Meikō Toriton Ngayon ko naman pinagmamasdan mula sa kabila ng tubig ang tulay na tinatawid ko

Naglakad ako sa parke ng Kinjo Futō Chūō Ryokuchi at huminto sa tabi ng hagdan. Ipinatong ko ang isang kamay sa barandilya. Pagtingala ko, nakita ko ang puting tulay sa kabila ng tubig. Nakarating ako sa lugar na tanaw ang Meikō Chūō Ōhashi, isa sa mga tulay ng Meikō Toriton. Ngayon, gusto kong makita ang tulay mula sa daungan, hindi lang basta dumaan dito.

Noong una, nakatingin ako sa matataas na tore, pero sinundan ko rin ang maninipis na kable. Kahit malayo ang tulay, nakikita ko pa rin kung paano ito sinusuportahan ng mga kable, at nakakatuwang pagmasdan iyon. Kapag tumatawid ako rito sakay ng kotse, nakatutok ako sa daang nasa unahan, kaya gusto kong maglaan ng hiwalay na oras para makita ang buong tulay. Hindi ako gumalaw; sa dulo ng tulay lang ako tumingin.

Sa tubig, humahaba at bahagyang umiiksi ang mga repleksyon ng mga ilaw sa pampang. Hindi nagbabago ang hugis ng tulay, pero hindi nananatiling pareho ang hugis ng mga ilaw sa ibaba nito. Pagkatapos, ibinaling ko ang tingin mula sa tulay papunta sa tubig at pinanood nang ilang sandali ang pag-alon ng liwanag. May nadagdag pa sa mga gusto kong pagmasdan, kaya gusto ko pang manatili rito nang kaunti bago umuwi.

Sa may pampang, kita rin ang mga crane at bakal na balangkas. Mas gusto ko kapag kasama sa tanawin ang mga bahagi ng daungan, hindi lang ang tulay. Kapag inihambing ko ang malalaking estrukturang nasa malayo at ang hagdan o madamong dalisdis sa tabi ko, mas nararamdaman ko kung saan ako nakatayo. Bumaling ulit ako sa daan sa parke na nilakad ko.

Kung maglalakbay ako sa Nagoya, gusto ko ring maglaan ng oras para kumain ng miso katsu. Masarap sigurong kumain ng tonkatsu na may miso sauce bago pumunta sa daungan. Ngayon, naglakad ako papunta rito para makita ang tanawing ito, pero gusto ko ring subukan sa susunod ang isang araw na kakain muna ako sa bayan bago pumunta sa daungan sa gabi.

Bago ko alisin ang kamay ko sa barandilya, tiningnan ko ulit ang tulay at tubig. Isabay mo sa biyahe sa Meikō Toriton ang paglalakad sa Kinjo Futō. Maaaring mag-iba kung gaano ka katagal hihinto, depende kung hugis ng tulay ang gusto mong makita o mga ilaw ng daungan ang gusto mong pagmasdan. Sa susunod, gusto ko pa ring dahan-dahang pagmasdan mula rito ang kabila ng tubig.