Asuke-chō, Toyota, Aichi
Kōrankei Isa pang kagat ng gohei-mochi habang pinagmamasdan ang mga dahon ng taglagas
Habang pinagmamasdan ko ang mga dahon sa Ilog Tomoe-gawa, kumagat ako sa gohei-mochi. Basahin ang kuwento ng araw na una akong nabighani sa tanawin, tapos napako naman ang pansin ko sa sarap ng kinakain ko.
Sa taglagas, mamamasyal ako habang pinagmamasdan ang mga punong nagbibigay-kulay sa Ilog Tomoe-gawa. Pagkatapos maglakad sa tabi ng ilog, gugustuhin ko talagang magpahinga habang may hawak na gohei-mochi.
TaglagasSa isang araw ng taglagas
Napansin ko ang sarsa sa labi ko at napangiti ako sa hiya
Pagkaparada ko ng kotse at paglakad papunta sa Ilog Tomoe-gawa, nakita kong umaabot hanggang sa kabila ng Taigetsu Bridge ang mga dahon ng taglagas. Ha, ganito pala sila kalapit! Napahinto agad ako pagkasimula pa lang maglakad, sa kakatingala mula sa ilalim ng mga puno at pagmamasid sa kabilang pampang. Gusto kong namnamin ang tanawing ito ngayon, nang hindi nagmamadali.
Pagkatapos maglakad sa tabi ng ilog, nagpahinga ako habang hawak ang gohei-mochi. Umupo ako sandali sa lugar kung saan tanaw ang tulay at ang mga dahon. Nasa harap ko pa rin ang tanawing sinusundan ko kanina ng tingin. Balak ko sanang kunan muna ito ng litrato bago kumain, pero hindi na ako makapaghintay sa unang kagat.
Mahigpit kong hinawakan ang tuhog at kinagat nang malaki ang gohei-mochi. Pagkalasa ko sa sarsa, hindi ko napigilang mapangiti. Parang nadagdagan pa ang saya ko sa pamamasyal ngayong araw. Kagat uli sana ako agad nang mapansin kong may kung anong dumikit sa gilid ng labi ko.
Marahan kong inilapit ang daliri ko; sarsa nga iyon. Buti na lang at napansin ko bago magpa-picture, sabi ko sa sarili ko habang napapangiti nang nahihiya. Kung nandito ang kaibigan kong babae, baka tatawa siya at magtatanong kung ganoon ba kasarap. Oo nga naman—malamang makakagat na ulit ako bago pa ako makasagot.
Pinunasan ko muna ang labi ko saka ako kumagat nang mas dahan-dahan. Sa likod ng kamay kong may hawak na gohei-mochi, tanaw ko ang Taigetsu Bridge at naririnig ko rin ang agos ng ilog. Habang kumakain at nagmamasid sa paligid, napansin ko ang mga punong hindi ko nakita noong naglalakad ako. Gusto ko pang manatili roon kaya bumagal pati ang pagkagat ko.
Pagkatapos kong maubos ang gohei-mochi, muli kong tiningnan ang kabilang pampang. Pagbalik ko at pagtingin sa mga larawan, alam kong maaalala ko hindi lang ang mga dahon kundi pati ang sarsang napunta sa labi ko. Kasama sa alaala ng sarap ang sandaling nahiya ako. Sa susunod na mapadpad ako sa Asuke, mukhang aabangan ko na naman ang gohei-mochi.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Pagkaing kilala sa lugar
Gohei-mochi
Ang gohei-mochi ay pagkaing kilala sa Toyota at Asuke. May mga kainan ding nag-aalok nito sa paligid ng Sanshū Asuke Yashiki. Nang kumagat ako nang malaki, napunta ang sarsa sa gilid ng labi ko. Medyo nahiya ako, pero gusto ko agad ng isa pang kagat.
Mga tampok
Mga dahon ng taglagas na nagbibigay-kulay sa Ilog Tomoe-gawa
Tuwing taglagas, namumula ang mga dahon ng humigit-kumulang 4,000 puno at nagbibigay-kulay sa tubig ng Ilog Tomoe-gawa. Inilipat ko ang tingin ko mula sa mga punong nasa kabila ng tulay papunta sa tubig, at muli kong pinagmasdan ang parehong tanawin.
Namumulaklak din ang katakuri sa tagsibol
May kumpol din ng mga bulaklak na katakuri sa Kōrankei, na namumukadkad mula huling bahagi ng Marso hanggang unang bahagi ng Abril. Humigit-kumulang 5,000 metro kuwadrado ang lawak nito. Habang pinagmamasdan ko ang mga dahon sa taglagas, naisip kong gusto ko ring maglakad-lakad dito kapag namumulaklak na ang mga ito.
Impormasyon sa daan
Pagmamaneho papuntang Kōrankei
- Mula sa Chikaraishi IC
- Mga 15 minuto
- Mula sa Toyota-Kanpachi IC
- Mga 20 minuto
Matatagpuan ang Kōrankei sa Iimori, Asuke-chō, Lungsod ng Toyota. Mga 15 minuto ito mula sa Chikaraishi IC sa Sanage Green Road, at mga 20 minuto mula sa Toyota-Kanpachi IC sa Tōkai-Kanjō Expressway. Ipinark ko ang kotse at naglakad sa tabi ng ilog para namnamin ang mga dahon ng taglagas.
Kapag nagpaplano kung saan pupunta, buksan sa mapa sa ibaba ang Kōrankei. Gusto kong maisama sa biyahe ko kapwa ang oras para pagmasdan ang mga dahon at ang oras para kumain ng gohei-mochi.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
