Hokkaido, Hakodate
Hakodate-yama Sa pagitan ng dalawang dagat, tuluy-tuloy ang mga ilaw ng lungsod
Isang gabi ng Enero, mula sa tuktok ng Hakodate-yama, pinagmamasdan ko ang dalawang dagat at ang mga ilaw ng lungsod na nagpapatuloy sa pagitan nila. Basahin ang tungkol sa sandaling sinubukan kong magsalita pero natahimik ako.
Sa gabi ng taglamig, tanaw ang hangganan ng madilim na dagat at mga ilaw ng lungsod. Habang sinusundan ko ng tingin ang hugis nito, muntik ko nang makalimutan pati ang oras ng pag-uwi.
TaglamigGabi ng Enero
Pagkasabi kong “Grabe,” wala na akong nasabi
Pagdating ko sa tuktok ng Hakodate-yama, dumampi sa pisngi ko ang malamig na hangin. Gabi iyon ng Enero; isiniksik ko ang baba ko sa kuwelyo ng coat ko at humarap sa lungsod. Nang bumungad ang mga ilaw, biglang naglaho sa isip ko ang mga iniisip ko kanina.
May dagat sa magkabilang panig ng lungsod. Nakita kong kumikipot sa gitna ang lungsod na pinaliliwanagan ng mga ilaw, saka muling lumalawak sa kabila. Naalala kong ganito nga ang hugis sa mga litrato, pero nang makita ko mismo, dama ko pati ang dilim ng dagat. Akala ko sa lungsod lang ako titingin, pero hindi ko na rin maalis ang tingin ko sa dagat sa paligid nito.
Napabulalas ako ng “Grabe,” pero wala nang sumunod na salita. Magkahawak ang mga kamay ko sa tapat ng dibdib habang pinagmamasdan ko ang bahaging kumikipot ang lungsod. Iniisip ko kung paano ko ito ikukuwento sa iba, pero gusto ko pang pagmasdan ang tanawin nang ganito, kaya ipinagpaliban ko muna ang pagpapaliwanag.
Bago umakyat sa bundok, balak kong kumuha ng maayos na litrato. Pero natulala muna ako sa tanawin at hindi ko pa nailalabas ang camera. Saglit kong naisip, ano nga ulit ang sadya ko rito? Tapos natawa ako sa sarili ko: siyempre, para pagmasdan ang tanawin. Bago ko kunan ng litrato ang tanawing iyon, gusto ko muna itong itatak sa isip ko.
Sinundan ko ng tingin ang dulo ng lungsod hanggang dagat, saka ibinalik ang tingin ko sa mga ilaw. Nandoon din sa tanawing iyon ang mga kalyeng nilakaran ko kanina. Mga kalsada at gusaling nakita ko nang malapitan, dito bahagi na lang sila ng tanawin ng buong lungsod. Nang maisip ko iyon, hindi na basta di-kilalang tanawin sa gabi ang nasa harap ko; mas naging malapit sa akin ang Hakodate na nilibot ko ngayong araw.
Bago ako bumalik sa ibaba, nagtagal pa ako nang kaunti sa pagtanaw sa lungsod. Dahan-dahan kong pinaghiwalay ang mga kamay ko, pero hindi pa rin ako agad makalakad. Pagbalik ko sa ibaba, maglalakad ako sa gitna ng mga ilaw na nakita ko mula sa tuktok. Siguradong mamahalin ko rin ang mga kalyeng iyon, naisip ko, habang sinusundan ko sa huling pagkakataon ang hugis ng lungsod.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga pagkaing kilala sa lugar
Seafood rice bowl sa Hakodate Morning Market
Sa Hakodate Asaichi Hiroba, na nasa tapat ng Hakodate Station, may food court na naghahain ng seafood rice bowl at iba pa. Kung sasamahan ko ng paglalakad sa lungsod sa umaga ang pamamasyal ko para pagmasdan ang mga ilaw sa gabi, gusto kong kumain dito ng seafood rice bowl. Gusto ko ring maglaan ng oras para matikman ang mga pagkaing kilala sa Hakodate, sa lungsod ding nakita ko mula sa bundok.
Mga tampok
Lungsod na napapagitnaan ng dagat
Mula sa Hakodate-yama, tanaw ang lungsod sa pagitan ng Tsugaru Strait at Hakodate Bay. Kumikipot ang gitna ng lungsod, at dagat ang nasa magkabilang panig. Habang sinusundan ko ng tingin ang mga ilaw, napuno ng damdamin ang dibdib ko nang maisip kong may mga taong nakatira sa lugar na ganito ang hugis.
Hangganan ng dagat at mga ilaw
Sa gabi, litaw na litaw ang hangganan ng liwanag ng lungsod at ng madilim na dagat. Gusto ko ito dahil dama ko hindi lang ang mga ilaw kundi pati ang lawak ng dagat. Magkahawak ang mga kamay ko sa tapat ng dibdib habang paulit-ulit kong sinusundan ng tingin ang hangganang iyon.
Tanawin mula sa taas na 334m
334m ang taas ng Hakodate-yama. Mula sa tuktok, matatanaw ang lungsod. Hindi ko maisip ang tanawin batay lang sa numerong narinig ko; nang bumungad ito sa akin, natigilan ako at hindi makapagsalita.
Paano makarating sa tuktok ng bundok
Papunta sa tuktok ng Hakodate-yama
- Hanggang sa istasyon sa paanan ng bundok
- 10 minutong lakad mula sa hintuan ng tram na Jujigai
- Taas ng Hakodate-yama
- 334m
Para sa biyahe sa Hakodate-yama sa taglamig, sumakay ng cable car papunta sa tuktok. Mula sa hintuan ng tram na Jujigai, 10 minutong lakad papunta sa istasyon sa paanan ng bundok; mula roon, 3 minuto naman ang biyahe sa cable car hanggang sa istasyon sa tuktok. Kapag may hiwalay kang oras para maglakad sa lungsod at magmasid mula sa tuktok, iba ang dating ng Hakodate sa malapitan at mula sa malayo. Pagbalik ko sa ibaba, dala ko pa rin sa isip ang hugis ng lungsod na tanaw ko mula sa tuktok.
Tuktok ng Hakodate-yama ang pupuntahan. Buksan sa mapa sa ibaba ang lokasyon. Pagkatapos kong pagmasdan ang lungsod mula roon, inaabangan ko rin ang pagbalik sa gitna ng mga ilaw na iyon.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
