Baon sa tagsibol sa Kabutoyama, tanaw ang look at dagat May dagat din pala sa kabila ng Shōtenkyō

Isang hapon ng Abril, naglakad ako paakyat sa tanawan sa Kabutoyama. Bumungad sa akin ang malawak na Look ng Kumihama, at mas mapusyaw ang tubig sa may pampang. Sa di-kalayuan, may pahabang lupain; sa kabila nito, tuloy-tuloy naman ang bughaw na dagat. Magkatabi pala sa tanaw ang dalawang malawak na anyong-tubig—iyong malapit at iyong nasa malayo. Bago ko buksan ang baon ko, inuna ko munang pagmasdan ang tanawin.

Hawak ko sa isang kamay ang maliit na kahon at dumampot ako ng Tango barazushi. Sa ilalim ng pinong hiniwang itlog, magkakapatong ang pinong himay ng mackerel at kaning may suka. Pagkagat ko, nagsama ang tamis at alat ng isda at asim ng kanin. Pagkatapos maglakad paakyat, hindi ko namalayang puro kain na lang ang ginagawa ko. Bago ako sumubo ulit, napatingin muna ako sa look.

Itinuro ng kaibigan kong kasama sa biyahe ang pahabang lupain sa di-kalayuan. “Iyon ang Shōtenkyō, 'di ba?” sabi niya. “Oo, nasa kabila niyon ang Dagat ng Japan,” sagot ko. Noong nagmamaneho kami sa tabi ng look, hindi namin matanaw nang sabay pati ang dagat sa kabila. Mula sa itaas, kitang-kita kung paanong inihihiwalay ng pahabang lupain ang dalawang anyong-tubig. Ibinaba ko ang kamay kong may hawak na chopstick at sinundan ng tingin ang haba nito.

Malaki ang kurba ng pampang sa kanan, at kaagad sa likod nito ay magkakatabing parihabang bukirin. Kita rin ang makahoy na tangway sa kaliwa at kung paanong nakausli ito sa look. Akala ko tubig lang ang mamamasdan dito, pero mula sa taas, napapatingin din ako sa mga daan sa pampang at sa mismong lupain. Nag-usap kami ng kaibigan ko kung saang banda kami dadaan pauwi. Habang kumakain, sinundan ko rin ng tingin ang mga daan sa ibaba.

Sumubo pa ako ng barazushi at salitan kong tiningnan ang laman ng kahon at ang look. Kapag nagbaon ako ng pagkaing kilala sa lugar sa pag-akyat sa bundok, nagiging bahagi rin ng alaala ko ang pahinga roon. Dahil nasilayan ko ang dagat sa kabila ng Shōtenkyō, gusto ko namang pumunta sa mismong tabi nito sa susunod. Ang hapon sa tuktok ang nagpasimula ng kasunod na bahagi ng pamamasyal ko sa Kumihama.