Lumaktaw sa nilalaman
PROJECT ZQQ
Filipino

Lungsod ng Uruma, Prepektura ng Okinawa

Biyahe sa Kaichū-dōro Isinara ko ang pinto ng kotse sa tabi ng dagat bago tumuloy sa susunod na isla

Noong isang maaraw na umaga ng Hulyo, pumasok ako sa Road Park sa Kaichū-dōro. Ipinarada ko ang pulang kotse at isinara ang pinto, habang niyayakap ang kulay-abong jacket sa harap ng baywang ko. Nasa tabing-dagat na daanan ang hanay ng mga puno ng palma, at sumisinag ang liwanag mula sa tubig sa malapit. Dapat saglit lang akong hihinto, pero naging bahagi na rin ng saya ng biyahe ang paglalakad dito.

Noong umaga ng tag-araw, ipinarada ko ang kotse sa Road Park at minasdan ang dagat. Damhin mo ang simoy-dagat habang nagpapahinga sa gitna ng biyahe, at namnamin ang pananabik sa mga islang susunod mong pupuntahan.

Sa pahingahang-dagat sa gitna ng Kaichū-dōro, nakatanaw sa dagat ang isang babaeng nakasuot ng puting blusa at mapusyaw na asul na pantalon habang yakap ang kulay-abong jacket. Katabi niya ang nakaparadang pulang kotse na nabubuksan ang bubong at may plakang ZQQ. Nasa kaliwa ang dagat at mga puno ng palma, at nasa gitna ang daanan.

Tag-arawIsang maaraw na umaga ng Hulyo

Yakap ang jacket, nakinig muna ako sa dagat

Habang nasa Kaichū-dōro, pumasok ako sa Chūō Road Park. Pagka-park ko ng pulang kotse at pagsara ng pinto, napalitan ng tunog ng dagat sa malapit ang kantang pinakikinggan ko sa loob ng kotse. Hawak-hawak ko pa ang jacket at tumingin muna ako sa kabila ng mga puno. Napaisip akong buti na lang huminto ako rito bago tumuloy sa susunod na isla.

Unti-unting kumukurba pakaliwa sa di-kalayuan ang daanang nasa tabing-dagat. May damuhan sa ilalim ng mga puno ng palma, at katabi nito ang mababaw na tubig. Habang nagmamasid muna ako bago maglakad, saka ko napansing napakalapit lang pala ng dagat. Kahit nakarating ako rito sakay ng kotse, gusto ko pang magtagal at maglakad-lakad.

Inayos ko ang hawak kong jacket at naramdaman ko ang hangin habang sumasayaw ang buhok ko. Pumasok din ang hangin sa manggas ng puting blusa ko, at unti-unting lumuwag ang mga balikat ko. Pagkababa ko ng kotse at pagtayo sa tabi ng dagat, unti-unti ring kumalma ang pakiramdam kong dala ng biyahe. Gusto ko pang namnamin ang simoy na ito ngayon.

Nabuo ang Kaichū-dōro sa pamamagitan ng pagtatambak ng lupa sa mababaw na dagat. Mula sa Tangway ng Katsuren, nagdurugtong ito sa Pulo ng Henza; mula roon, nagpapatuloy ang daan papunta sa Pulo ng Hamahiga, Pulo ng Miyagi, at Pulo ng Ikei. Naalala ko ang mga pangalan ng isla sa mapa, at parang dito pa lang nagsisimula ang paglilibot ko.

Nasa gitna rin ang Umi no Eki Ayahashi-kan. Sinasabing hinugis ang gusali na parang Māran-sen, isang bangkang kahoy. Sa Museo ng Kulturang Pandagat sa ikalawang palapag, may mga modelo ng bangka at maaari ring matuto tungkol sa kulturang pandagat. Pagkatapos kong pagmasdan ang dagat sa harap ko, mukhang masaya ring malaman kung anu-anong barko ang dumaraan dito noon.

Muli akong napatingin sa daanang nasa tabi ng dagat. Inaabangan ko ang pagmamaneho papunta sa susunod na isla at pagtikim ng mozuku soba sa Ayahashi-kan. Pero gusto ko munang maglakad-lakad sa tabi ng mga punong ito. Inayos ko ang hawak kong jacket at tumungo mula sa kotse papunta sa daanan.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

  • Lungsod ng Uruma, Prepektura ng Okinawa · Tag-araw

Pagkaing kilala sa lugar

Mozuku soba na may sōki

Sa Kaichū Chaya ng Umi no Eki Ayahashi-kan, may soba na ang pansit ay hinaluan ng lokal na mozuku at nilalagyan ng malambot na sōki na may kartilago. Gusto ko sanang tikman ang isang mangkok na may sabaw ng bonito matapos namnamin ang simoy-dagat. Lalo tuloy akong nasasabik sa kainan bago tumuloy sa susunod na isla.

Mga tampok

Chūō Road Park, kung saan puwedeng maglakad malapit sa dagat

Sa gitna ng kalsada ay may pahingahan kung saan puwedeng huminto habang nagmamaneho. Pagka-park ko ng kotse, minasdan ko ang daanang nasa tabing-dagat at ang mga puno ng palma. Naisip kong magtagal muna rito bago magmadali sa susunod na pupuntahan.

Ayahashi-kan, kahugis ng bangkang Māran-sen

Ang Umi no Eki Ayahashi-kan ay ginawang kahugis ng kahoy na bangkang Māran-sen. May Museo ng Kulturang Pandagat din, kung saan matututuhan ang tungkol sa mga bangka at kulturang pandagat sa pamamagitan ng mga modelo. Habang pinagmamasdan ko ang dagat mula sa tabi ng kotse, napaisip ako kung anu-anong bangka kaya ang tumatawid noon.

Datos tungkol sa daan at lugar

Kaichū-dōro mula sa Tangway ng Katsuren hanggang Pulo ng Henza

Kabuuang haba ng Kaichū-dōro
4.75km
Oras mula sa Kitanakagusuku IC
Humigit-kumulang 30 minuto

Mula sa Yonashiro sa Lungsod ng Uruma, umaabot ang daan papunta sa mga pulo. Nagpahinga ako sandali sa Chūō Road Park para namnamin ang simoy-dagat sa gitna ng biyahe.

Galing sa gabay ng Okinawa Monogatari ang haba ng daan; ang oras mula sa IC ay mula naman sa Okinawa Shūgaku Ryokō Navi. Gusto kong namnamin kapwa ang pagtawid sa daan at ang sandaling bumaba ako ng kotse sa gitna ng biyahe.