Mount Tenzan Pahingang may Ogi yōkan matapos maglakad sa tagaytay na damuhan

Iniwan ko ang kotse sa simula ng trail at naglakad mula sa Tenzan Jōgū Shrine papunta sa tuktok. Habang naglalakad, naaagaw ang pansin ko ng lupa at mga bato sa ilalim ng mga paa, kaya kusa ring bumabagal ang usapan namin. Nang marating namin ang damuhan, parang lumawak ang langit; magkatabi kaming nagpahinga sandali ng kaibigan kong babae.

May kulay-taglagas na ang mga damo sa Nobyembre, at may makitid na landas na bumabagtas sa pagitan nila. Sa gawing unahan ay isang bilugang tagaytay; sa kanan nito, magkakapatong ang mga bundok. Iba ito sa pakiramdam ng pag-akyat sakay ng kotse; masaya akong mabalikan ng tingin ang dinaanan ko.

Bahagya kong pinaglapit ang magkabilang gilid sa harap ng itim kong jacket bago inilabas ang dala kong Ogi yōkan. Inilapit ko sa bibig ang maliit na hiwang nakabalot sa papel. Malutong ang sapin ng asukal sa labas, saka kumakalat sa bibig ko ang tamis ng malambot na yōkan. Dahil kakalakad ko lang, gusto kong lasapin nang dahan-dahan bawat subo.

Maraming lasa ang Ogi yōkan. Ang dala ko ngayon ay honneri na gawa sa makinis na red bean paste. Habang tinatanong ko rin ang kaibigan ko kung anong lasa ang gusto niya, napunta ang usapan namin sa mga pasalubong na pipiliin sa bayan sa daan pauwi. Hindi lang ang tanawin ng bundok ang nagpapasaya sa biyahe ko; bahagi na rin nito ang matatamis na pasalubong mula sa Ogi.

May taas na 1,046m ang Mount Tenzan, at mula sa tuktok ay matatanaw ang paligid sa lahat ng direksiyon. Ayon sa nakasaad na impormasyon, 1.2km ang lakad mula sa paradahan ng Tenzan Jōgū Shrine hanggang sa tuktok, at 100m ang agwat ng taas. Gusto ko ang ganitong ayos ng biyahe: lumapit muna sa bundok sakay ng kotse, tapos maglakad para masilayan ang huling tanawin.

Pagkaubos ko ng yōkan, muli kong tiningnan ang dulo ng tagaytay. Malapit sa akin ang kaluskos ng damo; nasa malayo naman ang mga bundok. Sa harap ng mga bundok, nagpapatuloy ang landas na nilakad ko hanggang dito. Iba ang saya nito kumpara sa pag-akyat sakay ng kotse, at gusto ko pang manatili nang kaunti sa tagaytay.