Nanjō, Okinawa

Biyahe papuntang Ōjima Tawirin ang maikling tulay, saka kumain ng tempura sa tabi ng dagat

Sa Tamagusuku, Lungsod ng Nanjō, magkakatabi ang mga tindahan ng sariwang isda at tempura. Isang hapon ng Hulyo, bumili ako ng tempurang mozuku at binuksan ang supot sa tabi ng tubig, kung saan ako nagparada. Sabi nila, makikita rin tuwing tag-araw ang mga pusit na tobiika na pinatutuyo sa araw. Gusto kong tikman ang pagkain dito habang ninanamnam din ang tanawin ng isla ng mga mangingisda.

Basahin ang tagpo ng pagtikim ko ng tempurang mozuku sa tabi ng tulay, isang hapon ng Hulyo.

Sa dulo ng tulay sa panig ng Ōjima, inaangat ng isang babae ang tempurang mozuku mula sa supot na papel. Suot niya ang puting bestidang may mumunting bulaklak na mapusyaw na lila at puting sandalyas. Nasa kaliwa ang daluyan ng tubig at bakod na may mga patayong rehas; sa likuran ay mababang tulay, at sa paradahan sa kanan ay pulang kotse na nabubuksan ang bubong.

Tag-arawHapon ng Hulyo

Pagbukas ng supot, merienda muna sa tabi ng tulay

Isang hapon ng Hulyo, tinawid ko ang maikling tulay papasok sa Ōjima. Nakakatuwang makarating sa isla nang hindi na kailangang magbiyahe nang matagal sakay ng barko. Pumarada ako at bumaba sa kotse; mula roon, tanaw ang daluyan ng tubig sa ilalim ng tulay. Kakatawid ko lang dito, pero nang makita ko ang tulay mula sa panig na ito ng dagat, ramdam kong nasa isla na talaga ako.

Dumaan ako rito ngayon para sa tempurang mozuku. Binuksan ko ang supot na papel na pinaglagyan ng tempurang binili ko sa isla at kumuha ng 1 piraso. Kita ko ang maninipis na hibla ng mozuku sa pagitan ng balot, kaya gusto ko nang malaman kung ano ang lasa sa loob bago pa man kumagat. Nasa kaliwa ang dagat, nasa likod ang pulang kotse. Pahinga muna sa biyahe—oras na ng merienda rito.

Pagkagat ko sa isang dulo, kumalat ang bango ng pritong balot. May mozuku sa loob, at pagkanguya ko, ibang lambot naman ang nadama ko kumpara sa balot. Pinaikot-ikot ko pa ang tempura para makita kung saang bahagi ako kakagat. Gutom ako kaya akala ko mauubos ko agad, pero bigla kong ginustong namnamin muna.

Hinawi ng hangin ang laylayan ng bestidang puti na may mumunting bulaklak na mapusyaw na lila. Hawak ko sa isang kamay ang supot para hindi liparin, at tumingin ako sa tulay. Tuluy-tuloy ang daluyan ng tubig sa ilalim ng mababang tulay, at tanaw rin ang mga puno sa kabilang pampang. Habang kumakain ako ng tempura malapit sa daluyan ng tubig, pinagmamasdan ko ang tulay at ang paligid. Sa paghinto ko, unti-unting lumitaw ang tanawing hindi ko mapapansin kung dumaan lang ako sa isla sakay ng kotse.

Sabi nila, matagal nang umuunlad ang Ōjima bilang isla ng mga mangingisda, at tuwing tag-araw ay makikita rin ang mga pusit na tobiika na pinatutuyo sa araw. Pagkatapos kong kumain, gusto ko pang mas makita ang tanawin ng isla. Wala akong nakitang pinatutuyong tobiika sa tabi ng tulay na kinatatayuan ko ngayon, pero nang isilid ko na ang supot ng tempura, napa-isip ako tungkol sa araw-araw na pamumuhay ng mga mangingisda rito.

Inangat ko ang natitirang tempura at kinagat ito nang dahan-dahan, isang kagat lang muna. Sa susunod kong balik, gusto ko ring subukan ang tempurang isda o pusit, pero gusto ko ring umulit sa mozuku. Saglit akong nag-alinlangan bago ko napagpasyahang abangan na lang ang dalawa. Nadagdagan ng isa ang dahilan para tumawid ulit sa maikling tulay na iyon.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Nanjō, Okinawa · Tag-araw

Buksan ang mga larawan

Pagkaing kilala sa lugar

Tempurang mozuku

Sa tindahan ni Teru-chan ng sariwang isda at tempura sa Ōjima, may tempurang mozuku bukod sa isda at pusit. Binili ko ang tempura at inilabas ito sa supot na papel. Napatingin pa ako sa mozuku na sumisilip sa pagitan ng balot. Gusto ko itong tikman nang paunti-unti sa tabi ng dagat.

Mga tampok

Isla ng mga mangingisda, naaabot sa maikling tulay

Nakaharap ang Ōjima sa mga lugar na pinangingisdaan sa Karagatang Pasipiko, at matagal na itong kilala bilang isla ng mga mangingisda. Kapag tiningnan ko mula sa gawing-dagat ang tulay na tinawid ko, saka ko ramdam na nasa isla na talaga ako.

Mga pusit na tobiika na pinatutuyo sa araw tuwing tag-araw

Tuwing tag-araw, makikita ang mga pusit na tobiika na pinatutuyo sa araw. Sa pagdiriwang para sa diyos ng dagat tuwing ika-4 ng ika-5 buwan ayon sa lumang kalendaryong lunar, may karera rin ng mga bangkang Haarii. Gusto kong pagsamahin sa iisang biyahe ang tempura at ang mga pana-panahong tanawin sa islang ito ng mga mangingisda.

Tulay at biyahe papunta sa isla

Tulay na nagdurugtong sa pangunahing isla ng Okinawa at Ōjima

Haba ng tulay na nagdurugtong sa pangunahing isla: Mga 100m
Mula sa Paliparan ng Naha sakay ng kotse: Mga 40 minuto

Mula sa pangunahing isla, tatawid ako sa maikling tulay papunta sa Ōjima. Pagkatawid, gusto kong pumarada at kumain ng tempura sa tabi ng dagat.

Ayon sa gabay ng pamahalaan ng Okinawa para sa mga turista, mga 100m ang haba ng tulay. Mga 40 minuto ang biyahe mula sa paliparan. Pagkatawid, masaya ring pumili kung anong tempura ang titikman.

Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar

Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.

Bayan ng Motobu, Prepektura ng Okinawa Bise no Fukugi Namiki Sa Bise, Bayan ng Motobu, Prepektura ng Okinawa, bumubuo ng tila lagusan sa makikitid na daan ng nayon ang mga punong fukugi na nagtatanggol sa mga bahay laban sa hangin-dagat. Kahit kasagsagan ng tag-init, presko sa lilim at nakakapasok ang hangin; sa dulo ng hanay ng mga puno, naroon ang dagat sa Bisezaki. Pagkaraan ng ulan, kumikinang ang basang mga dahon kaya maliwanag tingnan pati loob ng lagusan.

Nayon ng Kunigami, Prepektura ng Okinawa Cape Hedo Ang Cape Hedo ang nasa pinakahilagang dulo ng pangunahing isla ng Okinawa. Habang naglalakad sa daan, maririnig mo ang mga alon mula sa kabila ng mga bato. Nagpahinga ako nang may hawak na zenzai at matagal na nakinig sa tunog na iyon.

Nayon ng Yomitan, Prepektura ng Okinawa Cape Zanpa Nasa baybayin ng Nayon ng Yomitan sa Okinawa ang Cape Zanpa, kung saan nakatayo ang isang puting parola. Umaabot sa humigit-kumulang 2km ang hanay ng mga bangin na nasa 30m ang taas. Isang dapithapon ng Oktubre, pinagmasdan ko ang parola at dagat mula sa madamong bahagi ng parke.

Tingnan ang listahan ng mga lugar Tingnan ang Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan Tingnan ang mga hintuang Michi-no-Eki at PA Tingnan ang galeriya ng mga larawan

Mapa at mga sanggunian

Buksan sa mapa: Ōjima (magbubukas sa bagong tab)

Mga opisyal na sanggunian

Mga Lugar Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan