Nasa mismong harapan ang dalawang puting agos ng talon Sa Shiretoko ngayong taglagas, akyatin ang hagdan para marinig nang malapitan ang lagaslas ng talon

Isang umaga sa unang bahagi ng Oktubre, lumiko ako mula sa National Route 334 papunta sa paradahan ng Oshinkoshin Falls. Pagbaba ko pa lang sa kotse, rinig ko na ang lagaslas. Palakas ito nang palakas habang paakyat ako sa hagdan. Nang masilip ko ang puting agos sa kabila ng bakod na kahoy, kusang napahinto ako. Kakagaling ko lang magmaneho sa baybayin, pero dito, tunog ng talon ang bumabalot sa paligid.

Tiningala ko ang basang bato: manipis ang agos sa kaliwa, mas malapad naman sa kanan. Iisang talon lang, pero magkaiba ang bagsak ng tubig kaya palipat-lipat ang tingin ko. Dito ito nahahati sa dalawang agos—doon nagmula ang pangalang “Sōbi-no-taki.” Sinusundan ko sana ang agos sa kanan, pero napapatingin din ako sa tubig sa kaliwa tuwing tumatama iyon sa bato at tumatalbog. Hindi ko maalis ang tingin ko.

Nang umihip papunta sa akin ang hangin, dumampi sa pisngi ko ang malamig na wisik. “Hala, may tumalsik!” Napataas ang kamay ko, saka muli kong tiningala ang talon. May sweater ako sa ilalim ng mapusyaw na rosas kong jacket, pero malamig pa rin sa mukha ang tubig. Akala ko'y tanaw lang sa malayo ang talon, kaya nakakatuwa palang ganito ako kalapit. Hindi lang pala sa pandinig mararamdaman ang talon—ramdam din ito sa balat.

Nasa itaas at mga gilid ng talon ang mga punong nagkukulay-taglagas. Malakas ang agos mula sa pagitan ng mga dahon; tuluy-tuloy itong dumadaloy sa ibabaw ng basang mga bato. Sa loob ng bakod, inayos ko uli ang bag sa balikat ko, saka matagal kong sinundan ng tingin ang bagsak ng tubig. Nang ibaba ko na ang kamay matapos kumuha ng litrato, parang doon ko mas napansin pati mumunting wisik at pag-ugoy ng mga sanga.

Habang bumababa ako sa hagdan, iniisip ko na sana'y salmon ang pananghalian ko sa Utoro ngayong taglagas. Naghahain daw ang restawran sa hintuang Michi-no-Eki na Utoro-Shirietoku ng mga putaheng salmon ng Shiretoko ayon sa panahon. Nang idampi ko ang kamay ko sa pisnging nanlamig sa tapat ng talon, lalo kong inasam ang mainit na pagkain. Gusto kong namnamin kapwa ang lakas ng talon at ang pagkaing bagay sa panahong ito, dito sa Shiretoko ngayong araw.