Prepektura ng Yamanashi · mga lungsod ng Kōfu at Kai
Papunta sa Shōsenkyō Napahinto ako sa taas ng batong pader
Habang naglalakad ako sa daan suot ang manipis na jacket, bumungad sa itaas ko ang isang dambuhalang pader ng bato. Mas dama ko ang taas nito nang tumingala ako mismo kaysa noong sinubukan kong kunan ito ng larawan.
Basahin ang tungkol sa paglalakad sa unang bahagi ng Nobyembre at sa ganda ng mga dahon sa taglagas.
TaglagasUnang bahagi ng Nobyembre
Napahinto ako sa taas ng batong pader
Naakit ako sa tunog ng ilog kaya nagsimula akong maglakad sa Shōsenkyō noong Nobyembre. Nagsuot ako ng manipis na jacket sa ibabaw ng lavender na hoodie at hinawakan ang strap ng backpack. May malalaking batong nakakalat sa tabi ng sementadong daan; bago pa ako tumingala, ramdam ko nang iba na ang dating nito kumpara sa karaniwang tanawin sa tabing-ilog.
Pagdating ko sa may Kakuenpō, biglang naging malapit ang mga pader ng bato. Sa kaliwa, matayog na pader ng granite; sa kanan naman, may batong nakatagilid at tila papalapit sa daan. Paliku-liko ang daan sa pagitan nila. Kahit itingala ko ang ulo ko, may mas mataas pa pala—napahinto tuloy ako sa paglakad.
Dumating ako para pagmasdan ang mga dahon sa taglagas, pero ang mga hugis ng bato ang unang bumihag sa atensyon ko. Sabi nila, sa napakahabang panahon, kinayod ng ilog ang granite hanggang mabuo ang lambak na ito. Pagkatapos kong titigan ang dambuhalang pader sa harap ko at ibinalik ang tingin sa ilog, bigla akong napaisip kung gaano kalakas ang agos nito.
Habang pinagmamasdan ko ang mga bato, umindayog sa hangin ang mga dahon sa dulo ng mga sanga. Hindi gumagalaw ang mga pader, kaya lalong litaw ang bawat galaw ng mga dahon. Nanatili akong nakatayo, salit-salit ang tingin sa mga sanga at bangin. Ang dami kong gustong pagmasdan kaya hindi ko namalayang napahigpit na rin ang hawak ko sa strap ng backpack.
Naglakad pa ako nang kaunti at muling huminto, pero hindi ako lumingon; pinagmasdan ko lang ang nasa unahan. Kanina, napakalaki ng pader na iyon sa harap ko; ngayon, tanaw ko na ito sa kabila ng liko sa daan. Ganito pala nagbabago ang tanawin habang naglalakad. Pagbalik ko, para bang dama ko pa rin sa katawan ko ang taas ng mga batong iyon.
Pagkatapos ng lakad, gusto ko tuloy ng hōtō, isang kilalang pagkaing Yamanashi. Nang maisip ko ang mainit na palayok nito, saka ko lang napansing kumakalam na pala ang sikmura ko. Sinubukan kong sulitin ang pagtingin sa mga dahon at bato, kaya ngayon gusto ko namang namnamin ang pagkain nang walang pagmamadali.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Prepektura ng Yamanashi · mga lungsod ng Kōfu at Kai · Taglagas
Pagkaing kilala sa lugar
Hōtō
Isa ito sa mga kilalang lokal na lutuin ng Yamanashi. Pinapanipis ang masa ng harina para maging noodles, saka niluluto sa palayok. Pagkatapos maglakad sa lambak sa taglagas, gusto kong mabusog sa mainit na hōtō.
Mga tampok
Granite na kinayod ng ilog
Nabuo ang mga bangin at kakatwang hugis ng bato nang ukitin ng agos ng ilog ang granite. Matapos kong pagmasdan ang mga bato, binalik ko ang tingin sa ilog—at biglang tila mas malakas ang agos na kanina mukhang maliit lang.
Daanang lakaran sa gitna ng mga dahon sa taglagas
Nasa loob ng Chichibu-Tama-Kai National Park ang lambak ng Shōsenkyō. Habang naglalakad ako sa tabi ng ilog, nakakatuwang nag-iiba ang itsura ng mga bato sa bawat liko ng daan.
Impormasyon sa kalsada
Shōsenkyō Green Line
Masisiyahan din kayo sa tanawin ng bundok habang nagmamaneho papunta sa lambak.
Iba ang tanawin mula sa kotse at iba rin kapag naglalakad ka nang nakatingala. Pinakanatandaan ko kung gaano kalapit ang mga bato nang bumaba ako at naglakad.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
