Nang iparada ko ang kotse, may nakita akong isla sa kabila ng dagat Miyakejima noong unang bahagi ng Oktubre, tanawin ng dagat mula sa lupang mapulang-kayumanggi

Noong mainit-init na hapon sa unang bahagi ng Oktubre, dumating ako sa Tanawan ng Shichitō. Pag-akyat ko sa daan sa bundok, bumukas ang tanawin at bumungad ang dagat sa kabila ng lupang mapulang-kayumanggi. Ipinark ko ang kotse sa liwasan at pinatay ang makina. Mapusyaw na asul na pang-itaas na may checkered na disenyo at puting shorts ang suot ko ngayon. Naiwan sa ulo ko ang salaming pang-araw, at binuksan ko ang pinto.

Umupo ako sa gilid ng pinto, nakatapak ang mga paa sa lupa, at humarap sa dagat. Sa malayo, kitang-kita ang isang isla na malapad ang silweta. Nang itapat ko ang kanang kamay sa noo, mas luminaw ang balangkas nito kaysa kanina. Mas malawak ang dating ng dagat at langit dito kaysa kapag nasa baybayin ako. Nang maisip ko ang daang inakyat ko, lalo akong natuwa sa tanawing ito.

Narinig kong kapag maaliwalas ang panahon, matatanaw mula sa Tanawan ng Shichitō ang mga isla ng Kapuluang Izu. Sa halip na bilangin ang lahat, mas gusto kong pagmasdan nang mabuti ang islang nasa harap ko ngayon. May mababang ulap sa ibabaw ng bundok at kumikislap ang dagat. Dahan-dahan kong sinundan ng tingin ang isla mula sa isang dulo hanggang sa kabila.

Nang ibaba ko nang kaunti ang tingin, nakita ko ang maliliit na batong bulkaniko sa paligid ng kotse. Nabuo rin ang burol na ito mula sa nagpatong-patong na lava at scoria. Nakatingin ako sa mga isla sa malayo, pero ang lupang kinatatayuan ko ay tipikal din ng Miyakejima. Salit-salit kong tiningnan ang lupaing mapulang-kayumanggi sa tabi ng sapatos ko at ang dagat sa malayo; lalo kong naramdaman na narating ko nga ang lugar na ito.

Pagkatapos magpahinga, gusto ko nang pumili ng meryenda sa isla. Kapag senbei na may gatas ang pinili ko, may masarap din akong aabangan pag-uwi. Umupo pa ako at pinagmasdan sa huling pagkakataon ang mga isla, saka tumayo. Mas malawak ang dagat kaysa kapag tinitingnan ko ito mula sa baybayin, at natuwa akong umakyat sa bundok. Bago bumalik sa daan, muli akong huminga nang malalim.