Tanawan ng Lawa ng Okotanpe Bughaw na lawa sa gitna ng gubat, tanaw sa pagitan ng mga birch

Sa road trip ko sa Hokkaido ngayong taglagas, nagdala ako ng kotse mula Ōarai hanggang Tomakomai at ilang araw akong nanuluyan sa Chitose. Habang naroon ako, nakipagkita ako sa kaibigan kong babae, na lumipad papunta roon, para masilayan namin ang mga dahon ng taglagas sa umaga. Mga 20 minuto ang biyahe mula sa Shikotsu-ko Onsen. Mula National Route 453, pumasok kami sa Hokkaido Route 78 at umakyat sa makitid at paliku-likong daan sa gitna ng gubat. May paradahan sa tanawan na kasya ang mga 20 kotse. Pagbaba ko sa kotse, biglang tumuwid ang likod ko sa lamig ng hangin sa umaga.

Noong umaga sa kalagitnaan ng Oktubre, ang unang napansin ko sa harap ng bakod ng tanawan ay ang lawa sa pagitan ng mga birch. Pagtingin ko mula sa itaas, litaw na litaw ang hugis ng tubig sa gitna ng gubat, at mas malapit pala ito kaysa inakala ko. Hinawakan ko ang harapan ng madilim na berdeng coat ko gamit ang dalawang kamay, saka kami sumilip ng kaibigan ko sa pagitan ng parehong mga puno.

Pero kahit saan ako pumuwesto, hindi ko makita ang buong lawa. Hinaharangan daw ng likas na gubat sa paligid ang tanaw. Bahagi lang ng tubig ang nakikita sa pagitan ng mga puno ng birch, kaya naglakad ako nang ilang hakbang sa tabi ng bakod. Nang umusog ako pakaliwa, sumungaw mula sa likod ng mga puno ang tangway sa kanang bahagi ng lawa. Nang lumipat naman ako pakanan, mas lumawak ang tanaw sa tubig sa unahan.

Mula sa dulo sa kabilang panig, kinawayan ako ng kaibigan ko at sabi niya, “Mas kita rito ang malayong pampang.” Nagpalit kami ng puwesto at nagkuwentuhan tungkol sa mga bahaging nakita namin. Unti-unting nabuo sa isip namin ang hugis ng lawa. Baka iyon ang saya rito sa tanawan: pinagdurugtong namin ang paisa-isang tanaw, dahil hindi naman kita ang buong lawa nang sabay.

Bahagi rin ng saya sa lawa ang pagbabago ng kulay ng tubig depende sa panahon, liwanag at anggulo ng tanaw. Ngayong umaga, sumisilip ang bughaw na tubig sa pagitan ng mga punong nagkulay-taglagas. Habang tumataas ang araw, ang tubig sa unahan lang ang lumiliwanag; nananatili naman sa lilim ng gubat ang pampang sa malayo. Iyong pampang na nakita ng kaibigan ko kanina, nakatago na ngayon sa lilim.

Nasa paanan ng kanlurang bahagi ng Bundok Eniwa ang Lawa ng Okotanpe; humigit-kumulang 5km ang palibot nito. Nabuo raw ito nang harangan ng lava mula sa pagsabog ng Bundok Eniwa ang ilog. Mula sa tanawan, tanaw ang dalisdis ng gubat sa kabilang pampang; kitang-kita kung paanong napuno ng tubig ang lubog na bahaging napalilibutan ng mga bundok.

Magkahalo sa gubat sa paligid ng lawa ang mga punong koniperus at mga punong malalapad ang dahon na nalalagas. Kaya pala may mga luntiang puno sa pagitan ng mga dahong nagkulay-taglagas. Nabasa ko bago bumiyahe na isa itong protektadong pook para sa ekosistema ng kagubatan at bahagi rin ng espesyal na protektadong sona ng national park. Itinuro namin ng kaibigan ko ang mga punong nagkulay-taglagas at ang mga nanatiling berde, at isa-isa naming sinubukang kilalanin ang mga ito. Pero iyong mga birch, agad kong nakilala saanman ako tumingin.

Pagbalik namin sa bayan ng Chitose, dumaan ako sa pangunahing tindahan ng Morimoto sa Chiyoda-chō. Hasukappu Juerī ang pakay ko. Isa itong matamis na unang ginawa noong 1978: sinandwich sa pagitan ng maninipis na cookie ang jam ng haskap at butter cream, saka binalutan ng tsokolate ang gilid. Ipinakilala rin nila ang haskap parfait na nilagyan ng Hasukappu Juerī at mga bunga ng haskap sa ibabaw; hindi maalis ang tingin ng kaibigan ko roon.

Pagbalik namin sa kotse, binuksan ko ang isang Hasukappu Juerī at pinaghati namin ito. Pagkatapos ng malutong na cookie, sumunod ang asim-tamis ng haskap at ang linamnam ng butter cream. Tinanong ako ng kaibigan ko, “Ano sa tingin mo ang naging hugis ng lawa kanina?” Kaya tinunton ko gamit ang daliri ko sa likod ng kahon ang hugis ng lawang pinagdugtong-dugtong namin mula sa tanawan. Hindi kami magkasundo kung nasaan ang tangway, kaya ipinagpaliban namin ang sagot hanggang sa susunod naming balik.