Paglibot sa Talon ng Sogi Malawak na agos at taglagas sa pagitan ng mga bato

May bumabagsak pang tubig sa banda roon. Pagdating ko sa Talon ng Sogi sa taglagas, tumingin ako sa kanan at kaliwa sa kabila ng kahoy na rehas. Akala ko iisang malaking talon ang makikita ko, pero sa harap ko, maraming agos ang bumabagsak sa pagitan ng mga bato. Sa tuwing lumilipat ako ng puwesto, ibang agos naman ang nakakakuha ng pansin ko. Hindi pa man ako nakakuha ng unang litrato, napahaba na ang pagtitig ko.

Hinawakan ko ang kuwelyo ng coat na suot ko sa ibabaw ng puting pang-itaas at sinundan ng tingin ang agos mula sa trail. May tubig sa pagitan ng mga batong nasa unahan ko, at mayroon din sa likuran ng mga iyon. 210m pala ang lapad at 12m ang taas ng talon. Mas dama ko ang laki nito nang igalaw ko ang tingin pakaliwa’t pakanan kaysa noong narinig ko pa lang ang taas nito.

May mga dahon na ng taglagas sa mga punong nakatayo sa pagitan ng mga bato. Kahit malakas ang lagaslas, unti-unting kumakalma ako kapag pinagmamasdan ko ang hugis ng mga dahon. Mula sa agos, lumipat ang tingin ko sa mga punong nasa tabi. Narinig ko nang pinapaganda ng mga ginkgo at mga dahong nagbabago ng kulay ang tanawin tuwing taglagas, pero nang makita ko ang mga ito kasabay ng talon, mas tumatak sa akin kaysa inaasahan ko.

Pagkalakad ko nang kaunti, bumalik ako sa may kahoy na rehas. Gusto ko kasing tingnan pati ang hugis ng mga bato sa lugar na kanina’y puro lakas ng agos lang ang pinansin ko. Pinanood ko kung paanong nahahati ang agos sa mga bato at muling nagsasama sa bandang unahan. Kahit iisang tanawin lang, nag-iiba pala ang tagal ng paghanga depende sa gusto mong pagmasdan. Sayang naman kung uuwi na ako ngayon.

Pagkatapos tumingin sa talon, kumain ako ng soba-jui, pagkaing kilala sa Hilagang Satsuma. Sa Hanamushiro sa loob ng parke, naghahain sila ng pagkaing niluluto nang dahan-dahan kasama ang gawang-kamay na soba at mga gulay. Nang isubo ko ang umuusok na soba, bumalik sa isip ko ang malamig na hangin ng taglagas sa labas. Bagay sa araw na iyon ang dahan-dahang pagkain matapos lumayo sa malakas na lagaslas ng talon.

Pagkatapos kumain, naalala ko kung paano ko pinagmasdan ang Talon ng Sogi mula kanan pakaliwa. Kasya sa iisang litrato ang tanawin, pero noong nandoon ako, ilang ulit akong lumingon-lingon. Masaya akong sabay kong nakita ang tubig sa pagitan ng mga bato at ang mga dahon ng taglagas. Sa susunod, gusto ko munang pagmasdan ang tanawin mula dulo hanggang dulo bago kumuha ng litrato.