Hokkaido, Teshikaga
Mashūko Daiichi Tenbōdai Habang nakatanaw ako sa lawa, gusto ko ring namnamin nang dahan-dahan ang soft-serve
Noong huling bahagi ng Hulyo, nagpahinga ako habang nakatanaw sa lawa mula sa Mashūko Daiichi Tenbōdai. Halos makalimutan kong may hawak akong soft-serve sa sobrang tutok ko sa tanawing nasa harap ko.
Sa biyaheng ito noong tag-araw, minasdan ko ang lawa mula sa Mashūko Kamui Terrace at ninamnam ang mint soft-serve. Sa halip na magmadaling kunan ng litrato ang tanawin, gusto ko na lang magtagal nang kaunti.
Tag-arawHuling bahagi ng Hulyo
Pagkatapos ng isang subo, gusto ko nang tumitig sa lawa
Noong huling bahagi ng Hulyo, tumingin ako sa lawa mula sa Mashūko Daiichi Tenbōdai. Pagkatapos kong magmaneho hanggang dito, balak ko sanang magpahinga lang muna. Pero mas malawak pala ang lawa sa harap ko kaysa inakala ko, kaya hindi ko agad maisip kung ano ang susunod kong gagawin. Kahit ang hawak kong soft-serve, parang naging espesyal din sa gitna ng tanawing iyon.
Kumuha ako ng isang subo ng mint soft-serve na hango sa kulay ng lawa. Presko ang pakiramdam sa bibig, at napahawak ako sa pisngi nang hindi ko namamalayan. Muntik na akong mapasabi ng “Ang sarap,” pero muli akong napatingin sa lawa. Nakakatawa, hindi mapakali ang mga mata ko sa palipat-lipat na tingin sa tanawin at sa soft-serve; gusto ko kasing namnamin pareho.
Pinagmasdan ko ang maliit na islang tanaw sa malayo at ang lawa sa paligid nito. Kapag ginawa kong palatandaan ang islang iyon, mas nauunawaan ko kung gaano kalawak ang lawa. Pero habang pinagmamasdan ko ito, hindi ko na iniintindi kung matatandaan ko ba nang maayos ang tanawin. Ang gaan lang sa pakiramdam na narito ako.
Sumubo pa ako ng soft-serve saka muling tumingin sa lawa. Kanina, iniisip kong kukuha lang ako ng litrato pagdating at tutuloy na sa susunod na lugar; ngayon, tuluyan na akong nakapagrelaks. Kung kasama ko ang kaibigan kong babae sa biyahe, baka sasabihin niyang hindi na ako mukhang nagpapahinga lang—para raw akong nakahanap ng lugar na sarap tambayan. Oo nga. Malamang ganoon nga ang mukha ko ngayon.
Habang pinagmamasdan ko ang hamog sa ibabaw ng lawa, unti-unting nag-iba ang tanawin kahit iisang lugar lang. Kahit susubukan kong kumuha ng litrato, mas gusto ko pa ring magtagal at pagmasdan kung ano pa ang susunod na makikita ko. Naalala kong hawak ko pala ang soft-serve, kaya sumubo ulit ako. Akala ko sandali lang akong magpapahinga; iyon pala ang sandaling paulit-ulit kong maaalala pag-uwi.
Kahit naubos ko na ang soft-serve, tumingin pa ako sa lawa nang kaunti. Totoong pumunta ako rito para kumain ng matamis, at totoo ring para makita ang tanawin. Pero ngayong araw, masaya akong nabigyan ko ng oras ang dalawa. Sa tuwing makakakita ako ng larawan ng Lawa ng Mashū, baka maalala ko pati ang preskong pakiramdam ng unang subo.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga lokal na paborito
Mint soft-serve at Mashū Imo-dango
Sa Mashūko Lounge, tampok ang mint soft-serve na hango sa kulay ng lawa at ang Mashū Imo-dango na gawa sa patatas na lokal sa lugar. Naging paborito ko na ang sandaling nakatanaw ako sa lawa pagkatapos ng isang subo ng soft-serve. Sa susunod, gusto ko namang tikman ang imo-dango.
Mga tampok
Tanawin ng lawa mula sa Mashūko Kamui Terrace
Nasa tabi ng Prefectural Route 52, sa bulubunduking nakapaligid sa lawa, ang Mashūko Daiichi Tenbōdai. Ni-renovate ang Mashūko Kamui Terrace noong tag-araw ng 2022; may rooftop deck ito na may tatlong antas at mga salaming rehas. Nang tumingin ako sa lawa mula sa itaas, napahinto ako sa pagkuha ng litrato—gusto ko munang namnamin ang lawak nito.
Nag-iiba ang tanawin ng lawa kapag nagbabago ang langit o lumilitaw ang hamog
Kapag walang hangin, parang salamin ang ibabaw ng lawa at nasasalamin dito ang langit; kapag mahamog naman, ibang tanawin ang bumubungad. Habang pinagmamasdan ko ang lawa, nakapagrelaks ako at muntik ko nang makalimutan ang dinaanan ko. Gusto ko ring makita ang lawa sa ibang araw, mula sa tanawang ito.
Ruta at saya sa biyahe
Mula sa Prefectural Route 52 papunta sa Mashūko Daiichi Tenbōdai
- Tinatayang tagal ng biyahe
- Mga 20 minuto mula JR Kawayu Onsen Station
- Kinaroroonan ng tanawan
- Bayan ng Teshikaga, sa tabi ng Prefectural Route 52
Tinatayang 20 minuto sakay ng kotse mula JR Kawayu Onsen Station at humigit-kumulang 80 minuto mula Memanbetsu Airport. Nasa tabi ng Prefectural Route 52 ang tanawan. Pagdating ko at pagtingin sa lawa, natuwa akong may ganitong pahinga palang naghihintay pagkatapos ng biyahe.
Buksan sa mapa sa ibaba ang Mashūko Daiichi Tenbōdai. Isama mo sa biyahe ang rutang mula sa Kawayu Onsen at ang oras na ilalaan mo sa pagtanaw sa lawa.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
