ถนนซากุระและดอกนาโนะฮานะ เงยหน้าก็เห็นซากุระ ใกล้ ๆ ยังมีดอกนาโนะฮานะ

ฉันมาถึงหมู่บ้านโอกาตะในเช้าวันฟ้าใสช่วงปลายเดือนเมษายน ตั้งแต่ได้ยินชื่อถนนซากุระและดอกนาโนะฮานะ ฉันก็อยากลองขับมาช่วงนี้มาตลอด ตอนขับไปตามถนน ฉันมองทางข้างหน้าไว้ก่อน ส่วนดอกไม้เอาไว้ค่อยลงจากรถแล้วชมให้เต็มตา พอเดินเข้าไปริมถนน ดอกนาโนะฮานะที่อยู่ใกล้ ๆ ก็สะดุดตาก่อนเลย

ฉันใส่เสื้อฮู้ดสีม่วงกับกางเกงยีนส์ขาสั้น สวมรองเท้าบูตสีดำ พอเงยหน้ามองกิ่งซากุระ เส้นผมก็ไปติดตรงขอบฮู้ดนิดหน่อย ฉันจัดผมที่ปลิวตามลมให้เข้าที่ แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ดอกไม้แต่ละดอกดูใกล้กว่าตอนมองจากในรถ ฉันดีใจที่ได้หยุดยืนตรงนี้

ซากุระอยู่เหนือศีรษะ พอก้มมองก็เห็นดอกนาโนะฮานะ ฉันชอบที่ดอกไม้สองชนิดนี้ไม่ได้แยกกันอยู่คนละแปลง แต่บานเคียงกันไปตลอดข้างทาง เพื่อนที่ขับรถเที่ยวด้วยกันพูดว่า “ถ่ายมุมไหนก็มีดอกไม้ติดมาในภาพหมดเลยนะ” ฉันมองถนนที่ทอดไปไกล แล้วหันมามองกิ่งไม้ตรงหน้า เห็นแล้วก็อยากชมทั้งใกล้ทั้งไกลเลยนะ

ได้ยินมาว่าตลอดระยะประมาณ 11 กิโลเมตรของถนนสายนี้มีทั้งซากุระและดอกนาโนะฮานะบานอยู่ ตอนนี้ที่เห็นเป็นแค่ช่วงหนึ่ง แต่พอคิดว่ายังมีดอกไม้เรียงต่อไปอีก ฉันก็อยากขับต่ออีกสักหน่อย แสงยามเช้าทำให้ดอกไม้ดูเด่นชัด ท้องฟ้าก็กว้าง ก่อนถ่ายรูป ฉันทอดสายตาไปจนสุดถนน

หลังยืนชมดอกไม้อยู่พักหนึ่ง ฉันกับเพื่อนก็คุยกันเรื่องของฝาก ถ้ามาหมู่บ้านโอกาตะ พายฟักทองที่ทำจากฟักทองของหมู่บ้านก็น่าลองเหมือนกันนะ ฉันอยากเลือกติดมือกลับไปเป็นของฝาก แล้วค่อยกินกับชาที่บ้านในวันที่ได้มาชมดอกไม้ ตอนนี้ยังไม่มีอะไรอยู่ในมือเลย แต่แค่นึกก็รู้สึกว่าทริปแวะเที่ยววันนี้มีเรื่องให้ตั้งตารอเพิ่มขึ้นอีกอย่างแล้ว

ตอนจะกลับไปที่รถ ฉันเงยหน้ามองกิ่งซากุระอีกครั้ง พอมีดอกไม้เต็มไปหมดก็อยากถ่ายเก็บไว้ให้ครบ แต่ฉันอยากเก็บความรู้สึกตอนยืนชมดอกไม้ใกล้ ๆ แบบนี้ไว้ในความทรงจำมากกว่า ฉันกลับไปนั่งที่นั่งคนขับ มองทางข้างหน้าให้ดี แล้วขับออกไป ระหว่างทางกลับ ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่ได้มองซากุระเหนือศีรษะกับดอกนาโนะฮานะที่อยู่ใกล้ ๆ พร้อมกัน แล้วก็รู้สึกดีใจขึ้นมาอีกครั้ง