Minō Skyline Isang ubas na Kyoho at tanaw sa Kapatagan ng Chikugo

Pagkapili ko ng mga ubas na Kyoho sa Tanushimaru noong Setyembre, nagtungo ako sa Minō Skyline. Sunod-sunod ang mga kurba ng kalsadang sumusunod sa tagaytay sa gitna ng gubat. Nagkasundo kami ng kaibigan kong babae na huminto sa isang tanawan mamaya. Kapag naaalala ko ang maliit na basong inihanda ko bago umakyat sa bundok, lalo kong inaabangan ang pahinga namin.

Pagdating ko sa damuhang bahagi sa panig ng Bundok Takatori-yama, bumungad sa akin ang Kapatagan ng Chikugo. Kita ang mga guhit na naghahati sa mga bukirin, kumpol ng mga bahay, at agos ng ilog. Hinahampas ng hangin ang manggas ng puting blusa ko habang bahagya kong iniikot ang katawan. Kanina, mula sa malapit sa bayan, bundok ang tinitingnan ko; ngayon, tanaw ko naman ang bayan mula sa itaas. Nakakatuwang mapansin ang pagbabagong iyon.

Nang kumuha ako ng isang ubas na Kyoho mula sa baso, kita pati ang mapusyaw na pulbos sa balat nito. Bago ko pa isubo, naiisip ko na ang siksik at mabigat na laman nito. Nang balatan ko at tikman, kumalat sa dila ko ang katas. Sabi ko sa kaibigan ko, “Buti na lang bumili tayo bago umakyat sa bundok,” saka dahan-dahan kong pinili ang susunod na ubas.

Kilala ang Tanushimaru bilang pinagmulan ng pagtatanim ng ubas na Kyoho. Ang pagtatanim daw ng mga punla at pagpapalaki sa mga ito hanggang mamunga ang naging simula ng mga taniman ng prutas na bukas sa mga turista ngayon. Kinakain ko ang prutas na tumutubo sa paanan ng bundok habang pinagmamasdan ko mula roon ang kapatagan. Ang sarap isipin na kahit isang ubas ay puwedeng maging daan para maalala ko ang pangalan ng lugar na ito.

Malapit ang tanawang ito sa lugar ng paglulunsad ng mga hang glider sa Takatori-yama. Ngayon, sa damuhan, tumayo kami ng kaibigan ko nang magkatabi, medyo may layo sa pook na iyon, at pinagmamasdan ang kapatagan. Pinakamataas sa kabundukan ng Minō ang Takatori-yama, na may taas na 802m. Hindi kami nasa mismong tuktok, pero nang lumawak ang tanawin, ramdam kong talagang umakyat kami sa kalsada sa tagaytay.

Sa daan pauwi, naisip kong maglaan din ng oras sa mga taniman ng prutas sa Tanushimaru sa susunod kong biyahe. Matitikman daw ang ubas na Kyoho ng Nakano Kajitsuen bandang Hulyo hanggang Setyembre, kaya baka magandang magsimula naman sa pamimitas ng ubas sa susunod. Habang inaayos ko ang baso at muli kong sinulyapan ang kapatagan, pakiramdam ko'y naging alaala ng iisang araw ang prutas na pinili ko sa paanan ng bundok at ang tanaw na ito.