Papunta sa Bangin ng Ryūō Huminto sa Nijimi-bashi at pagmasdan ang ilog na dumadaloy sa mga bato

Isang tanghali ng taglagas, nagsimula akong maglakad mula sa paradahan sa Bangin ng Ryūō. Habang bumababa ako sa hagdan at papalapit sa bangin, palinaw nang palinaw ang tunog ng ilog. Isinara ko ang harap ng puting jacket ko habang nagpapatuloy, at nakarating ako sa Nijimi-bashi na tumatawid sa Ilog Kinu. Nang tumingala ako sa may rehas, bumungad sa akin ang mga pader na bato at ang bangin na nagpapatuloy sa kabila ng mga dahon ng taglagas. Buti na lang naglakad ako hanggang dito.

Bahagya kong ipinatong ang kamay sa kayumangging rehas at tumingin sa gawing itaas ng ilog. Dumadaloy ang ilog sa paligid ng mga bato, at may mga bahaging pumuti ang tubig. Matalas ang mga gilid ng batong malapit sa akin, samantalang nababalot ng mga puno ang malayong dalisdis. Kanina ko pa lang naririnig ang tunog ng ilog; ngayon, parang nagsasanib na ang tunog nito at ang agos sa harap ko. Sandali akong nagmasid sa tubig na dumaraan sa tabi ng parehong bato.

Nilapitan ako ng kaibigan kong babae at sinabi niya, “Mula sa tulay, kitang-kita ang bangin.” Tumango ako at sabay naming sinundan ng tingin ang ilog habang sumisingit ito sa pagitan ng mga bato. Sinasabing ibinuga ng bulkan sa ilalim ng dagat ang mga batong ito, at sa paglipas ng napakahabang panahon ay unti-unti silang inukit ng Ilog Kinu. Habang pinagmamasdan ko ang mga hugis ng bato, napukaw din ang interes ko sa bangin mismo, lampas pa sa ganda ng mga dahon ng taglagas.

Inayos ko ang itim na jacket na nakasampay sa balikat ko at muling tumingin sa kabundukan. Magkaiba ang bilis at tunog ng paggalaw ng mga dahon sa itaas at ng tubig sa ibaba. Nag-usap kami ng kaibigan ko at napagpasyahan naming magmasid pa muna bago kumuha ng litrato. Kapag sinusundan ko ng tingin ang ilog sa harap ko, parang nawawala ang pakiramdam ko sa oras. Gusto kong itatak sa isip ko ang tanawin mula sa Nijimi-bashi bago umuwi.

Habang naglalakad pabalik sa paradahan, pinag-usapan naming magkaibigan kung lutong isdang ilog ang kakainin namin sa tanghalian. May mga putaheng ayu at iwana raw na puwedeng tikman sa Drive-in Goko malapit sa pasukan ng Bangin ng Ryūō. Masarap sigurong kumain ng isdang ilog pagkatapos magmasid sa ilog. Sa susunod na pagpunta ko, gusto ko ring isama sa lakad ang Musasabi-bashi. Habang umaakyat kami sa daan pauwi, nagbalik-tanaw kami ng kaibigan ko sa mga bato at tunog ng ilog.