Takeda-jōseki | Nakalimutan kong kumurap habang tinitingnan ang mga batong pader sa ibabaw ng mga ulap

Kuwento ito ng isang umaga sa taglagas. Habang pinagmamasdan ko mula sa Ritsuun-kyō ang Takeda-jōseki na tila lumulutang sa dagat ng mga ulap, hindi ko mahanap ang mga salitang sasabihin ko pag-uwi.

Tanaw mula sa likuran ang isang babae sa tanawan sa kabilang bundok habang pinagmamasdan ang Takeda-jōseki na tila lumulutang sa dagat ng mga ulap sa madaling-araw.

TaglagasMadaling-araw noong unang bahagi ng Nobyembre

Pinainit ko ang mga kamay sa loob ng manggas habang pinagmamasdan ang ibabaw ng mga ulap

Habang nakaharap sa Takeda-jōseki sa Ritsuun-kyō, ipinasok ko ang mga kamay ko sa manggas. Umaga iyon sa unang bahagi ng Nobyembre. Nagbuga ako ng hininga at tumingala. Sa ibabaw ng mga ulap na pumuno sa lambak, nakita ko ang mga batong pader ng Takeda-jōseki. Napabulalas ako, “Ay, parang lumulutang nga,” at hindi ko na maialis ang tingin.

Sinundan ko ng tingin ang mga batong pader; mula sa mataas na bahagi, humahaba ang mga ito nang pahalang. Nakita ko na ito sa mga larawan, pero ngayong nasa harap ko na, para itong inilapag sa pagitan ng mga ulap at bundok. Kumurap ako, nagtataka kung nagkakamali lang ba ako ng tingin, pero naroon pa rin talaga. Natawa ako nang kaunti sa kakaibang pakiramdam.

Nang matawa ako, bahagyang gumalaw ang kamay kong nakatago sa manggas. Akala ko pinapainit ko lang iyon, pero hindi ko namalayang nakakuyom na pala ang kamao ko. Niluwagan ko ito at tumingin ulit; napansin ko pati ang mga punong sumisilip mula sa ibabaw ng mga ulap. Mas marami na akong nakikita kaysa noong una akong namangha, at natuwa ako roon.

Naisip kong kuhanan ng litrato ang tanawin para ipakita sa kaibigan kong kasama ko sa mga biyahe, pero bago pa ako makakuha ng litrato, natitigilan na naman ako sa tanawin. Gusto ko munang isaulo ang itsura nito ngayon, kaya hindi ko maalis ang tingin ko rito. Hindi ko na malaman kung naparito ba ako para kumuha ng litrato o para lang tumingin nang tumingin. Sa huli, pinili ko munang namnamin ang tanawin.

Sa likod ng mga ulap, magkakapatong ang mga bundok; sa unahan ay naroon pa rin ang mga batong pader. Unti-unti, nagsimulang magmukhang isang lugar na talagang nasa tuktok ng bundok ang Takeda-jōseki, na kanina'y para lang lumulutang. Ano kaya ang tanawin mula sa tabi ng mga batong pader? Naisip ko tuloy kung gaano kalayo ang pagitan ng dalawang bundok.

Sa huli, kumuha ako ng litrato at ipinasok ulit sa manggas ang mga kamay ko. Pag-uwi, ikukuwento ko nang tama: hindi naman talaga lumulutang ang mga pader, pero mukha silang ganoon. Kapag ipinakita ko ang litrato, pakiramdam ko, ganoon din ang magiging hitsura ng mukha nila gaya ng sa akin noong una kong makita ang tanawin. Noong umagang nakita ko ang mga batong pader sa ibabaw ng mga ulap, gusto ko pang manatili rito at magmasid nang kaunti.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Hyōgo · Asago · Taglagas

Buksan ang mga larawan

Pagkaing kilala sa lugar

Gyūmaki ng Asago

Kabilang sa mga kilalang pagkain ng Lungsod ng Asago ang gyūmaki, isang sushi roll na gawa sa karne ng Tajima-gyū na inihaw sa sarsang matamis at maalat. Ipinakikilala ito ng Asago Tourism Bureau bilang espesyalidad ng Kotobuki sa Santō-chō. Kapag iniisip ko kung ano ang kakainin pagkatapos kong pagmasdan ang dagat ng mga ulap, gusto kong magtagal pa sa Asago.

Mga tampok

Mahabang hanay ng mga batong pader sa tuktok ng bundok

Nasa tuktok ng bundok na may taas na 353m ang Takeda-jōseki. Kapag pinagmamasdan ito mula sa kabilang bundok, kapansin-pansin ang matataas na batong pader pati ang mas mabababang pader na umaabot nang pahalang. Nang makita ko ang mga guhit ng mga ito sa ibabaw ng dagat ng mga ulap, ilang beses akong kumurap para makasiguro.

Harapin ang mga guho mula sa Ritsuun-kyō

Kung gusto mong makita ang kabuuan ng Takeda-jōseki, pumunta sa Ritsuun-kyō sa kabilang bundok. Ayon sa impormasyon, humigit-kumulang 810m ang lakad mula sa paradahan papunta sa Unang Tanawan, o mga 30 minuto. Nang makita ko ang tanawing iyon, naisip ko muna na gusto ko pang manatili rito bago ko pa maisip kung paano ito ikukuwento pag-uwi.

Paano makarating

Daan mula sa Ritsuun-kyō para pagmasdan ang Takeda-jōseki

Biyahe papunta sa lugar: 10 minutong biyahe sa kotse mula sa Wadayama Interchange / mga 810m at humigit-kumulang 30 minutong lakad mula sa paradahan
Simula ng lakad: Mula sa paradahan ng Ritsuun-kyō papunta sa Unang Tanawan

Mula sa Wadayama Interchange, 10 minutong biyahe sa kotse papunta sa Ritsuun-kyō; kumaliwa sa sangandaan ng Takeda. Humigit-kumulang 810m ang layo ng Unang Tanawan mula sa paradahan, at mga 30 minuto ang lakad papunta roon. Nang makita ko ang mga batong pader mula sa tanawan, naging mas mahalaga sa akin ang tanawing iyon, pati na ang oras na ginugol ko sa paglalakad papunta roon.

Para sa paglalakbay na ito, pagmamasdan ko ang mga guho mula sa kabilang bundok at magsisimula akong maglakad mula sa paradahan ng Ritsuun-kyō. Tingnan sa mapa sa ibaba at sa opisyal na pahina ng Ritsuun-kyō ang rutang mula sa bayan papunta sa tanawan.