Minehama, Shari Town, Shari District, Hokkaido
Ten ni Tsuzuku Michi Nakaunat ang mga bisig ko sa harap ng papalubog na araw sa dulo ng daan
Sa mga araw sa paligid ng equinox ng taglagas, lumulubog ang araw sa dulo ng mahabang tuwid na kalsada. Nang magtapat sila, ibinuka ko ang mga bisig ko. Basahin ang kuwento ko tungkol sa dapithapong iyon ng taglagas, nang ayaw ko pang umuwi kahit lumubog na ang araw.
Nagpunta ako para pagmasdan ang papalubog na araw sa mga araw sa paligid ng equinox ng taglagas. Nang magtapat ang araw at ang dulo ng kalsada, hindi na magkasya sa dibdib ko ang saya.
TaglagasHuling bahagi ng Setyembre (panahon ng equinox ng taglagas)
Tumapat ang papalubog na araw sa dulo ng kalsada, kaya ibinuka ko ang mga bisig ko
Dapithapon, nakatingin ako sa dulo ng Ten ni Tsuzuku Michi. Palayo nang palayo, kumikipot ang tuwid na kalsada sa pagitan ng mga bukirin at mga punong panangga sa hangin, saka wari'y naglalaho sa ilalim ng langit. Habang papunta rito, pakiramdam ko napakahaba ng daan, pero mula sa itaas, ibang-iba pala ang lawak ng tanawin. Napasinghap ako.
Unti-unting bumaba ang araw patungo sa dulo ng kalsada. Kanina lang, magkahiwalay pa ang daan at ang araw sa paningin ko. Ngayon, parang palapit nang palapit ang araw sa dulo ng kalsada. Nang maisip kong magtatapat na sila, hindi ko na maalis ang tingin ko. Parang hindi sapat ang sabihing maganda—may gusto sana akong sabihin, pero walang salitang lumabas.
Nang eksaktong tumapat ang araw sa tuwid na linya ng kalsada, biglang kumabog ang dibdib ko. Para talagang umaabot hanggang langit ang daan, kaya ibinuka ko ang mga bisig ko. Hindi ko naman sinusubukang abutin ang kahit ano. Hindi lang talaga magkasya sa dibdib ko ang saya habang pinagmamasdan ko ang tanawin.
Habang nakabuka pa ang mga bisig ko, bahagyang natawa ako. Pumunta ako para pagmasdan ang paglubog ng araw, pero para akong nagbibigay rin ng senyas. Baka gusto ko lang ipaalam sa araw na narito ako. Wala naman akong hinihintay na sagot, pero sa isip ko, sinasabi ko pa rin sa dulo ng daan: huwag ka munang lumubog.
Pero patuloy lang sa marahang paglubog ang araw. Sa tuwing nagbabago ang liwanag na tumatama sa kalsada, naaalala kong hindi na mauulit ang sandaling iyon. Mahilig din akong kumuha ng litrato, pero ngayong araw, gusto ko lang itong pagmasdan. Kahit ibinaba ko na ang mga bisig ko, matagal bago kumalma ang tibok ng puso ko.
Kahit lubog na ang araw sa likod ng abot-tanaw, nagtagal pa ako sa pagtanaw sa dulo ng kalsada. Pag-uwi ko, ikukuwento ko sa kaibigan ko na ibinuka ko pati ang mga bisig ko. Baka asarin niya ako nang kaunti, pero ayos lang. Pakiramdam ko, mas maiintindihan niya kung gaano ako kasaya kapag ikinuwento ko pati iyon.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Minehama, Shari Town, Shari District, Hokkaido · Taglagas
Pagkaing kilala sa lugar
Salmon sa taglagas sa Shiretoko-Utoro
Tuwing taglagas, may tampok na menu sa restawran ng Michi-no-Eki Utoro-Shirietoku sa Shiretoko-Utoro na gumagamit ng salmon sa taglagas na nakakuha ng Grade 1 sa inspeksiyon. Kung magdadagdag ako ng hinto para kumain sa biyahe ko papuntang Shiretoko, gusto kong subukan ang salmon sa taglagas. Gusto kong iuwi ang alaala hindi lang ng paglubog ng araw kundi pati ng lasa ng taglagas.
Mga tampok
Isang tuwid na kalsadang 28.1km ang haba
Ang Ten ni Tsuzuku Michi ay tuwid na kalsadang 28.1km ang haba at nagdurugtong sa National Route 244 at National Route 334. Habang lumalayo sa paningin, lalo itong kumikipot at wari'y umaabot hanggang langit. Mas nagulat ako sa lawak ng tanawing nakita ko mula sa itaas kaysa sa haba ng daang inakala kong binabagtas ko papunta rito.
Paglubog ng araw sa dulo ng kalsada sa paligid ng equinox ng taglagas
Sa mga araw malapit sa equinox ng tagsibol at equinox ng taglagas, makikita ang paglubog ng araw na tila nakahanay sa kalsadang umaabot sa malayo. Isang taglagas na dapithapon, biglang kumabog ang dibdib ko nang magtapat ang araw at dulo ng daan. Kahit nakauwi na ako, naaalaala ko pa rin ang saya nang ibuka ko ang mga bisig ko.
Buong tanawin mula sa Namonaki Observatory
Mula sa Namonaki Observatory malapit sa tuktok ng burol, matatanaw nang buo ang Ten ni Tsuzuku Michi at ang Dagat Okhotsk. Bahagi rin ng saya rito ang pagmasdan nang matagal ang mahabang kalsada. Pagkatapos kong pagmasdan ang paglubog ng araw, gusto ko namang namnamin ang malawak na tanawin sa liwanag ng araw.
Paraan ng pagpunta at saya sa daan
Papunta sa Minehama at Ten ni Tsuzuku Michi
- Biyahe sakay ng kotse mula JR Shiretoko-Shari Station
- Mga 15 minuto
- Biyahe sakay ng kotse mula Memanbetsu Airport
- Mga 90 minuto
Mula JR Shiretoko-Shari Station, mga 15 minuto ang biyahe sakay ng kotse; mga 90 minuto naman mula Memanbetsu Airport. Mula Utoro, sundan ang National Route 334 patungong Shari at kumaliwa sa Minehama. Umakyat sa ski slope ng Unabetsu Ski Resort, saka kumanan sa dulo ng daan; doon mo makikita ang Ten ni Tsuzuku Michi. Nang dumating ako at matanaw ang buong daan, napasinghap ako. Buti na lang at nagpunta ako rito.
Nasa Minehama, Shari Town, Shari District, Hokkaido ang lugar. Ayon sa opisyal na gabay, may 8 na puwesto ang paradahan at libre ito. Gamitin ang mapa sa ibaba para makita ang Ten ni Tsuzuku Michi at planuhin ang paglalakbay sa mahabang tuwid na kalsada. Hanggang ngayon, hindi ko malimutan ang tanawin noong dapithapong iyon ng taglagas.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
