sa bundok ang kumpol ng ubas
Sa lawa na nababalutan ng niyebe, nasa harapan ko ang Tsuru-no-Mai Bridge at sa kabila nito ang Bundok Iwaki. Habang pinagmamasdan ko ang tahimik na tanawin ng umaga, napansin kong medyo kahawig ng bundok ang kumpol ng ubas na hawak ko.
Basahin ang kuwento at mga tampok, tapos sabayan mo akong pagmasdan ang tanawing ito.
TaglamigMadaling-araw ng Enero
Bundok Iwaki at ang munting bundok sa palad ko
Dumating ako sa Lawa ng Tsugaru Fujimi sa madaling-araw ng Enero para makita ang tanawin. Nakasuot ako ng lavender na down jacket at earmuffs habang pinagmamasdan ang Tsuru-no-Mai Bridge at Bundok Iwaki. Tanaw ko ang tulay na kahoy na umaabot sa gitna ng niyebe. Biglang nawala ang antok ko—sulit ang pagbangon nang maaga.
May dala akong Steuben, ang ubas na kinagigiliwan sa Tsuruta Town kahit taglamig. Itinaas ko ang kumpol bago kainin at nakita ko sa likod nito ang Bundok Iwaki. Magkahawig nang kaunti ang hugis ng kumpol at ang tabas ng bundok. Baka nga may pagkakahawig, naisip ko, kaya itinaas ko pa nang kaunti ang braso.
Pumikit ako ng isang mata at itinapat ang kumpol ng ubas sa bundok. Kaunti sa kanan, tapos bahagya naman sa kaliwa. Seryoso akong nag-aayos ng puwesto, hanggang sa hindi ko na malaman kung pumunta ba ako para tumingin sa bundok o para siyasatin ang hugis ng ubas.
Hindi eksaktong magkapareho ang hugis nila, pero kapag ganoon ko sila tinitingnan, parang may pagkakahawig nga. “Oo, magkamukha sila,” mahina kong sabi sabay tawa. Kung ikukuwento ko ito sa iba, baka mapataas lang sila ng kilay, pero para sa akin, may munting bundok na talaga sa ibabaw ng kumpol ng ubas.
Nang ibaba ko ang braso, muling bumungad sa akin ang buong tanawin ng lawa, tulay, at Bundok Iwaki. Saglit ko lang itinapat ang kumpol sa bundok, pero parang mas malapit na sa akin ang bundok kaysa kanina. Habang pinagmamasdan ko rin ang banayad na kurba ng tulay, gusto ko pang manatili rito at tumingin nang kaunti pa.
Bago ko itago ang ubas, minsan ko pa itong itinapat sa bundok. Kahit kainin ko ito pag-uwi, malamang maaalala ko pa rin ang tanawin ng umagang ito. Pumunta ako para makita ang Tsuru-no-Mai Bridge, at may natuklasan pa akong munting aliw na para lang sa akin.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga pagkaing kilala sa lugar
Ubas na Steuben sa taglamig
Kinagigiliwan sa Tsuruta Town ang ubas na Steuben, na puwedeng tikman kahit taglamig. Nang hawakan ko ang kumpol, gusto ko muna itong itapat sa Bundok Iwaki bago tikman. Gusto ko itong namnamin habang inaalala ang tanawin.
Mga tampok
Ang kurba ng kahoy na tulay na may tatlong arko
Gawa sa hiba mula sa Prepektura ng Aomori ang Tsuru-no-Mai Bridge. 300m ang haba ng kahoy na tulay na ito at binubuo ito ng tatlong arko. Maganda ang banayad na kurba nito sa ibabaw ng lawa; gusto ko tuloy sundan ng tingin ang tulay mula dulo hanggang dulo.
Lawa ng Tsugaru Fujimi at Bundok Iwaki
Sa Lawa ng Tsugaru Fujimi, na tinatawiran ng Tsuru-no-Mai Bridge, matatanaw ang Bundok Iwaki at ang tulay. Pagkatapos kong itapat sa Bundok Iwaki ang kumpol ng ubas, muli kong pinagmasdan ang lawak ng tanawin.
Paraan ng pagpunta at mga tanawin sa daan
Papunta sa Tsuru-no-Mai Bridge
- Sakay ng kotse mula JR Mutsu-Tsuruta Station
- Mga 15 minuto
- Tanawin sa daan
- Lawa ng Tsugaru Fujimi at Bundok Iwaki
Kung magko-kotse ka papunta roon, piliin mong destinasyon ang Tsuru-no-Mai Bridge at magtungo sa Lawa ng Tsugaru Fujimi. Nasabik akong makita nang sabay ang lawa, tulay, at Bundok Iwaki.
Mula sa mapa sa ibaba, buksan ang lokasyon ng Tsuru-no-Mai Bridge. Kapag nagpapasya ka kung saan pupunta, silipin mo rin ang paligid ng lawa.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.