Port Tower Selion Isang toreng gusto kong tingalain muli sa paradahan bago umuwi

Pagdating ko sa Akita Port, may liwanag pa sa langit. Ipinarada ko ang pulang kotse at pinili muna ang pasalubong ko para sa araw na iyon: butter mochi ng Akita. Maliit lang ang pakete, pero nakakatuwang isipin na maaalala ko pa rin ang biyahe pag-uwi ko. Itinabi ko muna ito habang ninanamnam ko ang tanawin sa gabi.

Nasa 100m mula sa lupa ang observation room sa Selion. Pag-akyat ko, natanaw ko mula sa ibang taas ang lungsod ng Akita na dinaanan ko kanina. Tumayo ako sa harap ng bintana kasama ang kaibigan kong babae, at pinanood namin ang mga ilaw na umaabot sa malayo. Kanina, paisa-isa kong pinagmamasdan ang mga gusali sa tabi ng kalsada; pagsapit ng gabi, parang nagdurugtong-dugtong ang mga ilaw. Gusto ko pang magtagal roon nang ilang sandali.

Pagbalik ko sa labas, gabi na. Isinuot ko sa ibabaw ng kulay-rosas kong damit ang kulay-krema na coat; kahit may simoy ng hangin sa gabi, panatag akong nakamasid sa paligid. May ilaw sa bulwagang salamin, at nakatayo ang tore sa likod nito. Para akong nakabalik sa mismong tanawin sa gabi na pinagmamasdan ko kanina mula sa observation room.

Kinuha ko ang pakete ng pasalubong sa tabi ng kotse, saka tumingala sa tore. Habang pinagmamasdan ko ang bughaw na ilaw sa itaas at ang liwanag sa likod ng salamin, pati ang mga puting guhit sa paradahan ay parang iba na kaysa noong maliwanag pa. Sabi ng kaibigan ko, baka dito magandang kunan ng litrato ang kotse at ang tore nang magkasama. Napatigil ako sa tabi niya, hawak ang pakete gamit ang dalawang kamay.

Habang pumipili ako ng pasalubong, naging interesado ako rito dahil banayad daw ang lasa ng mantikilya at malambot ang mochi. Hindi ko muna ito bubuksan; kakainin ko pag-uwi, kasabay ng tsaa. Kapag binalikan ko ang mga litrato ng tanawin sa gabi, mukhang hahaba pa ang kuwentuhan ko tungkol sa araw na ito. Tinitigan ko ang munting mochi sa pakete. May aabangan na ako pag-uwi.

Noong sasakay na ako sa kotse, minsan pa akong tumingala sa tore. Gusto ko ang tanaw ng lungsod mula sa mataas na lugar, pero gusto ko ring tingalain ang tore mula sa lupa. Ang gusto ko sa Selion, puwede kong maranasan ang dalawang iyon sa iisang pagbisita. Inilapag ko ang pasalubong, umupo sa driver's seat, at tumingin muna sa unahan bago bumalik sa kalsada sa gabi sa Akita Port.