WANGAN -ZQQ LIMITER-

Displacement na 999. May iisang dahilan kung bakit pinili ng isang maliit na babaeng tulad ko ang motorsiklong ito. Magaan at mabilis. Kagaanan ang hustisya. Tila may humihila sa akin, isinampa ko ang aking binti——kahit nakapalda pa——at dumulas palabas patungo sa gabi ng lungsod.

Ang destinasyon ay Wangan. Dapat ay hatinggabi na, pero ewan ko ba't tila kumikinang ito sa puti, isang walang hanggang tuwid na kalsada. Nang makatawid ako sa tulay, biglang bumukas ang buong mundo.

Unang gear, 120. Pangalawa, 180. Pangatlo, 220. Pang-apat, 260 at limiter. ……Seryoso ba, ganito kadali? Ang tanawin ay naging laso ng liwanag at umaagos sa likuran ko. Kusang sinipa paitaas ng kaliwang paa ko ang pang-limang gear. 299. Teka, huwag mong sabihing may pang-anim pa.

Ang digital na metro ay nanatiling nakapako sa 299, hindi man lang gumagalaw. Tanging ang bilis lang ang patuloy na tumataas. Nakakatakot. Sobrang nakakatakot. Ngunit ang kanang kamay ko ay ayaw bitiwan ang throttle.

Tapos, isang trak ang biglang sumingit. Todo preno. ——Wala na, hindi na aabot sa paghinto. Umangat ang gulong sa likod, tila nababali ang motorsiklo, at tumilapon ako patungo sa anino nito. Nilamon ng puting liwanag ang lahat——

——Napasinghap ako at nagising. Kasisimula pa lang pumasok ng banayad na liwanag ng umaga sa kwarto. Isang panaginip. Pero ang puso ko ay nananatiling nakapako sa 299, hindi tumitigil sa mabilis na pagtibok.

……Yung kanina, isa iyong malinaw na bawal na takbo. Dahil seryoso akong tao, pinag-iisipan ko ito nang mabuti. Ngunit ang mga dulo ng aking daliri, kahit kaunti, ay hinahanap pa rin ang pang-anim na gear.