Hokkaido · Otofuke-chō

Tokachi Bokujō Shirakaba Namiki Iunat ang braso at sundan ng tingin ang hanay ng birch hanggang sa dulo

Umaga ng Hunyo, nagpahinga ako sa pasukan ng Tokachi Bokujō habang tinitingnan ang hanay ng birch. Kuwento ko rito ang daang graba na nasisinagan ng araw sa pagitan ng mga dahon at ang Sanpōroku na gusto kong piliin sa Otofuke.

Umaga ng Hunyo, tumayo ako sa tabi ng kotse para iunat ang likod at pakinggan ang kaluskos ng mga dahon ng birch. Basahin mo ang tungkol sa pahinga ko habang pinagmamasdan ko ang hanay hanggang sa dulo.

Pasukan ng Tokachi Bokujō Shirakaba Namiki sa simula ng tag-araw. Sa paradahan sa kanan, inunat ng pangunahing tauhan ang isang braso; nakasuot siya ng abuhing cropped sweatshirt at rosas na shorts. Sa likod ng pulang kotse, makikita ang mga puno ng birch at daang graba.

Tag-arawUmaga ng Hunyo

Iunat ang braso at sundan ng tingin ang hanay ng birch hanggang sa dulo

Maagang nagmaneho ako sa Otofuke kasama ang kaibigan kong babae para puntahan ang hanay ng birch sa Tokachi Bokujō. Nang iparada namin ang kotse sa puwesto sa pasukan, bumungad sa akin ang tuwid na daang graba. Sa magkabilang gilid nito, paliit nang paliit ang mga mapuputing katawan ng mga puno habang umaabot ang tingin sa malayo. Alam kong may hanay ng birch dito, pero iba pala kapag nakikita mo mismo kung gaano ito kahaba.

Sa tabi ng kotse, iniunat ko nang dahan-dahan ang isang braso para maunat ang likod. Dumaan ang hangin sa laylayan ng cropped sweatshirt ko. Iba ang simoy sa labas kaysa sa hangin sa loob ng kotse kanina. Hindi ko inalis ang jacket na nakatali sa baywang ko habang nakikinig sa tunog ng mga dahon sa umaga.

May anino ng mga puno kahit sa pinong graba sa paanan ko. Sa bawat galaw ng mga dahon, palipat-lipat din ang mga bahaging nasisinagan ng araw. Kanina, ang mapuputing katawan ng mga puno ang nakatawag ng pansin ko, pero nakakaaliw din palang pagmasdan ang mismong daan. Sabi ng kaibigan ko, “Pare-pareho ang pagitan ng mga puno hanggang sa dulo,” kaya muli kong sinundan ng tingin ang hanay.

Umaabot sa 1.3km ang daang may hanay ng birch mula sa Daan ng Prefektura 133 papasok sa ranch. Itinalaga rin daw ito ng Otofuke-chō bilang magandang kakahuyan. Kahit tuwid lang ang daan at magkahanay ang mga puno, hindi ako nagsasawa sa paghahambing ng mga punong malapit at malayo. Gusto ko rin ang tanaw kung saan sumisilip ang langit sa pagitan ng mga dahon sa magkabilang gilid. Masaya akong nakapunta rito sa simula ng tag-araw.

Habang nag-uusap kami ng kaibigan ko sa tabi ng kotse, kumakaluskos ang mga dahon sa ihip ng hangin. Mas naiintriga ako sa hanay na nagpapatuloy sa unahan kaysa sa layo ng nalakbay namin. Wala naman akong siksik na plano ngayong umaga, kaya mas matagal akong nakahinto rito. Nakakatuwang nagsimula ang araw ko sa pahingang ito—nakinig lang ako sa tunog ng mga puno.

Pagkatapos nito, gusto kong pumili ng Sanpōroku ng Ryūgetsu sa Otofuke. Kapag nakakita ako ng matamis na may disenyong birch, baka maalala ko ang mga puno ngayong umaga. Lalo tuloy akong nasasabik na dumaan sa Sweetpia Garden. Sana, kapag kinain ko ito pag-uwi mula sa biyahe, maalala ko rin ang daang graba hanggang sa dulo.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Hokkaido · Otofuke-chō · Tag-araw

Tingnan ang mga larawan

Pagkaing kilala sa lugar

Sanpōroku

Matamis ito na gusto kong piliin sa Ryūgetsu Sweetpia Garden sa Otofuke. Kapag nakita ko ang disenyong birch, baka maalala ko ang mga puno ngayong umaga.

Mga tampok

1.3km na hanay ng birch

Sa tuwid na daang graba, sunod-sunod na nagsasapawan sa paningin ang mga katawan ng puno hanggang sa dulo.

Sinag ng araw na sumisilip sa mga dahon sa simula ng tag-araw

Kapag gumagalaw ang mga dahon, gumagalaw din ang anino sa daan. Gusto kong pagmasdan ito habang nagpapahinga sa umaga.

Datos tungkol sa daan at lugar

Tokachi Bokujō Shirakaba Namiki

Haba ng daang may hanay ng mga puno: 1.3km
Daan papunta sa pasukan: Daan ng Prefektura 133

Mula sa pasukan, tanaw ko ang daang may hanay ng birch na nagsisimula sa Daan ng Prefektura 133 at nagpapatuloy papasok sa ranch.

Pagkababa ko ng kotse at pag-unat ng braso, gusto ko tuloy na pagmasdan nang mabuti ang hanay ng birch hanggang sa dulo.

Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar

Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.

Biei, Hokkaido Mga Burol ng Biei Sa Biei, Hokkaido, sunod-sunod na parang alon ang mga bukid ng trigo at patatas sa banayad na mga burol. Sa tag-araw, kumikislap sa dapithapon ang trigo; sa taglagas, sa loob lang ng 1 linggo hanggang 10 araw, naninilaw ang mga punong larch na nakahanay sa tagaytay. Tuwing umaakyat at bumababa ako sa mga burol, nag-iiba ang tanaw sa harap ko.

Hangganan ng mga bayan ng Bihoro at Teshikaga Bihoro Pass Sa Bihoro Pass, gusto kong sabay na namnamin ang tanawin ng Lawa ng Kussharo sa ibaba at ang kilalang ageimo. Isang hapon sa taglagas, dahan-dahan kong ninanamnam ang bawat kagat habang pinagmamasdan ang Nakajima na nasa gitna ng lawa.

Hamanaka, Hokkaido Tanawan ng Biwase Nasa mataas na lugar ang Tanawan ng Biwase, kung saan makikita ang Latian ng Kiritappu sa hilaga at ang Karagatang Pasipiko sa timog. Gusto kong iparada ang kotse sa isang umaga ng taglagas at ihambing ang liko ng ilog sa mapa sa lawak ng tanawing nasa harapan ko.

Tingnan ang listahan ng mga lugar Tingnan ang Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan Tingnan ang mga hintuang Michi-no-Eki at PA Tingnan ang galeriya ng mga larawan

Mapa at mga sanggunian

Hanapin sa mapa ang Tokachi Bokujō Shirakaba Namiki (magbubukas sa bagong tab)

Mga opisyal na sangguniang ginamit

Mga Lugar Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan