เที่ยวชมน้ำตก Mikaeri-no-taki แหงนมองสายน้ำเมื่อเดินพ้นทางชมไฮเดรนเยีย

ระหว่างทางไปน้ำตก Mikaeri-no-taki ในเดือนมิถุนายน ฉันหยุดดูดอกไฮเดรนเยียหลายครั้ง ยิ่งมองดอกไม้ทีละดอก ก็ยิ่งเสียดายที่ต้องเดินต่อ แต่เสียงน้ำที่ดังมาจากข้างหน้าก็ทำให้อยากรู้ว่ามันอยู่ตรงไหน ฉันเลยเริ่มเดินต่ออีกครั้ง วันนี้อยากชมทั้งดอกไม้และน้ำตก ฉันเลยคิดไว้ว่าขากลับจะกลับมาเดินชมดอกไม้อีกครั้ง

พอเดินมาถึงจุดที่มองเห็นน้ำตก ก็มีสายน้ำยาวทอดลงมาจากซอกหิน ฉันไม่คิดว่าน้ำจะไหลมาจากที่สูงขนาดนั้น เงยหน้ามองก็ยังเห็นสายน้ำทอดสูงขึ้นไปอีก ฉันมาในชุดเดรสแขนกุดสีชมพู ขณะมองตามสายน้ำ ฉันก็ยกมือแตะต้นแขนไว้ พอเดินพ้นทางดอกไม้มาเจอภาพตรงหน้า ความอลังการของน้ำตกก็ยิ่งชัดขึ้นในทันที

ฉันมองสายน้ำที่ตกจากที่สูง แล้วเทียบกับอีกสายที่ไหลลดหลั่นลงมาตามซอกหินทางซ้าย แม้จะได้ยินเป็นเสียงเดียวกัน แต่พอมองตามสายน้ำกลับเห็นว่ามันไหลไปคนละแบบ ฉันเริ่มอยากไล่มองลงไปจนถึงผิวน้ำด้านล่าง ว่าสายน้ำสองฝั่งจะมารวมกันตรงไหน ตอนแรกฉันตกใจกับความสูงของน้ำตก แต่พอดูนานเข้า ก็เผลอจดจ่อกับสายน้ำที่ไหลตามแนวหินด้วย

ขณะมองน้ำตก ลมเย็นพัดมาแตะแขน ฉันสูดลมหายใจช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้น เห็นท้องฟ้าสว่างอยู่ระหว่างต้นไม้ น้ำตกมองได้จากหลายมุมในสวนสาธารณะ ฉันอยากจำภาพสายน้ำตอนตกลงมาให้ติดตา เลยยืนมองที่เดิมต่ออีกหน่อย ถ่ายรูปเสร็จแล้วก็ยังไม่อยากเดินจากตรงนั้นไป

ระหว่างเดินกลับ ดอกไฮเดรนเยียที่เห็นตอนขามาก็อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง พอเห็นสายน้ำไหลแรงๆ แล้ว การได้ยืนชมดอกไฮเดรนเยียช่อกลมๆ ใกล้ๆ กลับทำให้รู้สึกสงบกว่าเดิม รอบน้ำตกมีไฮเดรนเยีย 50 สายพันธุ์ ประมาณ 40,000 ต้น ฉันเลยอยากหยุดมองดอกที่สะดุดตาแต่ละดอกอย่างไม่รีบร้อน มากกว่าจะเร่งดูให้ครบหมด

หลังจากนั้น ฉันได้กิน Keeran ขนมขึ้นชื่อของ Karatsu ที่ทำจากแป้งข้าวห่อไส้ถั่วแดง ฉันค่อยๆ ลิ้มทีละคำ แล้วก็นึกถึงตอนเดินชมดอกไม้ขึ้นมาอีกครั้ง หลังฟังเสียงน้ำตกดังสนั่นมาทั้งวัน พอได้กินขนมหวาน ฉันก็ค่อยๆ รู้สึกสงบลง กลับไปแล้วฉันคงนึกถึงทั้งน้ำตกและดอกไฮเดรนเยียแน่ๆ