Lumaktaw sa nilalaman
PROJECT ZQQ
Filipino

Hokkaido · Wakkanai

Shiroi Michi (Puting Daan, Sōya Hills) Mula sa kabibi sa paanan hanggang sa mga burol ng tag-araw

Sa Shiroi Michi sa Sōya Hills, pinagmasdan ko nang mabuti pati ang mismong materyal ng daan. Basahin mo ang kuwento ng paglalakad ko sa tag-araw habang pinagmamasdan ang daang nilatagan ng mga kabibi at ang mga burol.

Sa biyahe kong ito noong tag-araw, itinaas ko sa langit ang isang munting kabibe habang pinagmamasdan ang mga wind turbine sa burol. Gusto kong namnamin ang tanawin sa malayo pati ang nasa mismong paanan ko.

Ang babaeng nagulat habang itinataas sa langit ang isang piraso ng kabibi ng scallop sa puting daang nilatagan ng mga kabibi. Sa likuran niya, ang burol na may damong sasa at mga wind turbine

Tag-arawAraw ng paglalakad sa mga burol ng tag-araw

Pumunta ako para makita ang daan, pero napako ang tingin ko sa mga kabibi

Pagkakita ko sa daan sa harap ko, napasabi ako, “Ang puti pala!” Mas maputi ito kaysa inaasahan ko. Dumaraan ito sa gitna ng damo at nagpapatuloy lampas sa burol. Pumunta ako rito para kumuha ng mga litratong maipapakita ko sa kaibigan kong babae na mahilig ding magmaneho, pero ako mismo ang unang napahinto para pagmasdan ito.

Nang magsimula akong maglakad, napansin ko ang napakaraming maliliit na piraso sa paanan ko. Yumuko ako para tingnang mabuti; bakas pa ang bilugang hugis ng mga kabibi. Akala ko graba lang ang daan, pero kabibi pala ng scallop ang mga ito. Hindi ko inakalang magiging ganito ang tanawin mula sa mga kabibing natitira matapos kainin ang scallop. Parang may munting bonus sa biyahe ko.

Itinaas ko sa langit ang isang maliit na piraso. Nang tamaan ito ng liwanag, kita pati ang pinong mga guhit. Inilabas ko ang cellphone para kunan ng litrato ang tanawin sa malayo, pero ang una kong kinuhanan ay ang kabibeng hawak ko. Baka matawa ang kaibigan ko at itanong, “Nasaan na ang litrato ng daan?”

Pagtingala ko, may hanay ng mga wind turbine sa kabila ng burol. Kahit nakatitig ako sa mga kabibe, naroon pa rin pala ang tanawin sa paligid ko. Nang sundan ko ng tingin ang tanawin mula sa maliliit na piraso sa paanan hanggang sa malalayong burol, parang humaba pa ang daan.

Ibinalik ko sa paanan ko ang piraso ng kabibe, saka ko kinuhanan ng litrato ang daan. Itinutulak ng hangin ang buhok ko sa mukha, kaya hinawakan ko ito sa isang kamay habang kumukuha ng ilang litrato. Naibigan ko rin kung paanong marahang kumukurba ang daan kasabay ng burol sa halip na dumiretso lang. Napapaisip tuloy akong ipagpatuloy ang paglalakad.

Pinili ko ang 2 larawang ipapakita ko sa kaibigan ko pag-uwi: isa ng daan at isa ng kabibe. Kung tanungin niya kung alin ang bida, malamang sasabihin kong pareho. Sayang naman kung sa malayo lang ako tumingin sa daang iyon noong tag-araw.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

  • Hokkaido · Wakkanai · Tag-araw

Pagkaing kilala sa lugar

Scallop ng Wakkanai

Kilala ang Wakkanai sa scallop. Mga kabibi rin ng scallop ang ginamit sa Shiroi Michi. Matapos kong lakarin ang daan, napaisip din ako kung ano kaya ang lasa ng scallop mismo.

Mga tampok

Daan na nilatagan ng mga kabibi ng scallop

Mga 3 km ang haba ng daan, at nilatagan ito ng mga kabibi ng scallop, ang pagkaing kilala sa Wakkanai. Namangha ako sa kaputi nito mula sa malayo; pagkatapos, gusto ko namang tingnan pati ang hugis ng bawat piraso.

Mula sa Sōya Hills hanggang sa Dagat Okhotsk

Tuloy-tuloy ang daan sa Sōya Hills, patungo sa Dagat Okhotsk. Sa lugar kung saan ako tumingin sa mga kabibe, napako rin ang tingin ko sa mga burol at wind turbine sa dulo, kaya hindi ako agad nakapagsimulang maglakad.

Detalye ng ruta

Shiroi Michi sa Sōya Hills

Haba ng Shiroi Michi
Mga 3 km
Oras ng biyahe sa kotse mula Cape Sōya
Mga 10 minuto

Mula Cape Sōya, dumaan ka papunta sa mga burol at gawing destinasyon mo ang Shiroi Michi. Pagdating ko roon, hindi lang ang dulo ng daan ang napansin ko; pati ang nasa ilalim ng mga paa ko.

Ayon sa gabay, mga 10 minuto ang biyahe sakay ng kotse mula Cape Sōya. Kapag sabay kong tinitingnan sa mapa ang tangway at mga burol, mas naeengganyo akong puntahan muna ang dagat bago dumaan sa Shiroi Michi.