Mamasyal sa Unzen Jigoku Singaw na umaalimbukay sa tabi mismo ng daan

Napakalaki pala ng singaw na umaangat mula mismo sa tabi ng daan. Maaraw na umaga noon sa taglamig. Pagdating ko sa Unzen Jigoku, sunod-sunod na umaangat ang maputing singaw sa kabila ng bakod. Napahinto ako habang dumaraan ito sa harap ng mga gusali. Kakasimula ko pa lang maglakad, pero gusto ko pang pagmasdan ang nangyayari sa harap ko.

Isinara ko ang coat na suot ko sa ibabaw ng niniting kong sweater at minasdan ang singaw mula sa bangketa. Sa malamig na hangin, minsan umaakyat ito, minsan naman ay tinatangay nang pahalang. Naamoy ko rin ang asupre sa paligid—senyales na nasa Unzen Onsen ako. Ganito pala umaabot sa ibabaw ang init sa ilalim ng lupa. Mas ramdam ko ang lapit ng singaw kaysa noong sa mga larawan ko lang ito nakita.

May mahigit 30 lugar na tinatawag na jigoku sa Unzen, kabilang ang Seishichi Jigoku, Oito Jigoku, at Daikyōkan Jigoku. Matagal akong nakatigil sa tabi ng daan, pero nagpasya rin akong tumuloy sa mga landas. Mga pangalan pa lang nila ang alam ko noon; parang malayo pa sa akin ang mga lugar na iyon. Pero nang makalapit ako sa singaw, gusto ko ring malaman kung anong tunog ang maririnig doon.

Huminto ako sa landas at may narinig akong tunog mula sa likod ng singaw. Hinintay kong numipis ang singaw, saka pinagmasdan nang mabuti ang lupa. Nang lumitaw ang bahaging kanina’y natatakpan, bigla akong napatuwid. Singaw lang naman ang gumagalaw, pero parang nag-iba ang buong tanawin, kaya ilang beses ko pa itong pinagmasdan mula sa iisang lugar.

Sa pahinga ko, kumain ako ng itlog na niluto sa singaw ng jigoku. Isa pala itong tanyag na espesyalidad ng Unzen Jigoku Kobo. Nang balatan ko ang itlog at kumagat, bumalik sa isip ko ang mga tunog na narinig at mga bugso ng singaw na nakita habang naglalakad. Nang mapagtanto kong singaw mismo ng jigoku sa harap ko ang nagluto rito, gusto ko itong namnamin hanggang sa huling kagat.

Pagbalik ko sa tabi ng daan bago umuwi, umaakyat pa rin sa langit ang singaw. Noong una, laki lang nito ang ikinagulat ko, pero matapos maglakad doon, naaalala ko na pati ang tunog na nanggagaling sa ilalim ng lupa. Hindi ko malilimutan ang lamig ng hangin at init ng bukal na sabay kong nadama sa Unzen noong taglamig. Isinuksok ko ang mga kamay ko sa bulsa ng coat at tumitig pa sandali bago umuwi.