Lungsod ng Ena, Prepektura ng Gifu
Papuntang Ena-kyō Bago maglakad papunta sa lawa, napatingin muna ako sa hugis ng kastanyas
Pagkaparada ko, una kong pinagmasdan ang kuri kinton sa ibabaw ng pambalot na papel. Ang cute ng munting hugis na parang supot, kaya nae-excite na ako sa biyahe kahit hindi pa ako nakakalakad papunta sa pampang.
Basahin ang kuwento ng paglalakad sa taglagas at pagtikim ng kuri kinton.
TaglagasHuling bahagi ng Oktubre
Bago maglakad papunta sa lawa, napatingin muna ako sa hugis ng kastanyas
Nang buksan ko ang pambalot, may maliit na kuri kinton sa loob. Meryenda ko iyon sa paradahan ng Ena-kyō bago ako naglakad sa pampang, noong huling bahagi ng Oktubre. Nagpatong ako ng coat sa lavender na knit at marahan ko itong hinawakan gamit ang dalawang kamay. Pumunta ako para makita ang mga dahong nagkukulay sa bundok, pero hindi ko maalis ang tingin sa munting hugis na iyon.
Nakatipon nang mahigpit ang tuktok nito, talagang kamukha ng kastanyas. Ang kuri kinton pala ay minatamis na gawa sa kastanyas at asukal; inilalagay ito sa tela at pinipisil para mahubog. Akala ko parang kuri kinton tuwing Bagong Taon ang itsura nito, kaya iba pala sa inaasahan ko. Lalo akong na-curious bago pa man makatikim.
Pagkagat ko, kumalat agad sa bibig ko ang lasa ng kastanyas. Dahil maliit lang ito, akala ko mabilis ko itong mauubos, pero naiwan sa bibig ko ang lasa nito. Bago sumunod na subo, tumingala muna ako sa bundok at pinagmasdan naman ang mga dahon. Pati meryenda at tanawin, may dalang taglagas.
Itinabi ko ang pambalot, lumayo sa kotse at naglakad papunta sa pampang. Mula roon, tanaw sa kabila ng lawa ang bundok na pinagmamasdan ko mula sa paradahan. Huminto ako sa may tubig para makita nang sabay ang mga puno at lawa. Parang naging bahagi ng tanawin pati ang lasa ng kastanyas na naiwan sa bibig ko kanina.
Nalaman ko na nabuo ang Ena-kyō nang harangan ng Ōi Dam ang Ilog Kiso. Akala ko likas na lambak lang ang tinitingnan ko, pero nang malaman kong gawa rin pala ng tao ang lawang ito, gusto ko tuloy itong pagmasdan muli. Sa mga batong kakaiba ang hugis sa magkabilang pampang at sa lawak ng lawa, dama ang pinagdaanan ng lugar sa paglipas ng panahon.
Pag-uwi, gusto ko pang mamili ng kuri kinton na maiuuwi. Iba-iba raw ang itsura at lasa nito depende sa gumagawa, kaya lalo akong naengganyong tikman at paghambingin ang mga iyon. Pero ngayong araw, ang munting subo ng kuri kinton at ang mga dahon sa pampang ang gusto kong baunin sa alaala.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Lungsod ng Ena, Prepektura ng Gifu · Taglagas
Pagkaing kilala sa lugar
Kuri kinton
Klasikong panghimagas ito sa Ena tuwing taglagas. Niluluto ang kastanyas at asukal, saka inilalagay sa tela at pinipisil para mahubog. Napatitig muna ako sa munting hugis nito bago tikman. Gusto ko ring malaman kung paano nagkakaiba ang gawa ng bawat tindahan.
Mga tampok
Lawang nabuo nang harangan ang Ilog Kiso
Gawa ng tao ang lawang Ena-kyō, na nabuo dahil sa Ōi Dam. Habang tinitingnan ko ang mga pambihirang bato sa magkabilang pampang at ang lawak ng tubig, gusto kong alamin pa ang kuwento ng kalikasan at ng dam na bumuo rito.
Paglalakad sa pampang tuwing taglagas
May Sazanami Hiroba at mga daanang lakaran, pati sentro para sa mga bisita kung saan ipinapakilala ang kasaysayan ng Ena-kyō. Nagustuhan ko ang oras na inukol ko sa pagtanaw sa lawa at mga dahon habang naglalakad.
Impormasyon sa ruta
Daan papuntang Ena-kyō
Papunta sa Ena-kyō sa Ōi-chō, Lungsod ng Ena. Pagdating sa pampang, iparada ang kotse at maglakad-lakad.
Pagkatapos kong makarating sakay ng kotse, nagmeryenda muna ako sa paradahan, saka naglaan ng maraming oras sa paglalakad sa pampang at pagtanaw sa lawa.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
