Kanlurang Baybayin ng Amakusa (Sunset Line) Bumaba ng kotse at hintayin ang dapithapon sa Parke ng Jūsanbutsu

Isang dapithapon sa huling bahagi ng Oktubre, matapos mamasyal sa kotse sa kanlurang baybayin ng Amakusa kasama ang kaibigan kong babae na kasama ko sa pagmamaneho, nagtungo kami sa paradahan ng Parke ng Jūsanbutsu. Mula sa parkeng ito ay tanaw ang baybayin mula Myōkenura hanggang Shiratsuruhama. Bago puntahan ang tanawing iyon, ipinarada ko muna ang kotse ayon sa puting guhit at pinatay ang makina. Pagbukas ng pinto, sumisinag ang liwanag mula sa kanluran, at ihinarap ko ang mukha sa direksiyong tanaw ang dagat.

Sa kabila ng paradahan ay mababang halamang-bakod at kalsada, at sa likod pa nito ay nakahanay ang mga puno. Nang tumingin ako sa kaliwa, may dagat sa pagitan ng mga puno. Tanawing natuklasan ko lang sa tabi ng kotse, pero paglabas ko ay naramdaman ko rin ang hangin. Maluwag kong pinagsalikop ang mga kamay sa likod, at gusto kong patuloy itong pagmasdan nang kaunti.

Bahagyang gumalaw ang laylayan sa hangin, at parang mas malamig na ang paligid kaysa noong hapon. Tinawag ako ng kaibigan ko mula sa kabila ng kotse: “Tanaw ang dagat dito.” Tumango ako at pinagmasdan pa nang kaunti ang langit.

Tinatamaan ng liwanag ng dapithapon ang mga gilid ng ulap, at maliwanag din ang langit sa ibabaw ng dagat. Karaniwan, gusto kong kumuha agad ng litrato pagkadating sa destinasyon, pero ngayon, gusto ko munang tahimik na magmasid. Naisip kong saka na bumalik sa kotse, at naglakad kami ng kaibigan ko para namnamin ang tanawin ng parke.

Maganda ring pumili ng isang tanawin ng paglubog ng araw sa mga nakakalat sa kanlurang baybayin at magpalipas ng oras doon sa gitna ng biyahe. Ginawa ko itong huling hintuan ng araw na iyon, at pinagmamasdan namin ng kaibigan ko ang dagat habang hinihintay ang dapithapon.

Sa susunod na pamamasyal sa kotse sa Amakusa, gusto kong magtanghalian muna ng Amakusa champon sa Bayan ng Kawaura bago pumunta sa kanlurang baybayin. Naiintriga rin ako sa champon na may sabaw mula sa pinatuyong isdang pangsabaw ng Ushibuka. Habang iniisip ang kantang bagay sa tabing-dagat na pakikinggan pauwi, bumalik kami ng kaibigan ko sa kotse. Kahit pahinga lang sa dapithapon, nadagdagan ang mga tagpong magpapaalala sa akin ng biyahe ngayon.