Lungsod ng Ebino, Prepektura ng Miyazaki

Yatake Kogen Pahinga muna sa talampas ngayong tag-araw, hawak ang mug

Ngayong tag-araw, nag-camping ako sa Yatake Kogen Beruton Auto Campground nang hindi nagpapalipas ng gabi. Akala ko'y sandali lang akong magpapahinga habang hawak ang mug, pero habang pinagmamasdan ko ang bundok at pinakikinggan ang mga punong sumasayaw sa hangin, lalo ko pang gustong magtagal rito—ito na pala ang pinakaaabangan ko sa biyahe.

Isang araw na camping sa talampas ngayong tag-araw, habang tanaw ang mga bundok. Akala ko'y saglit lang akong magpapahinga, hawak ang mug, pero ayaw ko na palang umuwi.

Sa Yatake Kogen Beruton Auto Campground sa tag-araw, nakatanaw sa bundok ang babaeng nakasuot ng puting blusang may maiikling manggas. Hawak niya sa isang kamay ang hawakan ng metal na mug, habang inaalalayan ng kabilang kamay ang ilalim nito. Makikita siya mula baywang pataas sa kanang unahan; sa likod ay damuhan at mga puno, at sa kaliwa hanggang gitna ay magkakapatong ang mga tagaytay.

Tag-arawTag-araw, araw na maaraw

Hawak ang mug sa dalawang kamay, tanaw ang bundok at mga puno

Huminto ako para mag-camping nang hindi nagpapalipas ng gabi sa Yatake Kogen ngayong tag-araw. Sa Beruton Auto Campground, puwedeng magtagal sa piling ng kalikasan sa talampas. Akala ko, magpapahinga lang ako nang sandali bago tumuloy sa susunod na kalsada, pero pagkababa ko sa kotse, narinig ko ang kaluskos sa mga puno habang umiihip ang hangin, kaya napatingin agad ako sa taas.

Sa likod ng mga puno, nagsasapawan ang mga tagaytay. Hawak ko sa isang kamay ang hawakan ng mug at inaalalayan ng kabilang kamay ang ilalim nito; kusa nang lumuwag ang mga balikat ko. Humigop ako, saka muling tumingin sa bundok. Akala ko, sandali lang ang pahinga ko rito, pero nagustuhan ko na pala agad ang lugar na ito.

Hawak ko ang mug sa ibaba ng dibdib habang nakikinig sa tunog ng mga puno. Nang tumahimik sandali, kusa akong nakinig nang mabuti habang hinihintay na muling dumaan ang hangin. Hindi kaya puwede namang huwag magmadali papunta sa susunod? Kapag binalikan ko sa isip ang biyahe ngayong araw, pakiramdam ko mamahalin ko rin ang mga sandaling wala akong minadaling gawin dito.

Matapos kong maisip iyon, naalala ko kung paano ko binalangkas ang ruta at napatawa ako sa sarili ko. Pinag-isipan ko nang husto kung aling mga daan ang daraanan, pero napakabilis ko namang itinakda kung gaano lang ako magpapahinga. Dahil mahilig akong magmaneho, may mga bagay palang mapapansin ko lang kapag bumaba ako ng kotse. Sa susunod, gusto kong subukang planuhin ang biyahe ko simula sa paglalaan ng oras para mag-camping nang hindi nagpapalipas ng gabi.

Bago umalis, muli kong tiningnan ang mga puno. Pareho pa rin ang galaw ng mga sanga, pero mas pamilyar na sa akin ang mga iyon kaysa noong kakarating ko lang. Baka hindi makita sa litrato kung gaano ako nagtagal at nagpahinga rito. Ikukuwento ko sa kaibigan kong babae na kasama ko sa mga biyahe, pati kung paano ako naghintay na dumaan ang hangin, kahit iniisip kong tumuloy na.

Pagbalik ko sa kotse, matagal ko pa ring naiisip ang tunog ng mga puno. Hindi nagbago ang pananabik kong alamin ang susunod na kalsada, pero naging bida rin sa biyahe ko ngayong araw ang simpleng pahinga. Pagkapit ko uli sa manibela at pagharap sa daan, bumalik agad ang gana kong magmaneho. Muli akong nagmaneho, dala sa isip ang mga sandaling ginugol ko sa talampas ngayong tag-araw.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Lungsod ng Ebino, Prepektura ng Miyazaki · Tag-araw

Buksan ang larawan

Mga pagkaing kilala sa lugar

Miyazaki Tamatama (manjū)

Ginagawa ito gamit ang mga kumquat na Tamatama mula sa Ebino: hinahalo ang puré ng kumquat sa palamang anko, saka ibinabalot sa masa at inihuhurno. Kabilang ito sa mga produktong espesyalidad na kinikilala ng Lungsod ng Ebino. Gusto ko itong piliin bilang pasalubong na magpapaalala sa akin ng biyahe sa talampas.

Mga tampok

Pahinga sa talampas na may taas na humigit-kumulang 700m

Nasa Yatake Kogen, talampas na may taas na humigit-kumulang 700m, ang Yatake Kogen Beruton Auto Campground. Napalilibutan ito ng marilag na kalikasan, at estilong Kanluranin ang camping site. Habang hawak ko sa dalawang kamay ang mug at nakatanaw sa bundok, mas gusto ko pang magtagal dito kaysa magkuwento tungkol sa kalsadang tinahak ko.

Camping nang hindi nagpapalipas ng gabi ngayong tag-araw

Ayon sa gabay ng lungsod, puwedeng magpalipas ng gabi rito, mag-camping nang hindi nagpapalipas ng gabi, at sumubok ng mga aktibidad sa kalikasan. Isa itong hintuan sa biyahe kung saan puwedeng magtagal sa talampas ngayong tag-araw. Akala ko'y saglit lang akong magpapahinga, pero naisip kong tama lang na mas mahaba ang inilaan kong oras dito.

Ruta at saya ng pagmamaneho

Papunta sa Yatake Kogen Beruton Auto Campground

Mula sa Ebino IC, sakay ng kotse: Humigit-kumulang 25 minuto
Mula sa JR Kyōmachi Onsen Station, sakay ng kotse: Humigit-kumulang 18 minuto

Mula sa Ebino IC ng Kyushu Expressway, humigit-kumulang 25 minuto ang biyahe sakay ng kotse papunta sa Yatake Kogen Beruton Auto Campground; mga 18 minuto naman mula sa JR Kyōmachi Onsen Station. Pagdating, magparehistro sa Central House bago mag-camping nang hindi nagpapalipas ng gabi. Buksan sa mapa sa ibaba ang lokasyon ng camping site at isama sa plano ng biyahe mo ang panahong gugugulin mo sa talampas ngayong tag-araw. Pag-uwi ko, gusto ko pa ring ikuwento pati ang mga oras ng pahinga ko roon matapos akong bumaba sa kotse.

Kung gusto mong mag-camping nang hindi nagpapalipas ng gabi sa Yatake Kogen ngayong tag-araw, dumaan sa Beruton Auto Campground. Gusto kong pagsamahin sa iisang biyahe ang mahabang pahinga sa talampas at ang oras para pumili ng mga pagkaing kilala sa Ebino.