Mojikō, Lungsod ng Kitakyūshū, Prepektura ng Fukuoka
Mojikō Retoro Nakahawak pa rin sa pinto, sinulyapan ko ulit ang mga ilaw sa daungan
Noong Disyembre, binalikan ko mula sa daungan sa gabi ang mga gusaling nilibot ko sa Mojikō noong araw. Kahit nakapatong na ang kamay ko sa pinto ng kotse para umuwi, hindi ko maiwasang mapatingin sa mga ilaw sa tubig. “Isa pang tingin,” sabi ko sa sarili ko, pero paulit-ulit kong binalikan ang tanawin. Basahin mo ang kuwento ng gabing iyon.
Gabi ng taglamig sa daungan ng Mojikō. Bago umuwi, gusto ko pang manatili nang kaunti, nakahawak sa pinto at nakatanaw sa daungan.
TaglamigGabi ng Disyembre
Bago umuwi, gusto ko pang sumulyap sa daungan minsan pa
Nakatayo ako sa Mojikō at pinagmamasdan ang tanawin ng daungan sa gabi. Ibang-iba ang dating ng mga gusaling nakita ko noong araw kapag may ilaw na. Humaba ang mga sinag sa ibabaw ng tubig, at napatingin pa ako hanggang sa mga bintana ng Kyū Moji Zeikan. Akala ko paalis na ako, pero huminto ako at nagsabing, 'Kaunti pa.'
Pagkatapos kong pagmasdan ang gusali, ibinaling ko ang tingin sa Kanmon-bashi sa likurang kaliwa. Habang minamasdan ko ang hanay ng mga ilaw na umaabot sa kabilang panig ng dagat, muntik ko nang makalimutan ang plano kong umuwi. Gusto kong makita nang sabay ang tulay at gusali kaya pabalik-balik ang tingin ko. Ang daming titingnan ngayong gabi; hirap tuloy tapusin ang pamamasyal.
Pagbalik ko sa pulang kotse, ipinatong ko na ang kamay ko sa pinto, pero napatingin ulit ako sa mga ilaw sa daungan. Sa bawat indayog ng tubig, bahagyang nag-iiba ang hugis ng mga ilaw. 'Titingin lang ako nang kaunti pa bago sumakay.' Iyon ang plano ko, pero nanatili akong nakahawak sa pinto, iniisip na gusto ko pang tumingin nang kaunti.
'Kaunti pa' na naman—sunod-sunod na pala. Nagdahilan ako sa sarili ko kung bakit hindi ko nasunod ang oras ng pag-uwi na ako rin ang nagtakda. 'Maganda kasi ang mga ilaw ngayon'—iyan din ang dahilan ko kanina. Napangiti ako at bahagyang natawa sa sarili ko, pero sumulyap ulit ako sa daungan.
Gusto ko rin ang Mojikō sa araw, pero masayang pagmasdan ang mga gusali mula sa medyo malayo sa gabi. Nagiging bahagi ng tanawin sa daungan ang mga bintana at dingding na nakita ko nang malapitan. Kapag nagkakaugnay nang ganito sa tanawin ang mga lugar na nilibot ko, parang muli kong binabalikan sa isip ang buong biyahe bago umuwi.
Sa wakas, humarap na ako sa daan pauwi. Pagkaalis ko rito, gusto kong ikuwento sa kaibigan kong babae, na kasama ko sa mga biyahe, ang mga ilaw ng daungan sa gabi. Siguradong pagtatawanan niya ako dahil ang tagal kong umalis. Pero pakiramdam ko maiintindihan niya kapag nakita niya ang tanawing ito, kaya lumingon pa ako nang isa pang beses.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Mojikō, Lungsod ng Kitakyūshū, Prepektura ng Fukuoka · Taglamig
Pagkaing kilala sa lugar
Yaki Curry ng Mojikō
Ang Yaki Curry ng Mojikō ay pagkaing may curry sa ibabaw ng kanin, nilalagyan ng keso o itlog at iniihurno sa oven. Kung pipili ako ng kakainin sa Mojikō, ito ang gusto kong subukan. Nasa opisyal na 'Mojikō Yaki Curry MAP' ang mga kainan na kasali, kaya pumili ka ng kainan na gusto mong puntahan habang namamasyal sa daungan.
Mga tampok
Kyū Moji Zeikan, ang dating customs house na yari sa pulang ladrilyo
Noong tinawag ang Mojikō na 'Pandaigdigang Daungan ng Moji,' naging sagisag ng panahong iyon ang Kyū Moji Zeikan, ang pulang-ladrilyong gusali sa daungan. Kapag pinagmamasdan ko ang gusali mula sa daungan, napapansin ko pati hugis ng mga bintana at dingding. Tinitingnan ko rin ang mga ilaw na humahaba sa tubig sa gabi.
Pagbisita sa araw, tanawin sa gabi
Nasa 1F ng Kyū Moji Zeikan ang mga exhibition room at iba pa. Sa 2F, may gallery na may seksiyon tungkol sa customs. Masaya ring libutin ang gusali sa araw, saka pagmasdan ito bilang bahagi ng tanawin ng daungan sa gabi. Nang makita kong nagkakaugnay sa tanawin ang mga lugar na nilibot ko, muli kong naalala ang biyahe ko sa araw na iyon.
Paano pumunta at masiyahan sa biyahe
Pagsamahin ang pagkain sa Mojikō at paglalakad sa daungan
- Mula Moji IC hanggang sa lugar
- Humigit-kumulang 8 minuto
- Mula Mojikō Station papuntang Kyū Moji Zeikan
- Humigit-kumulang 5 minutong lakad
Ayon sa opisyal na gabay, humigit-kumulang 8 minuto ang biyahe mula Moji IC papunta sa lugar na may Yaki Curry sa Mojikō. Mga 5 minutong lakad naman mula JR Mojikō Station papunta sa Kyū Moji Zeikan. Nang maglakad ako sa daungan at muling minasdan ang gusali sa gabi, naalala ko pati ang mga bintanang nakita ko noong araw at lalo akong natuwa.
Sa mapa sa ibaba, mabubuksan mo ang Kyū Moji Zeikan. Kapag pinagsama mo ang paglibot sa mga gusali sa araw, pagkain sa Mojikō at tanawin ng daungan sa gabi, makikita mo ang iba't ibang mukha ng iisang bayan. Hindi ko pa rin nalilimutan ang mga ilaw sa tubig na nakita ko bago umuwi.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
