Habang pinagmamasdan ko ang mga ilaw, nagkakaugnay sa paningin ko ang mga daan sa bayan Gabi ng isang karaniwang araw ng taglagas, bandang 19:00, tanaw ang Kapatagan ng Nōbi mula sa Ikeda-yama

Noong hapon ng isang karaniwang araw, pumili ako ng baumkuchen sa Michi-no-Eki Ikeda Onsen. May aabangan na ako sa gabi kapag naghanda ako ng kakainin bago umakyat sa bundok. Bandang 19:00, nakarating ako sa tanawan sa gabi ng Ikeda-yama at inayos ko ulit ang scarf ko. Napakarami nang ilaw sa kapatagan sa tapat ko.

Noong una, mga tuldok lang na maliwanag ang nakikita ko; pero pagkaraan ng ilang sandali, lumitaw ang mga guhit. May mga daang diretso ang takbo, at may mga bahaging nanatiling madilim. Sa pagitan ng mga iyon nakalatag ang bayan. Nasa ibaba ng mga ilaw ang anino ng kalapit na bundok, kaya natatantiya ko rin kung gaano kalayo ang mga iyon. Kahit ilipat ko ang tingin sa kanan, nagpapatuloy pa rin ang tanawin.

Hawak ko sa dalawang kamay ang baumkuchen na nakabalot sa papel at tiningnan ko ang mga patong sa hiwa nito. Habang inilalapit ko sa bibig ang pirasong hawak ko, iyon muna ang pinagtuunan ko ng pansin. Pagkatapos ng isang kagat, ibinalik ko ang tingin sa mga ilaw. Iba ang ligayang dala ng pagtanaw sa mga ilaw habang nasa bibig ko pa ang tamis, kumpara sa tanawin sa araw. Mabuti na lang at pinutol ko ito nang maliliit bago ko dinala rito.

Sinubukan kong kumuha ng litrato, pero mas maliit pala sa screen ang lawak ng mga ilaw kaysa inakala ko. Pag-angat ko ng ulo, nakita kong umaabot pa sa magkabilang gilid ng litrato ang mga ilaw ng bayan. Tumigil ako sa pagsubok na isiksik ang lahat sa larawan at nagpasyang alalahanin na lang ang tanawing nasa harap ko. Gusto ko ring baunin pauwi ang mga sandaling iyon sa harap ng mga ilaw.

Itinabi ko ang pambalot matapos kumain at isinuksok ang dulo ng scarf sa loob ng jacket. Sa pag-uwi, babalik ako sa bayang pinagmamasdan ko mula sa itaas. Nang maisip kong daraan ako pauwi sa isa sa mga kalsadang iyon, naging interesado rin ako sa daang tatahakin ko pagkababa ko mula sa bundok. May aabangan ako sa biyahe hanggang sa makauwi.