สะพาน Eshima Ōhashi มองจากด้านข้าง สะพานที่ฉันจำได้กลับดูไม่เหมือนเดิมเลย

ฉันเอาถุงร้อนแนบแก้มพลางมองสะพาน Eshima Ōhashi ที่ใคร ๆ เรียกว่า Betabumi-zaka พอมองจากด้านข้างแวบแรก ก็เผลอคิดว่า เอ๊ะ นี่สะพานเดียวกันเหรอ แล้วก็ต้องมองใหม่อีกที มันทอดโค้งอ่อน ๆ เหมือนคันธนูอยู่เหนือผิวน้ำ

ฉันค่อย ๆ ไล่สายตามองจากปลายสะพานไปถึงตรงกลาง ภาพเนินชันจากในรูปกับสะพานตรงหน้าดูไม่เหมือนกันจนฉันนึกไม่ออกว่าเป็นสะพานเดียวกันได้ยังไง แต่พอนึกได้ว่ากำลังมองสะพานเดียวกันจากอีกด้าน ความต่างตรงนั้นก็เริ่มทำให้ฉันเพลินขึ้นมา ที่คิดว่ารู้จักดี ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ถุงร้อนที่แนบแก้มอุ่นดีจนฉันเผลอหยีตา พอมองสะพานอยู่อย่างนั้น ฉันก็รู้สึกสบายขึ้นตามไปด้วย วันนี้ไม่ต้องฮึดเตรียมใจขึ้นเนิน แค่ได้มองสะพานอยู่ตรงนี้เท่านั้น ได้มาอยู่ตรงหน้า Betabumi-zaka แล้วกลับรู้สึกสบายใจแบบนี้ ฉันเองก็อดขำไม่ได้

ถ้าเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนที่ชอบขับรถเที่ยวด้วยกันฟัง เพื่อนคงแซวว่าฉันเกร็งตั้งแต่ยังไม่ทันเห็นเนินสินะ ก็จริง ฉันนี่แหละที่จำภาพจากรูปมาแม่นมาก ทั้งที่สะพานอยู่ตรงหน้า ฉันกลับเอาแต่เทียบมันกับภาพที่จำมาจากรูปเสียอย่างนั้น ฉันจับถุงร้อนให้ถนัดมือ แล้วหันกลับไปมองสะพานจริง ๆ อีกครั้ง

พอมองข้ามผิวน้ำ ก็เห็นชัดว่าสะพานทอดต่อไปจนถึงอีกฝั่ง เวลาขับรถข้ามสะพานกับเวลามองจากข้างนอกแบบนี้คงสนุกคนละแบบ ทั้งที่มันก็เป็นทางไปยังจุดหมาย แต่แค่มองอยู่ตรงนี้ ฉันยังไม่อยากกลับเลย

ฉันถ่ายเก็บภาพสะพานที่ทอดยาวไปด้านข้างไว้เป็นภาพสุดท้าย อยากบอกเพื่อนว่า ดูสิ Betabumi-zaka เมื่อมองจากด้านข้างเป็นแบบนี้นะ ไออุ่นจากถุงร้อนยังค้างอยู่ที่แก้ม ความประหลาดใจตอนที่ได้มองสะพานใหม่อีกครั้งก็ยังติดอยู่ในใจ ฤดูหนาวครั้งนั้นทำให้สะพาน Eshima Ōhashi ในความทรงจำของฉันไม่ได้มีแค่ภาพเนินชันอีกต่อไป