Lungsod ng Kurihara at Lungsod ng Tome, Prepektura ng Miyagi

Paglilibot sa Izunuma at Uchinuma sa taglamig Tubig na sinisinagan ng papalubog na araw at mga kawan ng ibong lumilipad sa ibabaw

Umaabot sa Lungsod ng Kurihara at Lungsod ng Tome ang mga lawa at latian ng Izunuma at Uchinuma. Nagmaneho muna ako ng pulang sedan na may four-wheel drive sa hilagang pampang ng Izunuma bago pinanood ang tubig na sinisinagan ng papalubog na araw. Ikinukuwento ko rin ang mga ibon sa taglamig at ang Hatto na gusto kong tikman habang naglalakbay.

Ibinabahagi ko rito ang tanawing nakita ko at ang kuwento ng paglalakbay ko sa Izunuma at Uchinuma sa dapithapon ng taglamig.

Sa hilagang pampang ng Izunuma, minamaneho ng babaeng nakatingin sa daan ang pulang sedan na may four-wheel drive habang sinisinagan ng araw sa dapithapon ng taglamig. May natitirang niyebe sa gilid ng daan, mga ibong-tubig sa lawa, at mga kawan ng ibong lumilipad sa langit.

TaglamigDapithapon sa taglamig

Tubig na sinisinagan ng papalubog na araw at mga kawan ng ibong lumilipad sa ibabaw

Nagmamaneho ako ng pulang sedan na may four-wheel drive sa hilagang pampang ng Izunuma bandang dapithapon. May pahabang bakas pa ng niyebe sa gilid ng daan, at sa likod ng tuyong damo ay bumubungad ang lawa. Hawak ang manibela at nakatingin sa unahan, sinusundan ko ang daan. Habang nagdidilim ang langit, lalo kong gustong makahanap agad ng mapaparadahan para mapanood ang tubig.

Pagkaparada ko at paglabas ng kotse, napakalamig kaya gusto kong itaas ang kuwelyo ng down coat ko. Sinalubong ng malamig na hangin ang mga pisngi kong nainitan sa loob ng kotse, at nagbuga ako ng malalim na hininga. Sumasalamin sa tubig ang papalubog na araw, at may maliliit na ibon na nakakalat sa paligid nito. Una, kislap lang ng tubig ang tinitingnan ko; habang nasasanay ang mga mata ko, mas marami akong nakikitang ibon kaya napabilang ko tuloy sila.

Pero hindi nagtagal, tumigil din ako sa pagbibilang. Kahit igalaw ko lang nang kaunti ang ulo ko, sunod-sunod kong napapansin ang mga ibong hindi ko nakita kanina. Mula taglagas hanggang taglamig, nagsisilbing pansamantalang tirahan ng mga ibong naglalakbay ang Izunuma at Uchinuma. Nang makita ko ang mga kawan sa litrato, naisip ko lang na ang dami nila; pero nang masdan ko sila kasama ng lawak ng lawa, saka ko talaga naramdaman kung gaano karami ang mga iyon.

Nang tumingala ako, may ilang pangkat ng ibon na lumilipad sa langit. Nagsasama-sama ang mga pangkat, pero agad ding lumalawak ang pagitan nila; maya-maya, may ibang pangkat namang humahabol mula sa likuran. Kahit nakatingin ako kanina sa tubig, napako na rin ang tingin ko sa taas at hindi ako makagalaw. Hindi ko akalaing mapapatingin ako nang ganito katagal sa mumunting ibong dumaraan sa harap ng araw. Hinawakan ko ang kuwelyo ng coat ko at sinundan ng tingin kung saan sila lilipad.

Nasa tabi ng lawa ang Sentro ng Santuwaryo ng Izunuma at Uchinuma sa Prepektura ng Miyagi. Doon, sa tulong ng teleskopyong pangmasid, napagmamasdan ang mga ibon at halaman. Naisip ko kung ano kaya ang hitsura ng mga ibong tanaw ko kanina sa malayo kung makita ko sila nang mas malapitan. Baka iba ang mapansin ko kung kikilalanin ko muna ang mga ibong naninirahan dito. Sa susunod, gusto kong maglaan ng mas mahabang oras sa araw para mapasyalan ko kapwa ang sentro at ang lawa.

Habang palubog nang palubog ang araw, numinipis din ang kislap sa tubig. Isinuksok ko ulit ang mga kamay ko sa bulsa at nagmasid pa nang kaunti sa mga ibon. Pag-uwi, gusto kong kumain ng Hatto, ang tradisyonal na putahe ng Tome. Nang marinig kong minamasa at pinakukuluan ang harina ng trigo para gawin ito, bigla akong nagutom matapos pagmasdan ang lawa. Sa ganitong pagkakasunod-sunod—magpaalam muna sa mga ibon bago kumain ng mainit na pagkain—mas lalo akong nasasabik.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Lungsod ng Kurihara at Lungsod ng Tome, Prepektura ng Miyagi · Taglamig

Tingnan ang lahat ng larawan

Pagkaing kilala sa lugar

Hatto ng Tome

Tradisyonal na putahe ito ng rehiyon ng Tome, na gawa sa minasa at pinakuluang masa ng harinang trigo. Kinakain ito noon bilang pamalit sa kanin, at sa mahabang panahon ay patuloy itong pinagyaman sa sari-saring paraan. Tuwing iniisip ko kung ano ang masarap kainin pagkatapos pagmasdan ang lawa sa taglamig, Hatto agad ang pumapasok sa isip ko.

Mga tampok

Mga ibong naglalakbay na dumarating tuwing taglamig

Sa taglagas at taglamig, nagiging pansamantalang tirahan ng sari-saring ibong naglalakbay ang Izunuma at Uchinuma. Natuon nang husto ang pansin ko sa paghahambing ng mga ibon sa ibabaw ng tubig at ng mga kawan sa kalangitan. May tanawin din sa madaling-araw ng sama-samang paglipad, kasabay ng mga huni at tunog ng mga pakpak; gusto ko silang masaksihan sa umaga sa susunod kong pagpunta.

Sentro ng santuwaryo kung saan mapagmamasdan nang malapitan ang mga ibon

Nasa Sentro ng Santuwaryo ng Izunuma at Uchinuma sa Prepektura ng Miyagi ang mga eksibit tungkol sa kasaysayan ng lawa at ugnayan ng mga tao at kalikasan. Maaari ring pagmasdan sa tulong ng teleskopyong pangmasid ang mga ibon at halaman. Gusto kong dumaan dito para mas makita nang mabuti ang mga ibong nakita ko sa malayo.

Impormasyon sa daan

Daan sa hilagang pampang ng Izunuma

Pagkatapos kong magmaneho sa hilagang pampang, ipinarada ko ang kotse at pinanood ang lawa. Inabangan ko ang oras na mapagmamasdan ko nang payapa ang mga ibon pagkatapos ng biyahe.

Pagkatapos magmaneho sa tabi ng lawa, ipinarada ko ang kotse at naglaan ng oras para pagmasdan nang mabuti ang tubig. Habang kumukupas ang liwanag ng paglubog ng araw, hindi ko maalis ang tingin sa galaw ng mga ibon kaya hindi ko agad maihanda ang sarili kong umalis.