Project Start

โปรเจกต์เริ่มต้นขึ้นในวินาทีที่บิดกุญแจ

เมื่อบิดกุญแจ สตาร์ทเตอร์ก็ส่งเสียงร้อง และมาตรวัดต่างๆ ก็ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกัน อากาศในโรงรถสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย และจังหวะหัวใจของฉันก็เข้าที่เข้าทางไปทีละจังหวะ ทางขวาคือซูเปอร์คาร์ ทางซ้ายคือเรซเรพพลิก้า 1000cc ทั้งสองคันเป็นสีแดงเหมือนกัน และทั้งคู่ก็เข้ากับฉันในเช้าวันนี้

เริ่มจากมอเตอร์ไซค์ เมื่อดึงชิลด์หน้าหมวกกันน็อกลง โลกก็ดูชัดเจนขึ้นอีกระดับ อากาศเย็นยะเยือกเลื่อนผ่านช่องว่างที่แก้ม และสัมผัสของพื้นถนนก็ส่งตรงมาถึงปลายนิ้ว ทางโค้งขยับเข้ามาใกล้ราวกับเส้นบอกทางบนหน้าจอ และฉันก็ปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะเบาๆ ไม่ใช่ด้วยแรง แต่ด้วยความลื่นไหล เปิดคันเร่งเพียงนิดเดียว แต่ทว่าแม่นยำ จังหวะหัวใจที่เหมือนกับเมโทรนอมซ้อนทับไปกับชีพจรของเครื่องยนต์ "Project Start—ignition, go." แม้จะไม่ได้พูดออกมา แต่คอรัสในหัวก็เข้าสู่ท่อนฮุกไปเรียบร้อยแล้ว

กลับมาที่โรงรถ คราวนี้เป็นคิวของรถยนต์ น้ำหนักตัวที่จมลงไปในเบาะนั่งช่วยทำให้กระดูกสันหลังยืดตรง พวงมาลัยสั่นเบาๆ ในจังหวะเดียวกับชีพจร และเข็มวัดรอบก็ค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นอย่างเงียบงัน ที่ขอบสายตา แสงยามเช้าทอดตัวเป็นเส้นยาว "Beat by beat, I'm in control." ฉันพยักหน้ารับอย่างจริงจัง และเหยียบคันเร่งลงไปเล็กน้อย ส่วนหน้ารถลูบไล้ไปตามเส้นขอบฟ้า และเสียงดนตรีที่ไร้ลำโพงก็ดังก้องไปทั่วห้องโดยสาร "Whoa-oh, we ride and roll." บทเพลงมักจะเริ่มต้นขึ้นเองเสมอ แต่ฉันก็ตั้งใจที่จะประสานเสียงร้องให้เข้ากัน เพราะเป็นคนจริงจังน่ะสิ

จู่ๆ เสียงคลิกเบาๆ ของไฟเลี้ยวก็ทำเอาฉันแทบจะหลุดหัวเราะ วันนี้ไม่มีทั้งแผนที่เส้นทางและจุดหมายปลายทาง การได้เริ่มต้นต่างหากคือเป้าหมาย ภายในพวงมาลัย เส้นสตาร์ทหลายต่อหลายเส้นปรากฏขึ้นแล้วก็เลือนหายไป รหัสผ่านมีเพียงหนึ่งเดียวคือ Flow, not force หักเลี้ยวเฉพาะองศาที่จำเป็น และคืนพวงมาลัยกลับมาเท่าที่จำเป็น เพียงแค่นั้น ทางตรงที่ไม่เคยรู้จักก็ทอดตัวยาวอยู่เบื้องหน้า

ฉันมักจะไม่กำหนดจุดหมายปลายทาง เพราะเมื่อขับรถออกไปโดยไม่กำหนดจุดหมาย ถนนจะเป็นฝ่ายเลือกฉันก่อนเสมอ หากถูกถามว่าระหว่างมอเตอร์ไซค์กับรถยนต์ คันไหนคือตัวตนของฉัน คำตอบที่ถูกต้องคือ เป็นทั้งสองคัน ช่วงเวลาที่ราวกับกำลังเดินอยู่บนเข็มเล่มบาง หรือช่วงเวลาที่ราวกับกำลังแหวกมวลเมฆลอยต่ำ ล้วนสามารถนับได้ด้วยจังหวะเดียวกัน

เมื่อดับเครื่องยนต์ ความเงียบสงบก็หวนกลับมาในพริบตา แต่ทว่า สตาร์ทเตอร์ในอกยังคงหมุนอยู่ ก้าวต่อไปมันเริ่มต้นจากข้างใน เร็วยิ่งกว่าการบิดกุญแจเสียอีก ฉันจับหมวกกันน็อกในมือให้ถนัดขึ้น แล้วปิดประตูรถเบาๆ ตัวฉันในวันนี้——คงจะเป็นทั้งสองอย่าง การจุดระเบิดสองครั้งเพื่อทำให้เช้าวันหนึ่งสว่างไสวขึ้น

ฉันปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะเบาๆ อีกเพียงครั้งเดียว "Project Start—ignition, go." เอาล่ะ ไปกันเถอะ จุดหมายค่อยตัดสินใจทีหลัง ตอนนี้ การได้ทะยานออกไปคือทุกสิ่งทุกอย่าง