Okuizumo-chō, Prepektura ng Shimane

Pagmamaneho sa Okuizumo Orochi Loop Pagkatapos ng sunod-sunod na liko, naroon ang pulang arko ng Miino Ōhashi

Sa Okuizumo Orochi Loop, nakakaaliw ang mismong pagmamaneho sa mga liko ng bundok. Sa taglagas, sumisilip ang pulang tulay sa dalisdis na hitik sa kulay; gusto kong bumaba ng kotse at pagmasdan pati ang hugis ng daan.

Tagpo ito ng isang hapon sa unang bahagi ng Nobyembre, habang dumaraan ako sa daang napalilibutan ng mga dahon ng taglagas.

Okuizumo Orochi Loop na napalilibutan ng mga dahon ng taglagas. Sa likod ng pulang footbridge na may puting handrail, umaandar ang pulang kotseng nakabukas ang bubong sa daang papunta sa Miino Ōhashi.

TaglagasHapon sa unang bahagi ng Nobyembre

Mas nakakatuwang pagmasdan ang daan matapos itong tahakin

Habang paakyat ako sa daan sa kabundukan ng Okuizumo, paglampas ko sa susunod na liko ay may mga punong namumula na naman. Nakatuon ang tingin ko sa daan habang marahan akong lumiliko. Pumapasok ang malamig na hangin sa pulang kotseng nakabukas ang bubong. Ang saya ng pag-usad ko sa bundok habang sinisikatan ng araw sa hapon. Gusto kong isama sa mga tanawin ngayong araw pati ang daan papunta sa destinasyon.

Habang nagpapatuloy ang daan sa unahan ko, lumitaw ang pulang arko ng Miino Ōhashi. Habang papalapit ako sa tulay na napalilibutan ng mga puno, ramdam ko rin ang laki ng kabundukan. Paikot na pumapaitaas ang Orochi Loop habang gumuguhit ng malaking bilog, parang si Yamata no Orochi na dalawang ulit na nakapulupot. Natuwa ako sa hugis nito sa mapa, pero ngayong minamaneho ko, dama ko na sa katawan ang bawat liko.

Matapos ang isang yugto ng biyahe, huminto ako sa hintuang Michi-no-Eki at bumaba ng kotse. Mula sa tanawan, nakaunat ang pulang tulay sa kabila ng daanan ng mga sasakyan; sa unahan nito, tanaw din ang footbridge na may puting handrail. Kanina, sinusundan ko lang ang takbo ng daan, pero ngayon, gusto ko namang malaman kung saan humahantong ang tulay. Masaya palang pagmasdan ang rutang dinaanan ko, na para bang kinukumpirma ko kung tama ang sagot ko.

Nasisikatan ng araw ang mga puno sa dalisdis, habang may bahagyang lilim sa pinakaloob ng lambak. Pagkatapos kong kumuha ng litrato at ibaba ang telepono, mas gusto kong pagmasdan nang magkakasama ang bundok at ang daan kaysa ang tulay lang. Parang may bakas ng buong biyahe sa bawat liko. Pumunta ako para sa mga dahon ng taglagas, pero ngayon, nagustuhan ko pati ang hugis ng daan.

May Nita-mai, bigas ng Okuizumo, sa hintuang Michi-no-Eki kaya gusto kong magplano ng biyahe na may oras din para kumain. Kung makakakain ako ng pagkaing lokal pagkatapos bumiyahe sa bundok, sapat na iyon para masiyahan ako. Mga 50 minuto ang biyahe mula Higashijō IC sa Pambansang Ruta 314. Sa susunod na pagpunta ko, gusto kong isama sa plano hindi lang ang oras ng pagdating kundi pati ang oras sa pagmamaneho at pagtanaw sa daan.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Okuizumo-chō, Prepektura ng Shimane · Taglagas

Tingnan ang mga larawan

Mga pagkaing gustong tikman sa biyahe

Nita-mai

Nita-mai ang bigas ng Okuizumo, na kasama rin sa mga magaang pagkaing iniaalok sa hintuang Michi-no-Eki. Gusto kong maglaan ng oras para tikman ang pagkaing lokal pagkatapos magmaneho sa bundok.

Mga tampok

Dobleng loop paakyat sa bundok

Pagkatapos kong tahakin ang sunod-sunod na liko, bumaba ako ng kotse sa hintuang Michi-no-Eki at pinagmasdan kung paano nagdurugtong ang mga tulay. Nakakatuwang sundan ng tingin ang rutang dinaanan ko, na para bang kinukumpirma ko kung tama ang sagot ko.

Pulang tulay at dalisdis ng taglagas

Pagkababa ko ng kotse, gusto kong pagmasdan nang magkasama ang Miino Ōhashi at ang mga puno sa bundok.

Datos ng daan at lugar

Pambansang Ruta 314 papunta sa hintuang Michi-no-Eki Okuizumo Orochi Loop

Oras ng biyahe sa kotse mula Higashijō IC: Humigit-kumulang 50 minuto
Taas ng hintuang Michi-no-Eki: Humigit-kumulang 700 m

Nakakatuwang tahakin ang paikot na daang paakyat ng bundok at pagmasdan ang tanawin ng Miino Ōhashi.

Nasa tuktok ng paikot na daan ang hintuang Michi-no-Eki. Bukod sa oras sa pagmamaneho, maglaan din sana ng sandaling pahinga para namnamin ang tanawin.

Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar

Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.

Bayan ng Hino, Prepektura ng Tottori Akechi Pass Sa bukang-liwayway ng Nobyembre, ang gusto kong makita sa Akechi Pass ay ang dagat ng ulap na bumabalot sa lambak at ang Daisen sa kabila nito. Inaantok ako at itinatago ang bibig sa manggas, pero nang tamaan ng liwanag ng umaga ang niyebe sa bundok, tuluyan akong nagising. Dahan-dahan kong ninamnam ang saya ng paggising nang maaga para makarating dito.

Lungsod ng Kure, Prepektura ng Hiroshima Tulay ng Akinada Pagkatawid sa isla, dumaan muna sa Hardin ng Shirasaki bago tumuloy sa pagmamaneho. Sa tagsibol, gusto ko itong gawing unang pahinga, sabay na pinagmamasdan ang mga bulaklak sa landas ng hardin at ang dagat.

Lungsod ng Takahashi, Prepektura ng Okayama Tanawan ng Dagat ng Ulap ng Kastilyo ng Bitchū Matsuyama Mula sa kahoy na deck sa kabilang tagaytay, tanaw ang Kastilyo ng Bitchū Matsuyama na nakatayo sa bundok na Komatsu-yama. Noong madaling-araw ng Nobyembre, lumitaw mula sa dagat ng hamog ang bubong ng kastilyo. Napangiti ako; sulit pala ang 2 alarm na itinakda ko.

Tingnan ang listahan ng mga lugar Tingnan ang Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan Tingnan ang mga hintuang Michi-no-Eki at PA Tingnan ang galeriya ng mga larawan

Mapa at mga sanggunian

Buksan sa mapa ang Okuizumo Orochi Loop (magbubukas sa bagong tab)

Mga opisyal na impormasyong ginamit

Mga Lugar Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan