Port Tower Selion ก่อนกลับ ก็ยังอยากหยุดเงยหน้ามองหอคอยอีกสักครั้งที่ลานจอดรถ

ฉันมาถึงท่าเรืออาคิตะตอนที่ท้องฟ้ายังสว่างอยู่บ้าง จอดรถสีแดงไว้ที่ลานจอดรถ แล้วก็ไปเลือกของฝากสำหรับวันนี้ก่อน สิ่งที่หยิบมาคือบัตเตอร์โมจิของอาคิตะ ห่อเล็ก ๆ แต่แค่คิดว่ากลับไปแล้วจะยังนึกถึงทริปนี้ได้ ฉันก็รู้สึกดีใจขึ้นมาเลย ระหว่างชมวิวกลางคืนเลยเก็บมันไว้อย่างดี

ห้องชมวิวของ Selion อยู่สูงจากพื้นดิน 100m พอขึ้นไปก็เห็นเมืองอาคิตะที่เพิ่งขับผ่านมาจากมุมสูงที่ไม่คุ้นตา ฉันกับเพื่อนที่มาขับรถเที่ยวด้วยกันยืนอยู่ตรงหน้าต่าง มองไปทางที่แสงไฟทอดยาว ตอนกลางวันฉันมองเห็นอาคารแต่ละหลังริมถนน แต่พอกลางคืนกลับรู้สึกเหมือนแสงไฟเรียงต่อกันเป็นสาย เลยอยากยืนอยู่ตรงนั้นต่ออีกสักพัก

พอออกมาข้างนอกอีกทีก็มืดแล้ว ฉันสวมเสื้อโค้ตสีครีมทับเสื้อสีชมพู เลยยังยืนชมวิวท่ามกลางลมกลางคืนได้อย่างสบายใจ โถงกระจกสว่างไสว โดยมีหอคอยสูงตระหง่านอยู่ด้านหลัง พอเห็นแบบนั้นก็รู้สึกราวกับได้กลับลงมาอยู่ท่ามกลางวิวกลางคืนที่มองจากห้องชมวิวเมื่อครู่นี้

พอหยิบห่อของฝากออกมาข้างรถแล้ว ฉันก็เงยหน้ามองหอคอย แสงสีฟ้าด้านบนกับแสงที่ลอดผ่านกระจกทำให้แม้แต่เส้นสีขาวบนพื้นลานจอดรถก็ดูต่างไปจากตอนกลางวัน เพื่อนบอกว่า ถ้าจะถ่ายรูปรถคู่กับหอคอย ตรงนี้น่าจะเหมาะ ฉันยืนอยู่ข้าง ๆ โดยถือห่อไว้ด้วยสองมือ

ตอนเลือกของฝาก ฉันสะดุดใจกับจุดเด่นของขนมนี้ที่มีรสเนยละมุนกับโมจินุ่ม ๆ ตอนนี้ยังไม่เปิด ตั้งใจว่าจะกลับไปกินคู่กับชา ถ้าได้นั่งดูรูปวิวกลางคืนไปด้วย คงเล่าเรื่องวันนี้ได้ยาวเลย แค่มองโมจิก้อนเล็ก ๆ ผ่านห่อของฝาก ก็มีเรื่องให้ตั้งตารอตอนกลับถึงบ้านแล้ว

ตอนกำลังจะขึ้นรถ ฉันหันกลับไปมองหอคอยอีกครั้ง ฉันชอบมองเมืองจากที่สูง แต่ก็ชอบเงยหน้ามองหอคอยจากพื้นดินเหมือนกัน การได้ชมทั้งสองมุมในจุดแวะแห่งเดียวคือเสน่ห์ของ Selion เลยนะ ฉันวางของฝากแล้วกลับไปนั่งที่เบาะคนขับ เช็กทางข้างหน้าให้เรียบร้อยก่อนกลับออกไปบนถนนยามค่ำคืนของท่าเรืออาคิตะ