Gunma · Annaka / Usui Pass
Usui Pass (Megane Bridge at lumang National Route 18) Mas matagal akong nagmasid sa mga dahon kaysa tumawid sa tulay
Noon, nakatingala lang ako sa Megane Bridge mula sa ibaba. Ngayon, tinawid ko naman ito sa sarili kong mga paa. Hindi ko makakalimutan ang magkabilang tanawin: ang malalaking arko ng ladrilyo at ang mga dahon ng taglagas mula sa ibabaw ng tulay.
Noong unang bahagi ng Nobyembre, pinagmasdan ko ang lambak sa taglagas mula sa ibabaw ng Megane Bridge. Kahit nagsimula na akong maglakad, naaagaw pa rin ng tanawin sa kabila ng rehas ang pansin ko kaya napapahinto ako. Bago ko pa matapos tawirin ang tulay, ilang ulit ko nang naisip: buti na lang pumunta ako rito.
TaglagasUnang bahagi ng Nobyembre
Lambak ng taglagas sa kabila ng rehas
Nang tumingala ako sa Megane Bridge mula sa ibaba, mas malaki pala ito kaysa sa inaakala ko—napanganga ako nang bahagya. Alam kong puwedeng lakarin ang ibabaw ng mga arko ng ladrilyo, pero parang di-kapani-paniwala pa ring may daan sa ganoon kataas na lugar. Habang pinagmamasdan ko ang mga bundok sa unang bahagi ng Nobyembre, umakyat ako papunta sa tulay.
Pagdating ko sa itaas, nakatayo na ako sa ibabaw ng mga arko na kanina'y tinitingala ko mula sa ibaba. Mula rito, lambak naman ang tanaw ko. Pagpatong ko ng kamay sa rehas at paglingon sa paligid, bumungad ang mga dahong nagkukulay-taglagas sa kabundukan. Napalitan ang paghanga ko sa laki ng tulay ng pagkamangha sa tanawin.
Gusto ko pang pagmasdan ang tanawin, kaya hindi ko maihakbang ang mga paa ko. Nagsimula na nga akong maglakad, pero huminto na naman ako. Umakyat ako para matawid ang tulay, pero ngayon parang sayang tapusin na ang pagtawid. Baka mas matagal pa akong nagmasid kaysa naglakad.
Inalis ko ang kamay ko sa rehas at tumingin sa daan sa unahan. Nang maalala ko na ginawa ang tulay na ito noong ika-25 taon ng Meiji, sumagi rin sa isip ko ang mga ladrilyong tinitingnan ko kanina mula sa ibaba. Sa ibabaw ng tulay na itinayo noon pa, pinagmamasdan ko ngayon ang mga dahon ng taglagas. Bigla akong napuno ng tuwa sa isip na iyon, at dahan-dahan akong humakbang.
Pagkaraan ng ilang hakbang, napalingon na naman ako sa lambak. Kung kasama ko ang kaibigan kong mahilig ding magmaneho, baka tatawanan niya ako at sasabihing, “Nandoon ka pa rin?” Oo, malamang tatawanan nga niya ako. Pero ayokong madaliin ang pagtingin sa tanawing ito. Muli kong ipinatong ang kamay sa rehas at sinundan ng tingin ang mga punong nasa bundok na gusto ko pang pagmasdan.
Pagbalik ko, tumingala ako sa tulay mula sa ibaba at gusto kong hanapin ng tingin kung saan ako huminto kanina. Sa una, namangha ako sa laki ng tulay; ngayon, naaalala ko rin ito bilang lugar kung saan ako nagmasid sa mga dahon ng taglagas. Sa hinto ko sa Usui Pass, mas tumatak sa isip ko ang ayaw ko nang matapos ang pagtawid kaysa ang mismong pagtawid.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Pagkaing kilala sa lugar
Tōge no Kamameshi ng Yokokawa
Kilala ang Yokokawa bilang pinagmulan ng Tōge no Kamameshi. Nasa Yokokawa, Matsuida-machi, Lungsod ng Annaka ang drive-in na Ogino-ya Yokokawa. Habang nakatutok ako sa mga dahon mula sa tulay, nasabik na rin akong bumalik sa Yokokawa at pumili ng makakain. Pagkatapos namnamin ang tanawin ng taglagas, gusto ko ring tikman ang pagkaing kilala sa lugar.
Mga tampok
Megane Bridge, tanaw mula sa ibaba at sa ibabaw
Ang Megane Bridge ay tulay na yari sa ladrilyo, na may apat na magkakaugnay na arko at may taas na 31m mula sa ilalim ng ilog. Bahagi ng daanang-pasyalan na “Apt no Michi” ang ibabaw ng tulay. Napahinto ako kapwa sa laki nito nang tumingin ako mula sa ibaba at sa lawak ng lambak mula sa ibabaw.
Tulay na itinayo noong Meiji 25
Nagsimula ang pagtatayo sa tulay noong Abril ng ika-25 taon ng Meiji, at natapos ito noong Disyembre. Sa ibabaw ng tulay na itinayo noon, pinagmamasdan ko ngayon ang tanawin ng taglagas. Iba ang tuwang naramdaman ko rito kaysa noong nakatingala ako sa mga ladrilyo; naging mahalaga sa akin pati ang mabagal na paglakad sa ibabaw.
Impormasyon sa ruta
Mula Matsuida-Myōgi IC papuntang Megane Bridge
- Distansya sa biyahe at lakad
- Mga 15 minuto sakay ng kotse / 5 minutong lakad mula sa paradahan ng Megane Bridge
- Lugar na matatanaw habang naglalakad
- 123 baitang ng hagdan paakyat sa ibabaw ng tulay
Mga 15 minuto ang biyahe mula sa Matsuida-Myōgi IC sa Jōshin'etsu Expressway. Mula sa paradahan ng Megane Bridge, 5 minutong lakad ang tulay; kapag inakyat mo ang 123 baitang, matatanaw mo ang mga bundok mula sa ibabaw nito. Tiningnan ko muna ang tulay mula sa ibaba, saka umakyat at muling natigilan sa tanawin. Gusto ko ang hinto rito dahil matatanaw ang tulay mula sa magkaibang anggulo.
Iwan ang kotse sa paradahan ng Megane Bridge at lakarin ang natitirang daan papunta sa tulay. Pagkatapos tingnan ang mga arko ng ladrilyo mula sa ibaba, akyatin naman ang hagdan papunta sa ibabaw. Sa tuwing nag-iiba ang kinalalagyan ko, gusto ko tuloy huminto at namnamin ulit ang tanawin.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
