Paglilibot sa Yahiko Skyline Shiro Panda-yaki sa paanan ng Bundok Yahiko at tanaw sa Dagat ng Japan sa dapithapon

Isang dapithapon sa unang bahagi ng Nobyembre, umakyat ako sakay ng kotse sa Yahiko Skyline. Sa mga kurba, nakatingin ako sa daan at dalawang kamay ko ang nakahawak sa manibela hanggang sa marating ko ang paradahan malapit sa tuktok. Pinatay ko ang makina at naglakad papunta sa bahaging nakaharap sa dagat. Sa kabila ng bakod na kahoy, bumungad sa akin ang Dagat ng Japan.

Nang tumingin ako sa dagat, napasinghap ako—mas malayo pala ang tanaw kaysa sa inaasahan ko. Sa may abot-tanaw, humahaba ang silweta ng Pulo ng Sado, at sinisinagan ng papalubog na araw ang tubig sa harapan nito. Kahit umakyat ako sa bundok, napakalawak ng dagat sa harap ko. Buti na lang at nakahinto ako rito.

Inilabas ko sa balot at kinagat ang Shiro Panda-yaki na binili ko sa tindahang Bunsuidō Kashihō sa paanan ng bundok. Malambot at medyo makunat ang masa nitong gawa sa harina ng bigas, at may palamang edamame sa loob. Sabi nila, ginagamit dito ang “Yahiko Musume,” ang natatanging edamame ng Yahiko. Pagnguya ko, kumalat ang bango ng edamame at gusto ko pang kumagat.

Noong pinili ko ito sa paanan ng bundok, akala ko nakakita lang ako ng meryendang may kaibig-ibig na hugis ng panda. Ngayon, hawak ko ang balot nito sa dalawang kamay habang pinagmamasdan ang malayong Pulo ng Sado. Kapag ganito kaganda ang tanawin sa lugar na kinakainan ko, gusto kong namnamin nang dahan-dahan ang bawat subo.

Galing sa dagat ang hangin at gumalaw ang dulo ng checkered na scarf ko. Mainit sa loob ng duffle coat ko; malamig lang ang hanging dumadampi sa mukha. Nilampasan ko ang mga binocular sa tabi ng bakod at tumingin sa mas malawak na tanawin. Mas mahaba na ngayon ang liwanag sa tubig kaysa kanina.

Matapos kong ubusin ang meryenda at itabi ang balot, hindi pa ako agad nakabalik sa kotse. Gusto ko pang pagmasdan nang kaunti ang araw habang papalapit ito sa dagat. Kapag mamamasyal ako sa daan sa bundok sa taglagas, ito ang dapithapong pipiliin ko: may dala akong meryendang binili sa paanan, at tanaw ko mula rito ang Dagat ng Japan at Pulo ng Sado.