Sandali pa, masasalamin ko na sa ilog ang papalubog na araw Sa taglagas, bababa ako ng kotse sa Kushiro at maglalakad sa tabing-ilog na tanaw ang Nusamai Bridge

Noong dapithapon ng Oktubre, ipinarada ko ang kotse sa bayan ng Kushiro at naglakad ako papunta sa tabing-ilog kung saan tanaw ang Nusamai Bridge. Balak ko sanang tumawid sa tulay, pero nang makita ko ang repleksiyon ng papalubog na araw sa tubig, gusto ko tuloy huminto muna rito. Nasa tapat lang ang tulay, at halos nasa paanan ko na ang tubig. Dito, iba ang tanaw ko sa bayan ng Kushiro kaysa kapag nagmamaneho ako sa kalsada.

Habang dahan-dahan akong naglalakad sa daan sa tabing-ilog na may pahilis na puting guhit, nagbabago rin ang hugis ng repleksiyon sa tubig. Nahahati ng alon ang mahahabang guhit ng liwanag sa maliliit na piraso, saka para bang muling nagdurugtong-dugtong. Inabot ko ang bag para kumuha ng litrato, pero hindi ko agad mailabas ang camera. Patuloy na gumagalaw ang tubig sa harap ko at gusto ko pa itong pagmasdan.

Nang humarap ako sa ilog, pumasok ang hangin sa harapan ng coat ko. Mainit naman ang sweater kong kulay krema, pero medyo malamig ang pisngi ko. Isinuksok ko sa bulsa ang isang kamay at hinawakan naman ng isa ang strap ng bag sa balikat ko. Pagkatapos kong tumingala sa langit at bumaling muli sa tulay, umaabot na ang sikat ng araw hanggang sa ilalim nito. Kakarating ko pa lang dito, pero nagustuhan ko na agad ang panahong ginugugol ko rito.

Ikalimang henerasyon na ang kasalukuyang Nusamai Bridge. Nang malaman kong nakibahagi ang mga taga-lungsod sa pagpaplano at paggawa ng mga rebulto, naisip kong mahalaga rin ito sa mga taong araw-araw na tumatawid sa ilog. Ngayon, pinagmamasdan ko ang tulay mula sa tabing-ilog; sa susunod, gusto kong maglakad sa ibabaw nito. Habang unti-unting lumulubog ang araw, sumindi na rin ang mga ilaw sa magkakatabing poste at nag-iba ang dating ng tabing-ilog.

Nagugutom na ako at gusto ko ng Zangi, pagkaing kilala sa Kushiro, para sa hapunan. May Zangi rin daw sa Fisherman's Wharf MOO, katabi ng Nusamai Bridge. Nakakatuwang alam ko na kung ano ang kakainin pagkatapos mamasyal. Pero bago iyon, magtatagal pa ako rito nang kaunti. Pinainit ko ang mga kamay ko sa bulsa ng coat habang muli kong pinagmamasdan ang papalubog na araw sa kabila ng tulay.