Tanawan sa Bundok Zaō Bitbit ko ang melon na pinili ko kanina habang pinagmamasdan ang mga ilaw ng bayan mula sa itaas

Paglabas ko sa pasilyo sa gabi, napansin ko agad ang napakaraming bughaw na tuldok na nagliliwanag sa sahig. Sinundan ko ng tingin ang bakod, at sa kabila nito ay bumungad ang mga ilaw ng bayan. Huminto ako rito habang bitbit pa ang supot ng melon na binili ko kanina sa Tangway ng Atsumi. Gusto kong namnamin kapwa ang mga ilaw na malapit at ang mga nasa malayo.

Bahagyang kumaluskos ang papel nang buksan ko ang supot. Nang ilabas ko ang melon at alalayan iyon ng dalawang kamay, naramdaman ko ang bigat ng bilog na prutas. Habang tinitingnan ko ang mga guhit na tila lambat sa balat nito, naalala ko pati ang tagal kong nag-isip kanina kung alin ang pipiliin. Ang saya palang may maiuuwi akong isang bagay na nagpapaalala sa akin ng buong biyahe ko ngayong araw.

Kilala ang Tangway ng Atsumi sa pagtatanim ng muskmelon, at isa rin sa mga kasiyahan tuwing tag-araw ang tumikim nito sa mga bukid. Pinili ko ang isang bilog na melon para iuwi. Kapag pinalamig at hiniwa ko ito sa bahay, gusto kong kainin habang ikinukuwento ang nangyari ngayong araw. Hindi ko pa nga ito natitikman, pero inaabangan ko na ang sandaling iyon.

Nang iangat ko ang tingin mula sa melon, walang patid ang mga ilaw ng bayan hanggang sa malayo. Inihambing ko ang mga ilaw na halos nasa ilalim ko sa mga ilaw na maliliit tingnan sa malayo. Dahil umakyat ako sa bundok, nakikita ko mula rito ang buong bayan. Nang maisip kong kanina lang ay nagmamaneho rin ako roon, gusto kong hanapin sa paningin ang mga daang pamilyar sa akin.

Bahagyang kumukurba ang bakod ng pasilyo sa harap ko at nagpapatuloy sa unahan. Ibinalik ko ang melon sa supot at muli akong naglakad kasabay ng kurba. Tumingin muna ako sa sahig saka sa bayan; nag-iiba ang laki ng mga ilaw at ang layo ng tanaw. Akala ko, para lang sa tanawin sa gabi ang punta ko, pero nagustuhan ko rin ang mismong paglalakad sa pasilyong ito.

Bago umalis sa tanawan, muling inayos ko ang pagkakahawak sa supot. Ang melon na pinili ko sa maghapon at ang mga ilaw ng bayan na nakita ko sa gabi. Kung mamamasyal ka sa Tangway ng Atsumi sa tag-araw, subukan mong pagsamahin sa isang araw ang dalawang iyon. Gusto kong maalala ang tanawing ito mula sa pasilyo tuwing maghihiwa ako ng melon sa bahay.