Jōzankei, Minami-ku, Sapporo, Hokkaido
Futami Tsuribashi Dahon ng taglagas at manju sa ibabaw ng pulang tulay
Isang umaga sa kalagitnaan ng Oktubre, nagmaneho ako papunta sa Futami Tsuribashi sa Jōzankei. May hawak akong manju na pinili ko sa bayan ng mga onsen habang pinagmamasdan ang mga dahon sa kabila ng pulang rehas at pinakikinggan ang agos ng ilog. May oras din sa biyahe para maglakad-lakad.
Noong maaraw na umaga sa kalagitnaan ng Oktubre, naglakad ako sa Futami Tsuribashi habang may dalang onsen manju. Kahit naubos ko na ang manju, gusto ko pa ring makinig sa kaluskos ng mga dahon at agos ng ilog; kuwento ito ng pasyal ko ngayong taglagas.
TaglagasMaaraw na umaga sa kalagitnaan ng Oktubre
Dahon ng taglagas at manju sa ibabaw ng pulang tulay
Kasama ang kaibigan kong babae, ipinarada namin ang kotse sa bayan ng mga onsen sa Jōzankei, saka kami naglakad papunta sa Futami Tsuribashi. May pulang rehas sa magkabilang gilid, at sa dulo ay mga haliging hugis-tarangkahan. May mga nalaglag na dahon sa sahig na tabla; bago pa ako tumawid, napalibutan na ako ng tanawin ng taglagas. Masarap palang maglaan ng oras sa paglalakad matapos magmaneho papunta sa bayan.
Hawak ko sa magkabilang kamay ang onsen manju na pinili ko sa Daikokuya Shōten, nakabalot pa sa papel. Nakabukas ang harap ng itim kong rider's jacket, at sandali akong huminto sa tulay. Natutuwa na ako kahit hindi ko pa nakakain ang maliit na manju. Natawa rin ang kaibigan ko habang binubuksan ang balot: “Buti na lang dinala natin ito hanggang dito, sa gitna ng mga dahon ng taglagas.”
Pagkagat ko, ramdam ko ang lambot ng manipis na balat nito at ang saganang palamang brown sugar. Itinatag noong 1931 ang Daikokuya Shōten, isang matagal nang tindahan ng onsen manju. Habang naglalakad ako sa bayan ng mga onsen, pumili ako ng manju at kinain iyon habang pinagmamasdan ang mga dahon ng taglagas. Iba ito sa sadyang paglalaan ng oras para kumain sa isang kainan; parang may nadagdag na munting sarap sa pamamasyal ko.
Ang Futami Tsuribashi ay maliit na suspension bridge na 23m ang haba at 1.5m ang lapad. Ang kasalukuyang tulay daw ay itinayo noong 1955. Hindi ito gaya ng malalaking tulay na umaabot sa malayo. Dito, malapit lang ang pulang rehas at mga puno—gusto ko iyon. Tumingin ako sa dulo ng tulay at sa mga sanga sa kabila ng rehas. Maikli man ang nilakad namin ng kaibigan ko, ang dami pa naming gustong tingnan.
Nang dumaan ang hangin sa pagitan ng mga puno, nagsabay ang kaluskos ng mga dahon at ang agos ng ilog. Pagtingala ko, may mga dahong mas maliwanag sa itaas; sa likod ng mga iyon, nagpapatuloy ang gubat. Kahit sa tunog, ramdam kong nasa bayan ako ng mga onsen sa tabi ng ilog. Kahit naubos ko na ang manju, hindi agad kami naglakad; nagtagal pa kami ng kaibigan ko para makinig.
Habang inaayos ko ang balot at naglalakad sa tulay, unti-unting lumapit ang mga pulang haligi. Habang naglalakad akong pabalik sa bayan at sabik na magbabad sa onsen, nanatili pa rin sa tenga ko ang kaluskos ng mga dahon at agos ng ilog na narinig ko sa tulay. Gusto kong tandaan ang oras na ginugol ko rito, pati ang tamis ng manju.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Jōzankei, Minami-ku, Sapporo, Hokkaido · Taglagas
Pagkaing kilala sa lugar
Onsen manju ng Daikokuya Shōten
Tuwing umaga, ginagawa nang mano-mano ang manju sa tindahang itinatag noong 1931. Gusto kong namnamin ang manipis at malambot na balat nito at ang saganang palamang brown sugar.
Mga tampok
Pulang tulay na malapit sa mga puno
23m ang haba at 1.5m ang lapad ng tulay. Sarap pagmasdan ang mga puno ng taglagas sa kabila ng pulang rehas.
Manju mula sa bayan ng mga onsen
Manipis at malambot ang balat ng manju ng Daikokuya Shōten, at hitik ito sa palamang brown sugar. Gusto ko itong piliin bilang meryenda habang naglalakad.
Impormasyon tungkol sa daan at lugar
Futami Tsuribashi
- Haba ng tulay
- 23m ang haba
- Lapad ng tulay
- 1.5m ang lapad
Suspension bridge para sa mga naglalakad, na tumatawid sa Ilog Toyohira. Itinayo ang kasalukuyang tulay noong 1955.
Iparada ang kotse sa bayan ng mga onsen, saka lakarin ang daan para sa mga naglalakad papunta sa tulay.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
Mapa at mga sanggunian
Mga opisyal na sangguniang ginamit
- Opisyal na site ng turismo ng Hokkaido (Futami Tsuribashi) (magbubukas sa bagong tab)
- Samahan ng Turismo ng Jōzankei (Futami Tsuribashi) (magbubukas sa bagong tab)
- Samahan ng Turismo ng Jōzankei (Daikokuya Shōten) (magbubukas sa bagong tab)
- Samahan ng Turismo ng Jōzankei (ruta para sa mga naglalakad noong 2026) (magbubukas sa bagong tab)