Tokyo, Izu Ōshima
Hanggang saan kaya umaabot ang mga guhit na iyon? Hapon ng Marso sa Izu Ōshima, naglalakad sa landas sa tabi ng mga suson ng lupa
Sa maaraw na hapon ng Marso, magtungo sa Chisō Dai Setsudanmen sa tabi ng kalsadang umiikot sa buong isla. Mula sa landas ng mga bisita, pagmasdan ang malalaking guhit-guhit na suson at alamin ang kasaysayan ng islang paulit-ulit na pumutok ang bulkan.
Mababasa rito ang kuwento ng tagsibol habang naglalakad ako sa harap ng mga suson ng lupa.
TagsibolIsang maaraw na hapon ng Marso
Naglakad ako sa daanan at minasdan ang magkakapatong na suson
Isang maaraw na hapon ng Marso, naglakad ako sa harap ng Chisō Dai Setsudanmen. Mapusyaw na lilang hoodie, paldang bughaw-berde, at sneakers ang suot ko. Nasa kaliwa ang kalsada, at sa kabila nito ay umaabot ang napakalaking hiwa sa lupa. Huminto lang ako rito habang naglilibot sa isla sakay ng kotse, pero gusto ko itong tingnan habang naglalakad. Gusto kong sundan isa-isa ng tingin ang mahahabang guhit.
Hindi pa ako nakakalayo nang mapansin ko ang bahaging nakaumbok ang mga suson na parang bundok. Nagpatong-patong ang mapusyaw at madidilim na suson, at umaakyat-pababa ang iisang guhit. Pinili ko ang isang guhit at sinundan iyon ng tingin, nagtataka kung tuluy-tuloy ko itong masusundan. Mas kitang-kita ko ang pinong mga patong kaysa noong nakatingin ako mula sa malayo.
Nalaman ko na nabuo ang mga guhit nang matakpan ng mga ibinuga ng bulkan ang dating anyo ng lupa. Hindi pala ito mga suson na nabaluktot dahil sa pagdiin sa paglipas ng panahon. Nang tingnan ko ulit ang mga guhit, napansin kong bumabalik ang tingin ko sa mga nakaumbok at nakalubog na bahagi. Kanina, mga guhit lang ang nakikita ko; ngayon, gusto ko na ring isipin kung ano ang dating itsura ng lupang nasa ilalim ng mga ito.
Nagpatuloy ako sa daang may puting barandilya. Pag-angat ko ng tingin, may damo at mga puno sa ibabaw ng suson, at nasa tabi mismo nito ang kalsadang ginagamit pa rin ngayon. Ang nakakatuwa, nasa iisang lugar ang mga naipong patong mula sa mga pagsabog ng bulkan at ang kalsadang ginagamit pa rin ngayon. Habang naglalakad, salit-salit kong minasdan ang suson at ang kalsada.
Nang pabalik na ako, gusto kong tingnan ulit ang hugis-bundok na mga guhit na una kong nakita. Sa pagbalik ko, sinundan ko naman ang mga guhit sa kabaligtarang direksiyon, bago mag-isip kung saan pa ako hihinto. Gusto ko ring matikman ang gatas ng Ōshima. Ngayong nakakita na ako ng bahagi ng tanawin ng isla, mas nasasabik na rin akong tikman ang mga pagkaing mula rito. May kasunod pa pala ang hapon kong paglalakbay.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga pagkaing gusto kong matikman sa biyahe
Gatas ng Ōshima
Sinasabing dating masigla ang pag-aalaga ng baka sa Ōshima, kaya tinawag pa itong “Holstein Island.” Pagkatapos maglibot sa tanawin ng isla, gusto ko ring matikman ang gatas na mula rito. Inabangan ko na ang pagtikim nito sa susunod kong pahinga.
Mga tampok
Sundan ng tingin ang alon-alon nitong mga guhit
Nabuo ang mga suson na alon-alon nang matabunan ng mga materyal na ibinuga ng bulkan ang lupaing dati nang baku-bako. Mula sa landas ng mga bisita, mapapansin mong may pinong mga patong kahit sa mga guhit na tanaw mula sa malayo. Sinundan ko ng tingin ang isa sa mga guhit.
Kasaysayan ng bulkan sa tabi ng daang umiikot sa isla
Ayon sa impormasyon para sa mga bisita, umaabot nang mahigit 600m ang Chisō Dai Setsudanmen sa tabi ng daang umiikot sa isla. Dito, puwedeng huminto sandali sa biyahe at pagmasdan kung paano nabuo ang isla. Bumaba ako ng kotse at nilibot ito nang naglalakad.
Impormasyon sa daan at lugar
Ruta ng pagtakbo sa kalsadang umiikot sa Ōshima
- Haba ng rutang umiikot sa isla
- mga 43km
- Kabuuang taas na inakyat sa ruta
- mga 800m
Ito ang ruta ng pagtakbo sa paligid ng isla na ipinakikilala ng Pamahalaang Metropolitan ng Tokyo. Kasama sa ruta nito ang Chisō Dai Setsudanmen. Kapag naglilibot ako sa isla, puwede akong huminto rito sandali at puntahan ang mga suson.
Mula sa Motomachi Port, ang opisyal na rutang umiikot sa isla ay mga 43km, at mga 800m ang kabuuang pag-akyat nito. Sa harap ng mga suson, bumaba ako ng kotse at tiningnan ang mga guhit mula sa landas ng mga bisita.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.