Tōhoku · Aomori
Oirase Stream Marami ring tanawing sulit makita habang papunta sa talon
Sa landas na nalililiman ng mga puno, yumuko ako para silipin nang malapitan ang lumot sa bato habang nakikinig sa agos. Sa biyahe ko sa unang bahagi ng tag-araw, hindi lang ang malaking talon ang tumatak sa isip ko.
Naglakad ako sa unang bahagi ng tag-araw, sinisilip ang lumot at pinakikinggan ang agos. Naaalala ko pa rin pati ang mga sandaling naglakad ako nang hindi nagmamadali papunta sa destinasyon.
Tag-arawHunyo, bagong sibol ng mga dahon
Napahinto ako sa lumot habang papunta sa talon
Pagkababa ko ng kotse, nagsimula akong maglakad sa tabi ng agos. Sa pagitan ng mga puno, narinig ko ang tunog ng tubig. Sabik akong makita ang malaking talon, pero may umaagos din pala sa mismong tabi ng daan. Nang makita kong umiiwas sa mga bato ang tubig, bumagal din ang lakad ko.
May nakita akong nakapatong sa batong iyon, at mukha itong malambot. Inakala kong dahon lang, pero nang lumapit ako, puro lumot pala. Ipinatong ko ang mga kamay ko sa tuhod at inilapit ang mukha; doon ko nakita ang nagkakapatong-patong na mumunting dahon. Ibang-iba pala ang itsura nito kapag malapitan.
Sinabi ko sa kaibigan kong babae na titingin ako sa batis at talon. Baka matawa siya at sabihing, “Napahinto ka na naman kung saan-saan,” kapag nalaman niyang napakatagal kong tinitigan ang lumot. Naisip kong nakita ko lang ito dahil naglalakad ako, kaya ayaw ko pang umalis agad.
Paglakad ko nang kaunti pa, nag-iba ang bilis at tunog ng agos. May mga bahaging numinipis ito sa pagitan ng mga bato, at may mga bahaging dahan-dahan itong lumalawak. Habang sinusundan ko ito ng tingin, napansin kong hindi pala palaging pare-pareho ang agos.
Naglakad ako sa landas sa lilim ng mga puno, at muling huminto nang may mapansin akong bato. Akala ko noong una, daan lang ito papunta sa destinasyon ko, pero ang dami ko pa palang gustong makita habang naglalakad. Buti na lang, hindi ko minadaling magtakda ng oras. Tama lang na naglaan ako ng araw para maglakad nang walang minamadali.
Pagbalik ko, hindi lang laki ng talon ang naaalala ko kundi pati ang mumunting lumot na iyon. Sa susunod kong pagbalik, mahahanap ko kaya ulit ang batong iyon? Gusto ko nang ikuwento sa kaibigan ko pati ang mga tanawing walang pangalan.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Pagkaing kilala sa lugar
Bara-yaki ng Towada
Puwede ring tikman ang bara-yaki sa sentro ng Towada. Habang iniisip ko pa lang ang kakainin ko pagkatapos maglakad sa batis, lalo akong ginaganahang mamasyal pa sa Towada.
Mga tampok
Landas-pasyalan sa tabi ng agos
Puwedeng mamasyal sa Oirase Stream sa landas na sumusunod sa agos. Habang pinagmamasdan ko ang tubig na umiiwas sa mga bato, bumagal din ang hakbang ko.
Kagubatan sa unang bahagi ng tag-araw at lumot sa bato
Sumisibol ang mga dahon sa tagsibol, at pagsapit ng tag-araw, nagiging luntian at malago ang mga puno. Gusto ko ring pagmasdan ang malawak na tanawin, pero napapatagal din ang tingin ko sa mumunting lumot sa ibabaw ng mga bato.
Ruta para sa pagmamaneho at paglalakad
Daan sa tabi ng Oirase Stream
- Ruta para sa pagmamaneho
- Pambansang Ruta 102 (Towada Road)
- Ruta para sa paglalakad
- Landas-pasyalan sa tabi ng agos
Dumaan sa Towada Road sakay ng kotse, at maglaan naman ng oras sa paglalakad sa landas sa tabi ng batis. Gusto kong makita pati ang lumot sa mga bato, kaya nahilig na rin ako sa paglalakad habang naglilibot.
Ayon sa gabay ng Ministri ng Kapaligiran, puwedeng dumaan sa Pambansang Ruta 102 sakay ng kotse at maglakad naman sa landas sa tabi ng agos. Sundan ang batis sa mapa at piliin kung saang bahagi mo gustong maglakad.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.