Lumaktaw sa nilalaman
PROJECT ZQQ
Filipino

Kyoto / Amanohashidate

Kasamatsu Park Napatitig ako sa Amanohashidate, pero mas humaba pala ang mochi kaysa inaasahan ko

Umaabot nang malayo sa gitna ng dagat ang Amanohashidate. Matapos ko itong pagmasdan nang husto, ang mochi na hawak ko naman ang sumunod na pinagtuunan ko ng pansin.

Sa Kasamatsu Park ngayong tagsibol, nasiyahan ako sa tanawin ng Amanohashidate at sa dala kong Chie no Mochi. Basahin mo ang kuwento ng tanawin at ng matamis na pahinga ko.

Nakahawak ako sa Chie no Mochi at natatawa sa paghaba nito, habang nasa likuran ang Amanohashidate sa tanawin ng Kasamatsu Park sa tagsibol.

TagsibolUnang bahagi ng Mayo

Tanawin ang pakay ko, pero napako rin ang tingin ko sa mochi

Pag-akyat ko sa Kasamatsu Park, bumungad ang Amanohashidate na mas malayo pa ang inaabot kaysa inakala ko; hindi ko maalis ang tingin ko. Umaabot sa gitna ng dagat ang hanay ng mga punong pino, at may tubig sa magkabilang panig nito. Ilang beses ko na ring nakita sa mga larawan ang tanawing ito, pero habang sinusundan ko ito ng tingin, paulit-ulit kong gustong tiyaking nagpapatuloy pa ang hanay.

Matapos ko itong pagmasdan nang husto, umupo ako para magpahinga. May dala rin akong Chie no Mochi ngayon. Gusto kong kainin iyon habang pinagmamasdan ang tanawin, kaya bago ko kunin ang plato, sinulyapan ko ulit ang Amanohashidate. Natuwa pa ako habang pinag-iisipan kung alin ang uunahin kong namnamin—ang hanay ng mga pino o ang matamis na meryenda.

Kumagat ako nang kaunti sa mochi na hawak ko. Pero nang subukan kong ilayo ito, humaba ito kasabay ng paghila ko. Ha? Magkadugtong pa rin! Habang nakahawak ang kabilang kamay ko sa plato, napatitig na lang ako sa mochi na nakakabit pa sa bibig ko. Natawa ako nang makita ang sarili kong seryosong-seryoso sa pagkain.

Nang tuluyan ko na itong maisubo, gusto ko naman itong namnamin nang dahan-dahan. Kanina lang, ang iniisip ko ay kung hanggang saan pa hahaba ang mochi. Tumingin ako sa plato, saka ibinalik ang tingin sa dagat. Isang kagat, tingin sa tanawin, tapos isa pang kagat. Parang sayang kung mamadaliin kong ubusin.

Kahit nakaupo ako, hindi pa rin maalis sa isip ko ang Amanohashidate. Habang sinusundan ko ng tingin ang dulo ng hanay ng mga pino, napahinto na naman ang kamay kong may hawak na mochi. Mukhang napapatitig ako ngayong araw sa kahit anong humahaba. Medyo natawa ako sa sarili ko nang mapansing pinagkukumpara ko ang mochi at Amanohashidate; dahan-dahan kong ninamnam ang kagat habang napapangiti.

Pagkatapos kong kainin ang huling mochi, inayos ko ang plato at nagmasid pa sandali sa dagat. Ang tanawin lang sana ang iuuwi kong alaala, pero naging bahagi rin ng araw ko ang pagtawa sa mochi na humaba. Kapag naaalala ko ang Kasamatsu Park noong tagsibol, Amanohashidate agad ang sumasagi sa isip ko, saka ang mochi na ayaw pumasok sa bibig ko.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

  • Kyoto / Amanohashidate · Tagsibol

Pagkaing kilala sa lugar

Chie no Mochi at Sōhonke Chitose Chaya

Maaari ring tikman sa Sōhonke Chitose Chaya ang Chie no Mochi, isang pagkaing kilala sa Amanohashidate. Maingat nilang inihahanda ang hiki-an—paste ng adzuki beans na giniling kasama ang balat—at gumagamit sila ng 100% lokal na malagkit na bigas para sa mochi. Mga 5 minutong lakad ang tindahan mula sa Amanohashidate Station ng Kyoto Tango Railway. Dinala ko ang mochi para sa pahinga habang nagmamasid, at natawa ako nang makita kung paano ito humaba. Nang maisubo ko na ito, saka naman ako nagtuon ng pansin sa lasa.

Mga tampok

Shōryūkan: tanawin ng Amanohashidate mula sa hilaga

Mula sa Kasamatsu Park, tanaw ang buong Amanohashidate mula sa hilaga. Kilala ito bilang Shōryūkan dahil para itong dragon na umaakyat. Sinundan ko ng tingin ang hanay ng mga punong pino sa gitna ng dagat; habang tinitingnan ko ang tanawing ilang beses ko nang nakita sa mga larawan, napuno ng tuwa ang puso ko.

Magpahinga sa gitnang dalisdis ng Bundok Nariai

Nasa gitnang dalisdis ng Bundok Nariai ang Kasamatsu Park. Masarap magpahinga roon habang tanaw ang Amanohashidate. Pagkatapos kong ubusin ang mochi, ayokong tumayo agad dahil sayang ang tanawin; nagmasid pa ako sa dagat nang kaunti.

Paano pumunta

Mula sa paanan, umakyat sa Kasamatsu Park sakay ng cable car o chairlift

Paraan ng pag-akyat sa parke
Mga 25 minutong biyahe sa bus mula sa Amanohashidate Station; bumaba sa hintuan sa ibaba ng Kasamatsu Cable
Lokasyon ng tanawan
Gitnang dalisdis ng Bundok Nariai

Mula sa Amanohashidate Station ng Kyoto Tango Railway, mga 25 minuto ang biyahe sa bus. Bumaba sa hintuan sa ibaba ng Kasamatsu Cable. Mula roon, sumakay ng cable car o chairlift paakyat sa Kasamatsu Park, na nasa gitnang dalisdis ng Bundok Nariai. Pagdating ko sa itaas at pagkakita sa tanawin, gusto ko nang manatili roon nang ilang sandali—bago ko pa man kainin ang mochi.

Buksan ang Kasamatsu Park sa mapa sa ibaba. Makikita sa pahina ng Amanohashidate Tourism Association ang gabay sa parke, at sa pahina ng Sōhonke Chitose Chaya ang lokasyon ng tindahan.